من پنج ماه است كه منزل پدرم هستم همسرم هيچ كس از نزديكان خود را دنبالم نفرستاده. يك هفته پيش اظهارنامه تمكين برايم آمده كه من نيز نوشته ام كه حاضر به تمكين هستم با اينحال هيچ اقدامي براي بردن من به منزل نكرده است به نظر شما ميتواند حيله اي داشته باشد؟ با تشكرپنجشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۳ - ۵:۰۸ عصرپاسخ: رفتن زوجه به منزل زوج نيازمند «اقدام» زوج نيست! بودن در منزل او وظيفه زوجه است. بنابراين همينكه اظهارنامه آمده است و شما در ستون پاسخ نوشتهايد كه حاضر به تمكين هستيد، بايد به منزل ايشان برويد، در بزنيد، ايشان در را بگشايند و به منزل راهتان بدهند. اگر به منزل راهتان ندادند، آنگاه ميتوانيد استشهاديه جمع نماييد، يا مأمور اجراي احكام از شعبهاي كه اظهارنامه را صادر نموده حكم بدهد و از كلانتري مأمور ببريد كه صورتجلسه نمايد كه ايشان شما را راه نداده است. در هر صورت تحقق تمكين زوجه نيازمند دنبال وي رفتن از طرف زوج نيست! اين از نظر حقوقي. از نظر شرعي هم، يعني حكم خداوند، در كلامي كه از رسول خدا (ص) به ما رسيده است، زني كه شوهر دارد، هر لحظهاي كه بدون اجازه شوهر و بدون دليل قابل قبول نزد دادگاه عدل الهي بيرون از خانه وي باشد، در حال معصيت و گناه است. اين مطلب نيز دلايل مفصلي دارد كه جاي آن اين مجال مختصر نيست. اميدوارم سريع به زندگي خود بازگرديد و بدانيد مشكلات زندگي قابل حل هستند، اما اگر خداي نكرده به مرحله طلاق رسيد، به سادگي قابل حل نيست. موفق باشيد.
نگفتيد اگه مردي حروم خور وبينماز بود وداشت زنو هم مثل خودش ميكرد با اتعريف از اعتقادات مزخرفش زن بدبختش چه كنه كه كاري از دستش برنمياد اينجا طلاق واجبه يا مستحب ؟دوشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ - ۴:۰۶ عصر
پاسخ: حرامخوري و بينمازي كه يواشكي نميشود. در و همسايه بالاخره ملتفت ميشوند، اقوام ميفهمند، امري نيست كه قابل پنهان كردن باشد. اگر زن اراده طلاق داشته باشد، اراده اينكه دين خود را به دنياي آن مرد نفروشد، راهي را اسلام باز گذاشته است و دست حاكم شرع سپرده. قانون حمايت از خانواده نيز آن راه را فراختر نموده است. زن ميتواند استشهاديه فراهم نمايد؛ نامهاي كه در آن مراتب فساد شوهر را ذكر نموده و بدهد همسايهجماعت و اقوام امضاء كنند. آنگاه به دادگاه خانواده رفته و دادخواهي نمايد. باقي امور معمولاً براي زنان به سادگي اتفاق ميافتد. اما هستند زناني كه چندان از زندگي خود ناراضي نيستند. حرام شوهر را ميخورند و خيلي هم بدشان نميآيد. فقط ته دلشان ناراحتند. اينان به دنبال توجيه گناه خود هستند. اين است كه ميگويند: «چه كاري از دست ما ساخته است؟!» اصلاً تقلا نميكنند تا بفهمند چقدر كار از دستشان ساخته است. خداوند براي رهايي از گناه و معصيت و مشاركت در آن هميشه راه قرار ميدهد. امكان ندارد راهي براي رهايي از معصيت نباشد. زيرا اگر حتي به اكراه هم كسي را مجبور به فساد نمايند، آن اكراه خودش رافع حرمت گناه است. پس؛ اگر كسي ميداند مشاركت در گناه ميكند، به اينكه در حرامخواري به شوهرش ياري ميرساند، تكليف اسلامي اوست كه برخيزد و راه خلاصي بجويد.
سلامم باتشكر از نرم افزارخوبتون ميخاستم بپرسم اون قسمت طالع وكوكب رو روچي قرار بديم رو ماهي ك بچه بدنيا مياد ارديبهشت سال 97 يا قروردين 97 شروع ماه بارداري هم از مرداد96 بوده باتشكر ممنونشنبه ۸ مهر ۱۳۹۶ - ۴:۴۳ عصر
پاسخ: سلام. خير. روي طالعي كه ميخواهيد! در حقيقت، در متن هم نوشتهام، مسأله اين است كه معمولاً رمّالها از روي اسم افراد طالع آنها را بيان ميكنند. من اين نرمافزار را نوشتم تا كساني كه خيال ميكنند حرف رمّالها درست است، بيايند و برعكس، اسم را از روي طالع انتخاب كنند! پس كسي كه مثلاً طالع سعد اعظم ميخواهد، خب همان را انتخاب ميكند. بعضي طالعها هم در چند كوكب مشتركند، هر كدام را كه بخواهيد ميتوانيد انتخاب نماييد! بلكه وقتي مردم ما ببينند كه به اين راحتي ميتوانند اسم را بر اساس طالع انتخاب نمايند، به فكر فرو روند كه واقعاً اينقدر دنياي ما كشك است كه با يك تغيير اسم تمام سرنوشت انسانها رقم بخورد؟! يعني اين با عدالت خداوند سازگار است؟! هدف اين بوده، و گرنه بنده ذرّهاي خودم به اين مطلب معتقد نيستم. امكان ندارد كه چند حرف فارسي يا عربي در اسم انسان بتواند سرنوشت او را رقم بزند! موفق باشيد.
