سلام سيدجاننكته مهمي اشاره فرموديد. البته به نظرم بايد از يك جنبه ديگر هم اين موضوع را بررسي كرد، و آن سوء استفاده احتمالي مردم اين روزگار است از اين تسهيل!
سهشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۷:۱۹ صبح
پاسخ: اتفاقاً ذهن مرا نيز مشغول كرد، همانكه فرموديد. اما از خود پرسيدم: پس چرا سوئيس خود خزانه دنيا گرديده و حياط خلوت سرمايهداران؟! كه به اين پاسخ رسيدم: اگر همه بدانند وام سوخت دارد، اگر بانك هم بداند نميتواند بدهكاري را جلب نمايد، به هر كسي وام نميدهد و تا از «قدرت توليد» فرد يقين نيابد، هيچ ضامن و التزامي را نميپذيرد. طبيعتاً وامها جريان توليدي مييابند، نه مانند كشور ما كه مردم براي مصرف وام ميگيرند. براي هزينه عروسي، خريد خانه، خريد خودرو، لوازم مصرفي، يارو وام ميگيرد كه به مسافرت شب عيد برود. اينها وام مصرفي است كه به اقتصاد كشور ضرر ميزند به شدت. اما وام توليدي خرج توسعه ميشود. حتي ماشين هم بخرد، براي مسافركشي و خدمات است، تا پولش بازگردد. اگر سرمايهدار فكر بازگشت سرمايه باشد، تا اطمينان از توليد نيابد وام نميدهد و اين به نظر عالي ميرسد براي رشد كشور.
