اين مطلب را تا نصفه كه خواندم گفتم خدا را شكر ايشان كمي تغيير عقيده داده اند و مثل قبل نيستند كه سخت بودند و در برابر همه موضع تند مي گرفتند اما به آخر كار كه رسيد ديدم تغييري ايجاد نشده و ايشون هنوز همه را به يك چوب مي رانند و اين دلالت بر بي منطقي دارد بعد چند سال .بد بيني از صفات رذيله است از شما كه روحاني هستيد بعيده!بانو امين هم يك زن بود كه هم خانه داري خوبي انجام داد هم فعاليت اجتماعي عالي داشت همين طور شاگردشون
ضمنا شما درسته كه به بچه ها مي رسيد اما هر كس جاي خود را دارد بچه مادر مي خواد فرض كنيد چند ساله ديگه دختر شما مشكلاتش را بايد به كي بگه يك مرد چگونه احساس يك زن را مي فهمه كي بايد مسائل خصوصيش را به ان دختر بي نوا گوش زد كنه؟
لجبازي را كنار بگذاريد يا با خانمتان كنار بياييد يا ... .
مي دانيد در امر ازدواج چه قدر بچه هاي طلاق ضربه مي خورند هيچ كس حاضر نمي شه با انها وصلت كنند اكثرا هم بزهكار مي شوند
دوشنبه ۲۶ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۹ صبح
پاسخ: چند روز پيش دوستي دعوت كرد، پسري دارد ششساله، پرسيدم: اسمت چيست؟ - نميخوام بگم. چند بيادبي ديگر هم از پسربچه كوچك ديدم. دوستم اما بچههايم را ديد، از تربيتشان خوشش آمد، از ادب و اخلاق، از رفتار و عملشان. انصافاً شما در خانوادهتان، همه تعريف از بچههاي من نميكنند؟ دخترم را نديديد چگونه ادب يادش دادم؟ گمان ميكنيد همه اين اخلاقها تصادفي حاصل شده؟ نه خواهرم. زحمت كشيدهام و اجرش را ميگيرم. با خود انديشيدم: پسر او كه هم مادر دارد و هم پدر، پس چه كم دارد؟ با خود گفتم: مادر و پدر تكميل باشد بهتر است يا ادب داشتن؟ پس تكليف آنان كه پدر يا مادر مرده هستند چه ميشود؟ اگر طلاق فرزند ناجور ميزايد، يتيمي چه؟ نه خواهرم. مشكل از تربيت است. بله، چون در نظر شما معمولاً خانوادههاي طلاق، والدين كريهي هستند، آنان كه به خون هم دستشان آلوده و به پليدي از هم دستشستهاند، اخلاق ندارند كه به فرزند بياموزند. اين درست، اما اگر انساني، طلاق را نه از روي پلشتي، كه به عنوان راه حل برگزيده باشد، روان سالمي اگر داشته باشد و آداب تربيت بداند، دليلي ندارد فرزندان سربار جامعه تحويل دهد! [ادامه دارد]
