پدرم نوشته است
مقاله زير را
دو ماه پيش از تولدم
آذر 1358
چاپ شده هم
منتشر
مجله «درسهايي از مكتب اسلام»
سال 19، ش9، صفحات 53 تا 56
هنوز هم راه حل مشكلات همين است
نگرش سيستمي به اسلام
[تصوير بزرگ]
هر سيستم اجتماعي، داراي فلسفه و انديشهاي كلي درباره زندگي است. چنانكه هر نظامي مواجه با مشكلاتي است كه از تطبيق عملي آن پيدا ميشود و حوادثي براي آن پيش ميآيد كه متناسب با طبيعت و كيفيت آثار آن در موقع اجرا و عالم واقعيت خارج است. همينطور هر رژيمي داراي راهحلهايي است كه به وسيله آنها با مشكلات و مسائل ناشي از اجرا و كيفيت قوانين خود روبهرو ميشود. و اين دور از منطق و انصاف است كه از رژيمي خواستار رفع حل مشكلاتي بشوند كه به وجود آورنده آنها نيست، بلكه عوامل پيدايش آنها در سيستمي نهفته است كه با آن رژيم در همه چيز اختلاف و تضاد دارد.
منطق صحيح و عادلانه ميگويد: هر كس كه از يك نظام اجتماعي، خواهان رفع مشكلات زندگي است، بايد نخست، اصول آن نظام را در زندگي عملي به مورد اجرا در آورد و سپس وضع را ارزيابي كند و ببيند كه آيا اصولاً اين مشكلات به وجود ميآيد يا از پايه و اساس دگرگون ميگردد و از بين ميرود؟ و فقط در اين صورت است كه ميتوان از آن نظام اجتماعي، براي رفع مشكلات اجتماعي ناشي از اجراي آن كمك و ياري طلبيد.
اسلام يك سيستم و نظام اجتماعي كامل و به هم پيوستهاي است كه جنبههاي گوناگون آن آميخته به يكديگر است. اسلام سيستمي است كه در طبيعت اصول خود، انديشهاش درباره زندگي، راهحلهاي خود در اداره امور به طور كلي با رژيمهاي غربي و نظامهاي موجود در جهان اختاف دارد؛ اختلافي كه كلي، اصيل و اساسي است و بدون هيچگونه ترديدي، نظام اسلامي در پيدايش مشكلات وجود در جوامع امروز، هيچگونه نقشي نداشته و ندارد. بلكه همه اين مشكلات و گرفتاريها، ناشي از طبيعت و چگونگي رژيمهايي است كه در اين جوامع حكمفرما بودهاند و اسلام را از ميدان زندگي دور ساختهاند.
ولي آنچه مايه شگفتي است آن است كه در قبال اين مشكلات، اسلام مورد بازخواست و سؤال قرار گيرد و يا از آن راهحلهايي طلب شود يا نظريه آن درباره كارها و اموري مورد پرسش قرار گيرد كه در به وجود آمدن آنها كوچكترين نقشي به عهده نداشته است.
آري مايه شگفتي است كه اسلام در سرزمينهايي مورد بازخواست و سؤال قرار گيرد كه نظام اسلامي در آن اجرا نميشود. در اين سرزمينها درباره مسائلي از قبيل اختلاط زن و مرد، مشكلات جنسي جوانان و نظاير آن سؤالاتي مطرح ميشود و عجيبتر آن كه گاهي كساني اين سؤالات را مطرح ميسازند كه هرگز حاضر نميشود اسلام، زمام حكومت را به دست بگيرد و بلكه از اين كه تصوّر ميكنند روزي ممكن است اسلام حاكم بر سرنوشت جامعه گردد، ناراحت ميشوند. شگفتآورتر از اين سؤالات، جوابهايي است كه بعضي از رجال دين ابراز ميداند و با اينگونه افراد درباره نظر و حكم اسلام در اينگونه مسائل و قضايا آنهم در جامعه و سرزميني كه نظام اسلامي تا كنون در آن اجرا نشده، وارد بحث و گفتگو ميشوند.
به طور كلي اسلام در مشكلاتي كه در يك جامعه غير اسلامي به وجود آمده و محصول نظامهاي پوسيده آن جامعه است، چرا مسئول باشد؟
ايدئولوژي اسلام يك ايدئولوژي تجزيهناپذير است. يا بايد همه اصول آن را به كار برد يا بايد اسلام را در برابر مشكلات موجود، مسئول ندانست. اينكه در پارهاي از امور درجه دوم و سوم نظريه اسلام خواسته شود و در مسائل مهم و عمدهاي كه اساس اجتماع و زندگي بر آنها استوار است، توجهي به نظريه اسلام نشود، بازيچهاي بيش نيست و هيچ مسلماني نبايد آن را يك امر اسلامي درجه اول كند و به آن پاسخ بگويد. پس پاسخ هر گونه پرسشي درباره مشكل كوچكي از مشكلات جوامعي كه قوانين اسلامي را اجرا نميكنند، آن است كه گفته شود: نخست اسلام را در همه امور زندگي دخالت دهيد و قوانين آن را اجرا كنيد، سپس نظريه آن را درباره مشكلاتي كه به وجود ميآيد، بخواهيد نه آن كه راهحل مشكلات ناشي از يك نظام ضد اسلامي را از اسلام طلب كنيد.
اسلام مردم را به شكل خاصي تربيت ميكند و در ميان آنان مطابق قوانين ويژهاي حكومت مينمايد و امور آنان را بر اساس مخصوصي اداره ميكند و پايههاي اجتماعي و اقتصادي و احساس ويژهاي براي آنان به وجود ميآورد و روي اين حساب، نخست همه اصول اسلامي را در سيستم حكومت، در تمام ابعاد آن اجرا كنيد و سپس ببينيد كه آيا اين مشكلاتي كه از آنها سخن ميگوييد بر جاي خود باقي مانده يا خود به خود از بين رفته است يا نه؟
نخست يك جامعه اسلامي كه در آن قوانين و اصول اسلامي حكفرما باشد، تشكيل دهيد و زنان مردن را در خانه، مدرسه، اجتماع با روش اسلامي تربيت نماييد و سپس همه تضمينها و تأمينهايي را كه اسلام در زندگي براي همه مردم ضامن شده است عملي سازيد و آنگونه عدالتي را كه اسلام براي همه ميخواهد، به وجود آوريد. آنگاه از بانوان و كارگران بپرسيد كه آيا بيعدالتي و تبعيض هست يا نه؟
گاهي اوقات گروهي ميپرسند به زودي بهعنوان اجراي قانون اسلامي هر سال شاهد بريدن دست هزاران دزد خواهيم بود. اين گروه دچار يك اشتباه هستند، هزاران دزدي كه هر سال دستگير ميشوند محصول جامعه اسلامي و سيستم اجتماعي اسلام نيستند، بلكه آنان همه فرآورده جامعه ديگري هستند كه اسلام را از زندگي عملي خود دورساخته و به جاي آن نظامي را برقرار كرده بود كه اسلام آن را بهرسميت نميشناسد.
آنها محصول جامعهاي هستند كه اجازه ميداد گروهي گرسنه و نيازمند وجود داشته باشد بدون آنكه فكر اساسي براي رفع مشكل آنان نموده باشد. جامعهاي كه خوراك و پوشاك و مسكن ميليونها نفر را تأمين نميكرد و روح انسان را پرورش نميداد و زندگي را به خدا و قانون الهي مرتبط نميساخت. لابد ميپرسيد پس جامعه اسلامي چگونه جامعهاي است؟
جامعه اسلامي جامعهاي است كه خوراك و پوشاك و مسكن هر فردي اعم از كارگر، كشاورز، ناتوان و سالم، مريض، زن و مرد در آن تضمين شده است و سالانه از سود درآمد هر كس بيست درصد (20%) براي بيت المال و اداره امور مردم و جامعه دريافت ميكند و اگر بيشتر از آن لازم شد، به هر مقدار كه دولت اسلامي صالح براي حفظ و نگهداري استقلال ميهن و اداره امور جامعه لازم داشته باشد، ميتواند از مردم دريافت كند. آري نخست، احكام اين نظام را اجرا كنيد و سپس بنگريد كه تعداد نيازمندن چقدر است؟ و تعداد كساني كه با شكم سير و قلبي آباد شده از ايمان، به دزدي پرداختهاند چند نفر ميباشد؟
همينطور بعضيها نظريه اسلام را درباره مشكلات جنسي جوانان در يك جامعه اسلامي سؤال ميكنند. اينها جواناني را ميبينند كه در يك اجتماع غير اسلامي با همه تحريكهاي جنسي كه در آن وجود دارد، به سر ميبرند و سپس نظريه اسلام را درباره مشكلات اين جوانان كه هميشه در معرض تحريك جنسي قرار گرفتهاند، ميخواهند.
در يك جامعه اسلامي سادهترين و سهلترين مقررات و قوانين براي ازدواج اجرا ميگردد، در جامعه اسلامي عوامل تحريك جنسي اعم از فيلم سكسي و رسوا و شرمآور، و مراكز فسا و… وجود ندارد.
در جامعه اسلامي هيچ وقت روزنامه و مجلات، رنگيننامههايي، وجود نخواهد داشت كه آزادانه هر گونه عكس و داستان شهوي و وسوسهانگيز و مقالات منحرفكننده و هر گونه مطلب جنسي را بيپرده منتشر سازند و جوانان را به آلودگي بكشانند.
سرانجام در جامعه اسلامي همه جوانان امكان خواهند داشت كه بدون تجمّلپرستي، هر چه زودتر ازدواج كنند. شما اگر نظريه اسلام را درباره مشكلات جنسي جوانان ميخواهيد نخست همه اصول نظام اسلامي را اجرا كنيد و به آنها عمل كنيد و سپس بنگريد كه آيا مشكلي به نام مشكل جوانان وجود دارد يا نه؟
بايد همه نيروهاي جامعه صرف تطبيق نظام اسلامي و قانون اسلامي در همه زمينهها و همه شئون زندگي بشود. هدف همه بايد اين باشد كه اسلام بر نظام جامعه و قوانين دولتي مسلط گردد و تربيت اسلامي در كودكستان، مدرسه و دبيرستان، دانشگاهها، خانه، ادارات، بيمارستانها، آزمايشگاهها، مؤسّسات دولتي و غير دولتي و كليه اقشار اجتماع و زندگي روزمره ملت ايران و حتي كارگاهها و كارخانهها، گسترش يابد. بايد اسلام را بهمثابه يك ايدئولوژي كامل بخواهيم تا بتوانيم هدفهاي عالي خود را در همه جوانب زندگي عملي سازيم. اكنون كه جمهوري اسلامي به حول و قوّه الهي پيروز گرديده بايد كليه قوانين اسلامي در كليه سطوح، دقيق و سريع و لطيف اجرا گردد.






