باسلام من دختر 25 ساله اي هستم كه همسرم دردوران عقد 6 ماه منو رها كرده و رفته الان واسه من حكم ارائه تمكين گرفته من هنوز به خانه ايشان نرفتم . ايا من براي هم خانه شدن با او مجبور به تامين جهيزيه هستم؟ ميتوانم در مقابل همسرم درخواست تامين زندگي كند و شرايط سند ازدواج را انجام دهد وبعد من به خانه ايشان بروم؟ آيا بايد بي چون وچرا به خونه مشترك بروم؟ ممنون ميشم اگر جواب منو بديد
چهارشنبه ۲۰ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۰:۴۸ عصر
پاسخ: چند نكته در اين رابطه قابل دقت است. نخست اينكه بايد ببينيد چرا حكم الزام به تمكين گرفته است، آيا پيش از مراجعه به دادگاه با خانواده شما به مشكل برخورده؟ اگر واقعاً صادقانه درخواست عروسي كرده و خانواده شما مخالفت نموده باشند قابل درك است، اما اگر بدون هيچ اقدام صلحجويانه مستقيماً چنين رفتاري داشته، جدّاً بايد دقّت بيشتر فرماييد و حتماً به يك مركز مشاوره خانواده مراجعه نموده و براي زندگي با اين فرد از كارشناسان مشورت بگيريد. ممكن است چنين زندگي دوامي نداشته و آسيبزا باشد. اما نسبت به مسأله حقوقي، جهيزيه الزام ندارد براي زوجه. دادگاه هم شما را ملزم نمينمايد كه جهيزيه تأمين نماييد. بلكه بالعكس، زوجه ميتواند در مقابل الزام به تمكين، درخواست تأمين منزل مناسب نمايد و دادگاه به صورت اتفاقي و بدون اطلاع قبلي به منزل زوج مراجعه مينمايد و در صورتي كه امكانات زندگي را در شأن زوجه تشخيص داد، شما را ملزم به تمكين ميكند. نكته سوم اينكه زوجه «حق حبس» دارد، به شرط آنكه رابطهاي جدّي در دوران عقد رخ نداده باشد، رابطهاي كه مهريه را كامل مينمايد. در اين صورت زوجه ميتواند بُضع خود را حبس نمايد و بگويد تا مهريه را دريافت نكنم به منزل زوج نميروم. در اين صورت دادگاه مهريه را با توجه به توان مالي زوج تقسيط نموده و با پرداخت اولين قسط زوجه ملزم به تمكين خواهد شد. پس: شما ابتدا سعي نماييد قضيه را با ريشسفيدي حل نماييد. از خانواده و اقوام كمك بگيريد و بزرگان را وادار نماييد مداخله كنند و دوستانه صحبت نمايند. شايد مسأله قابل حل باشد. اگر نشد حتماً وكيل بگيريد. به يك وكيل خانم مراجعه كرده و قضيه را بگوييد. وكيل ميتواند در دادگاه كارهاي شما را به انجام برساند. موفق باشيد.
تو متن بالا جوري راجع به مردها صحبت شده انگار يه موجود مظلوم بي پناه هستن كه قرباني مهريه هستن بدون اينكه توجه بشه يه زن براي چي مهريه رو بايد اجرا بذاره. يه زن هيچ وقت دلش نميخواد زندگيش دچار چالش بشه ولي اونقدر مردها بد شدن كه گاهي ديگه نميشه زندگي رو تحمل كرد.و اينم بگم زن براي طلاق و بعد از طلاق هيچ حق و حقوقي نداره. شوهر من بيمار بود و قبل از عقد بهم نگفته بود . بعد از عقد فهميدم ولي اثبات بيماري خودش يه پروسه ي يكساله س. از طرفي همه ي حساب هاشو خالي كرد و همه چيزو به نام مادرش كرد. الان من يه دختري ام كه با صداقت با همسرم ازدواج كردم و الان با وجود بيماري حادش مجبور به طلاق هستم و رسما به خاطر گناه نكرده شدم انگشت نماي فاميل . برچسب مطلقه روم خورده و دستم به هيچ جا بند نيست دادگاه براي مهريه برجي 200 تومن براي من بريده درحاليكه همسرم داراي تمكن مالي و حقوق بالاس. نميفهمم شما چي داريد ميگيد چطور ميتونيد در مورد حقوق نداشته ي يه زن اينقدر وقيحانه صحبت كنيدپنجشنبه ۱۶ دي ۱۳۹۵ - ۶:۰۳ عصرپاسخ: شما نسبت به قوانين موضوعه خانواده آگاهي كافي نداريد. اگر قوانين مربوطه را مطالعه بفرماييد، نگرش متفاوتي پيدا خواهيد كرد. ضمن اينكه ميدانيم هرگز نميتوان گفت: مردها خوباند و زنها بد، يا زنها خوباند و مردها بد، قطعاً چنين گزارههاي دور از واقعيت هستند. هر انساني، چه مرد و چه زن، يك انسان است كه ميتواند خطاكار و فريبكار و ظالم باشد، يا خوب و پاك و باانصاف. إنشاءالله مشكلات همه زنان و مردان جامعه ما مرتفع گردد.
