به نام خدا

در پارسي‌بلاگانرژي هاي آزادشونده غيرهمسو ۲۰

جمعه ۳ آبان ۹۸ - ۴:۰ صبح

شرايط اضطرار
اما اگر ما باشيم و ناتوان از اصلاح ساختارهاي اداره نظام اسلامي، اگر نمي‌توانيم قيام كنيم و توانايي كافي براي تحوّل بزرگ نداريم، چاره چيست؟
اين‌جا ديگر نمي‌توانيم به «آزادي» فكر كنيم. بايد شرايطي كاملاً كنترل‌شده فراهم كرد. ديگر نمي‌شود اجازه داد ماهواره بيايد‌ و ول باشد، اينترنت بدون فيلتر باشد، وضعيت حجاب را نمي‌توانيم واگذار كنيم تا با فرهنگ اصلاح شود. بايد سفت و سخت بگيريم. حكومت بايد كه در اين مرحله پليسي باشد.
اما پليسي بودن و امنيتي بودن حاكميت بايد متناسب با تأثيرگذاري مخاطب باشد. يك فردي كه حجاب شخص خودش نادرست است، برخورد با او بسيار سهل‌تر است، تا بازيگري كه بي‌حجاب فعاليت مجازي دارد. او الگوست. الگو شده و مسئوليت دارد. او هزارهزار را بي‌حجاب مي‌كند. با او بايد سفت برخورد كنيم. با آن مسئولي هم كه ثروت مردم را بر مي‌دارد، سفت‌تر و محكم‌تر از همه. بازار نبايد آزاد باشد، و گرنه دست نامرئي غربي مي‌آيد و تعادل آن را به نفع ثروت‌اندوزان بر هم مي‌زند. بايد به زور جلوي دزدي را بگيريم و اشرافي‌گري را مهار كنيم. خانه‌ها را بگرديم و هر چه خالي‌ست از مالكين بگيريم و به قيمت آجر و مصالح آن، به بي‌خانمان‌ها بفروشيم. زمين را اجازه ندهيم كسي مالك شود، تا نتواند با انحصار آن، بر تورّم دامن بزند، مسئولين زراندوز را مهار كنيم، طرد كنيم.
براي كنترل شبكه‌هاي مجازي، پليس قدرتمند مي‌خواهيم و ابزارهاي پيشرفته‌تر. گروه‌هاي توليدكننده محتوا هم بايد كاملاً طبقه‌بندي شده و تحت سلسله‌مراتبي دقيق عمل كنند. بودجه و هزينه فراوان هم، رديف به رديف نياز است. مي‌خواهيم خلاف جريان رودخانه حركت كنيم، شوخي كه نيست. وقتي ساختارهاي كفر را بخواهي دور بزني، ساختارهايي كه هزار هزار هر روز فساد مي‌آفريند، تو كه نمي‌تواني روزي يكي را اصلاح كني. بايد ابزارها و فن‌آوري‌ها را به كار بگيري، بلكه از هزار دشمن عقب نماني.
دشمن، ساختاري ساخته كه وقتي مردم را رها مي‌كند، آزادي مورد نظر «ميل» را كه به آن‌ها مي‌دهد، هر روز ميليون‌ها كليپ شهوت‌راني را توليد و بازنشر مي‌كنند. فساد را اشاعه مي‌دهند و هواي نفس و شهوات بشر مي‌شود وصف همه شبكه‌هاي مجازي.
ما تا وقتي ساختارها را تغيير نداده‌ايم، بايد هزينه كنيم، وقت بگذاريم، نيرو جمع كنيم و تربيت نماييم، سپاه بسازيم، ارتش تدارك كنيم، لشكر فرهنگي داشته باشيم، آموزش دهيم و به صف كنيم، دقيق جهت بدهيم و عمليات تعريف كنيم، افسران جنگ نرم اين‌ها هستند، تحت مديريت دقيق سلسله‌مراتبي ما، تحت فرماندهي يك قرارگاه واحد.
كار فرهنگي امروز اين است، براي حركت در جهت مخالف جريان ساختاري فرهنگ غربي. درست مثل يك نيروي نظامي، نيروها با موفقيت‌ها مدال بگيرند، درجه بگيرند، امتياز كسب كنند، تا نسبت به هم رقابت پيدا كرده و تلاش‌شان بيشتر شود. غير اين نمي‌شود. آن‌هايي كه اين مطلب را نفهميده‌اند، همگي دچار مشكل شده، جريان تند مخالف آن‌ها را برده است!

29 ذي‌‌القعده سنه 1440 - قم المقدسة


مطلب بعدي: تمدنِ بادي مطلب قبلي: انرژي هاي آزادشونده غيرهمسو ۱۹

نظرات

حامد: يا عليم
سلام عليكم، ممنون از مطلبتون. با خواندن مطلبتون سوالي برايم پيش آمد. آنچه از سيره ي رسول خدا و ائمه در مورد علت هجرت فهميده ام را برايتان مي نويسم. ببينيد درست متوجه شده ام يا حير.
پيامبر(ص) نخست در مكه شروع به تبليغ اسلام كرد و اين قدر استقامت ورزيد تا اينكه براي حفظ جان، مجبور به هجرت شد و در مدينه تشكيل حكومت داد. امام رضا(ع) نيز همين گونه. ايشان مجبور شد سرزمين مادريش را ترك كند و به مشهد هجرت كند. پس اصل بر ماندن بوده تا زماني كه نيرو به اندازه ي كافي جمع شود و سپس قيام صورت گيرد.
حالا در مورد فضاي مجازي سوالم اين است كه آيا مكه ي فضاي مجازي، سايت و وبلاگ است و مدينه پيام رسان ها؟ منظورم اين است كه آنقدر در سايت شروع به تبليغ كنيم تا زماني كه رانده شويم مثلا فيلتر شويم آنگاه به پيام رسان هجرت كنيم؟
و يا اينكه اصلا مكه ي اين جهاد را ارتباط حضوري در حوزه و دانشگاه بدانيم و اينقدر به اين كار استقامت ورزيم تا ما را بيرون كنند و مجبور شويم در سايت تبليغ كنيم.سه‌شنبه ۷ آبان ۹۸ - ۹:۰۷ صبح
پاسخ: سلام. به گمانم، قياسي مع الفارق است. حضرت رسول (ص) در پي تشكيل حكومت اسلامي بوده است. حكومت پايگاه مي‌خواهد و مركزي براي هدايت. مكه مكاني بوده كه از زمان حضرت ابراهيم (ع) براي اين منظور از سوي پروردگار در نظر گرفته شده بود. بحث هجرت از مكه و سپس بازگشت به مكه پيرامون اين موضوع است. اما حضور ما در فضاي مجازي يا حقيقي و تبليغ دين اسلام، ارتباطي با تشكيل حكومت ندارد و مكان و زمان در آن موضوعيت استقلالي ندارد. هدف ما رساندن پيام الهي‌ست، اين‌جا تفاوتي نمي‌كند در كجا باشيم. آن‌چه تعيين‌كننده مي‌شود «راندمان» است. اگر يك مكاني باشيم كه تعداد بيشتري با كيفيت بهتري از تبليغ ما بهره مي‌برند، قطعاً ارجحيت دارد بر مكاني ديگر كه از نظر كمّي يا كيفي پايين‌تر است. ضمن اين‌كه حضور موازي هم ممكن است. ما هم حضوري تبليغ كنيم، زماني كه در جامعه هستيم. هم مجازي،‌ وقتي در خانه نشسته‌ايم. در بخش مجازي هم مي‌توان از همه ابزارها استفاده كرد. مانعيّتي براي جمع اين فعاليت‌ها وجود ندارد، تا نياز به هجرت باشد. مگر وقت و زمان. اگر فرصت كافي نداريم، آن ابزاري را انتخاب مي‌كنيم كه بيشترين مخاطب و مناسب‌ترين را داشته باشد. البته در اين ميان، بحث از استعداد و توانمندي هم هست. اگر كسي نتواند مجازي تبليغ كند، حضوري، يا آن‌كه نمي‌تواند از اپ‌ها استفاده كند، با مرورگر. همه اين متغيّرها مي‌تواند دخيل در انتخاب بستر ارتباطي براي تبليغ باشد. در پناه خدا.
بازگشتنسخه محلّي از نوشته‌هاي وبلاگ شايد سخن حق سال نشر15نوشته‌هاي وبلاگ بر اساس سال برچسب‌ها34نوشته‌هاي وبلاگ بر اساس برچسب بيشترين نظر34نوشته‌هاي وبلاگ با بيشترين تعداد نظر
صفحه اصليبازگشت به صفحه نخست سايت نوشته‌ها776طرح‌ها، برنامه‌ها و نوشته‌ها مكان‌ها68براي چه جاهايي نوشتم زمان‌ها23همه سال‌هايي كه نوشتم جستجودستيابي به نوشته‌ها از طريق جستجو وبلاگ1215با استفاده از سامانه پارسي‌بلاگ نماها2چند فيلم كوتاه از فعاليت‌ها آواها9تعدادي فايل صوتي براي شنيدن سايت‌ها23معرفي سايت‌هاي طراحي شده نرم‌افزارها36سورس نرم‌افزارهاي خودم معرفي6معرفي طراح سايت و آثار و سوابق كاري او فونت‌هاي فارسي60تعدادي قلم فارسي كه معمولاً در نوشته‌هايم استفاده شده است بايگاني وبلاگ1124نسخه محلّي از نوشته‌هاي وبلاگ
با اسكن باركد صفحه را باز كنيد
تماس پيامك ايميل ذخيره
®Movashah ©2018 - I.R.IRAN