37.63.179.169
مهندس اي پي من اينه
چرا تو ليست شما نيست
از اسيا تك گرفتم
سهشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۱ - ۳:۵۲ عصر
پاسخ: دليل آن بسيار ساده است، IPها خريد و فروش ميشوند و كم و زياد مي"گردند. فهرستي كه بنده ارائه كردم همانطور كه در پينوشت مطلب آمده است، تا تاريخ اول خرداد 1390 به روز است. يعني حدود يكسال و اندي است كه به روز نشده. حالا به اين نشاني برويد: http://www.ip-address.org. اطلاعات مربوط به IP شما اين است: Asiatech Telecommunication Inc. اگر فرصت داشتيد و توانستيد فهرست بنده را به روز كنيد، متشكر ميشوم يك نسخه هم در اختيار بنده بگذاريد. من براي دريافت كامل آن اطلاعات يك نرمافزار نوشتم و اطلاعات هر رنج 256تايي را از همين سايت گرفتم و در يك بانك كوچك ذخيره كردم. متأسفانه تمام اطلاعات مذكور به صورت كامل در اينترنت يافت نميشود، يا شايد من نيافته باشم. در هر صورت كافيست از سايت ipaddresslocation.org رنج كامل IPهاي ايراني را بگيريد و سپس دستهدسته كرده و تك به تك اطلاعات Whois هر كدام را از سايتهاي اينچيني دربياوريد و ذخيره كنيد. براي من اين كار چندين روز طول كشيد. يعني نرمافزار چند روز مشغول كار بود تا موفق شود. ياعلي
سلام استاد.خسته نباشيد.ميشه ازتون خواهش كنم كمي اين متن تون رو توضيح بفرمائيد؟
اگه بر فرض محال،بتونيم استقراء تامّي انجام بديم،بداهت واقعيت ثابت ميشه؟
آيا راه ديگري غير از محسوسات براي اثبات واقعيت وجود نداره،مثلا معقولات يا اشراقيات؟
آيا حقيقت هم حكم واقعيت رو داره كه مثلا نشه به طريق حسي و يا حتي عقلي و اشراقي به بداهتش پي برد؟
ممنون ميشم توضيح بدبد ولو به صورت خلاصه.
پاسخ: ابتدا بايد بفهميم «بداهت واقعيت» چه معنايي دارد. منظور فلاسفه از اين عبارت اين است كه ما بالوجدان و بدون نياز به هيچ استدلال ديگري ميفهميم كه چيزهايي در وراي ما وجود دارند، هستند يعني، واقعي. اينكه ميفهميم همه چيز وهمي و خيالي نيست و چيزهايي غيروهمي در خارج از نفس ما پيدا ميشوند. شهيد صدر وقتي تحليل ميكند چگونگي دستيابي ما به اين گزاره كه «واقعيتي وراي ما هست» نتيجه ميگيرد كه ما از طريق «استقراء» به اين گزاره دست يافتهايم. البته اين نظريه نزد فلاسفه معروف ما پذيرفته نيست. اما ايشان وقتي به اين نتيجه ميرسد، تلاش ميكند براي استقراء محملي بيابد تا يقينآور شود. زيرا اگر استقراء مفيد يقين نباشد كه نميتواند علمآور باشد. ميدانيد كه منظور از علم در منطق و فلسفه ما علم صددرصد است، يقين يعني. اين مطلب با توجه به اينكه كاملاً تخصصي و فلسفيست، قصد نداشتم زياد توضيح دهم، زيرا نياز به حجم زيادتري از مطالب دارد. حتي بعضي از متنهاي عربي را ترجمه هم نكردم. موفق باشيد.
سلام.ممنونم از توضيحاتتون.
پس از نظر فلاسفه ( غير از شهيد صدر) انسان به محض اينكه اولين پديدهء اطرافش رو از طريق يكي از حواس پنجگانه اش حس كرد،واقعيت براي او بداهت پيدا مي كنه...پس با اين حساب،انسان معلق ابن سينا نميتونه كوچكترين راهي به بداهت واقعيت،غير از واقعيت نفس خودش داشته باشه.درسته؟
پاسخ: در انسان معلّق فرض بر اين است كه بدون هيچ نوع به كار گيري حسّ، دركي از «خود» وجود خواهد داشت. البته اگر همين فرض ابن سينا را هم بپذيريم، باز هم ناگزير هستيم به «واقعيت» اذعان نماييم. زيرا «اين نفس» كه آن را درك كردهايم، وجود دارد و بودن آن را درك ميكنيم. بعضي اصل واقعيت را فقط براي «نفس» قابل اثبات ميدانند. معمول فلاسفه براي «نفس» و «وراي نفس» يعني واقعياتي غير از نفس انسان. بعضي هم در اصل وجود نفس هم شك ميكنند كه بعضي از فلاسفه غرب هستند. اما هدف ابن سينا از اين برهان، اثبات وجود نفس نبود، بلكه اثبات مجرّد بودن نفس و تفكيك آن از جسم مادي بوده است. در هر صورت، اصل اين ادعا محل اشكال است. زيرا انساني كه «هيج» نوع درك حسّي تا به حال نداشته باشد، معلوم نيست اگر در فضا معلّق شود هم دركي داشته باشد. ما با شبيهسازي انتزاعي اداركات حسّي خود ميتوانيم دركهاي غيرحسّي را تصوّر نماييم. مثلاً ميخواهيم حركت يك موجود مجرّد را تصوّر كنيم، قطعاً چون حركت اشياء مادي را ديدهايم، ميتوانيم نوعي حركت غيرمادّي براي موجود مجرّد تصوّر و خيال نماييم. درباره انسان معلّق هم، ما چون درك حسّي از خود داشتهايم، با شبيهسازي انتزاعي و خيالي، دركي از خود را در حالت تعليق فضايي تصوّر ميكنيم كه معلوم نيست حقيقت داشته باشد. يعني معلوم نيست اگر يك انسان را پيش از درك هر نوع حسّ مادي، از ادراك حسّي محروم سازند، معلوم نيست بتواند دركي از نفس خود داشته باشد، زيرا اصلاً درك را درك نميكند كه چيست! اينها چون فرض آزمايش و امتحان ندارد، چيزي جز خيالبافيهاي فيلسوفانه نيست و نميتواند روشي براي استدلال قرار گيرد.
سپاسگزارم.برام جالب و مفيد بود.مخصوصا موضوع انسان معلق رو قشنگ بيان كرديد بازم ممنونم
پاسخ: در پناه خدا.
