سلاممتعجبم كه دوبار توي پيامك ها ذكر شده راضي نيستم جايي منتشر بشه؛ اما شده.
متوجه نشدم. يعني آخر سر اجازه دادن همه رو ليست كنيد توي وبلاگ؟دوشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۱۷ صبح
پاسخ: خير اجازه ندادند. ولي اجازه ايشان نياز نبود. وقتي پيامكي ارسال ميشود مانند كلامي است كه از دهان خارج شده. به قسم و اينچيزها كه نميشود كسي را مجبور كرد حرفهاي ناروا را جايي بازگو نكند. بله، اگر ايشان مشروط ميكرد حرفها را به اينكه جايي نقل نشود و مخاطب اين شرط را ميپذيرفت، بله، بر طبق المؤمنون عند شروطهم الزامآور ميبود. ولي چنين تعهدي داده نشده است. از سوي ديگر، همين واقعه به صورت عكس اتفاق افتاده است. اگر به مطالب نوشته شده قبلي مراجعه فرماييد، زوجه پيامكهاي زوج را همه جا نشان داد، بدون اجازه. (زوج در آن پيامكها پدر زوجه را لعن كرده بود و اين لعن را زوجه همهجا برده و نشان ميداده است، حتي در دادگاه خاص و قضاياي پس از آن). فيالجمله زوج خود را موظف به پنهان داشتن پيامكها نميدانسته است و نميداند. تشكر از اظهار نظر شما.
