Sheet 1
تفاوت نظام و سيستم
  از نگاه فرهنگستان
  تعاريف رايج سيستم
    تعريف اول
      تعدادي عنصر که با يکديگر ارتباط دارند
    تعريف دوم
      مجموعه اي از اجزاي به هم پيوسته
      براي کسب هدف مشترک فعاليت مي کنند
    تعريف سوم
      مجموعه‌اي از اجزا و روابط ميان ‌آن‌ها
      توسط ويژگي‌هاي معين، به هم وابسته يا مرتبط مي‌شوند
      با محيط‌شان يک کل را تشکيل مي‌دهند
      در راه تحقق يک هدف حرکت مي‌کنند و يکديگر را در جهت تحقق اين هدف کامل مي‌نمايند
    تعريف چهارم
      مجموعه اي از اجزاء به هم پيوسته
      بين آنها ارتباطي منظم وجود دارد
      از يکديگر تاثير مي پذيرند
      برهم اثر مي گذارند
      به صورت کل عمل مي کنند
      هدف دار هستند
      کليت که از ويژگي هاي هر سيستم است از سلسله مراتب تبعيت مي کند
        هر سيستم در درون سيستم ديگر عمل مي کند
        به يکديگر بستگي دارند
        سيستم در سيستم کار مي کند
        تمام سيستم ها در درون يکديگر و به صورت کل وجود دارند
        هر سيستم نسبت به مرتبه پايين تر از خود عمل مي کند
    تعريف پنجم
      مجموعه اي از دو يا چند عنصرکه سه شرط زير را داشته باشد
        هر عنصر سيستم بر رفتار و يا ويژگيهاي کل سيستم، موثر است
        بين عنصر سيستم از نظر رفتاري و نوع تاثير بر کل سيستم، وابستگي متقابل وجود دارد
          يعني نحوه رفتار هر عنصر و نيز نحوه تاثير هر عنصر بر کل سيستم، بستگي به چگونگي رفتار حداقل يک عنصر ديگر از سيستم دارد
        هر زير مجموعه اي از عناصر تشکيل شود، بر رفتار کل سيستم موثر است و اين تاثير بستگي به حداقل يک زير مجموعه ديگر از سيستم دارد
          به عبارت ديگر اجزاي يک سيستم چنان به هم مرتبط اند که هيچ زير گروه مستقلي از آنها نمي توان تشکيل داد.
    تعريف ششم
      كليتي كه حداقل دو جزء داشته باشد
      هريك از آنها بتواند بر روي عملكرد يا خصوصيات كل سيستم اثر بگذارد
      هيچ كدام از آنها نتواند اثر مستقلي بر روي كل سيستم داشته باشد
      هيچ زيرگروهي از آنها نتواند اثر مستقلي بر روي سيستم (كل) بگذارد
      به طور خلاصه
        سيستم كليتي است كه نتوان آن را به اجزاي مستقل يا زيرگروههاي مستقلي از اجزا تقسيم كرد
    تعريف هفتم
      مجموعه يا گروهي از اشياء مرتبط يا غير مرتبط
      هدف يا اهدافي خاص را دنبال مي‌کنند
      به گونه‌اي که واحدي پيچيده تشکيل دهند
    تعريف هشتم
      همچيده‌اي از عناصر همپيوسته‌اي که يک تماميت يگانه را تشکيل مي‌دهند
    در فارسي معمولا از واژه نظام يا سامانه به‌عنوان معادل سيستم استفاده مي‌شود
  تعريف فرهنگستان از سيستم
    استفاده از واژه نظام به جاي سيستم
    مجموعه‌اي از اجزاء
    متفاوت بودن اجزاء با هم
    هماهنگ بودن اجزاء با هم
    تشكيل يك كل واحد
    سهم تأثير متفاوت اجزاء در كلّ
      اصلي
      فرعي
      تبعي
    كمّي شدن سهم تأثير به صورت نسبت‌هاي چند برابري
    قرار داشتن هر كلّ در يك كلّ شامل
    محدود بودن تمامي مجموعه‌هاي شامل و مشمول و تعداد آن‌ها
    سه‌بُعد داشتن هر نظام به مثابه يك كلّ واحد
    اصل بودن اوصاف به جاي موضوعات در توصيف نظام
      تركيب وصف و موصوفي
        مثل: سيبِ قرمز
        موضوع‌محور
      تركيب مضاف و مضافٌ‌اليهي
        مثل: قرمزيِ سيب
        وصف‌محور
    اصل بودن روابط و نسبت‌ها به جاي ذات و موضوع عيني
    هر نظام پيوسته در حال حركت است و از آن به «كلّ متغيّر» ياد مي‌شود
    مبناي پيدايش و تشكيل نظام نه ذات و نه ربط، بلكه تعلّق و كشش اجزاء نسبت به يكديگر است
    جهت‌دار بودن نظريه سيستمي و نادرستي استفاده از آن در جهت اسلامي
  منابع
    نظام تبليغ و تعريف آن 15/11/1369
      بنابراين يك محتوائي داريم كه اين محتوا رحمت الهي است. يك احتاجي داريم كه اين احتياج، فقر همه مخلوقاتاست و يك فرم داريم كه فرم همان تبليغ است، فرم وسيله و سبب و ابزار رسائي است فرم همان ابزار رساندن است اين رحمت سرپرستي مي‌كند و از يك مرتبه به مرتبه نزديكتر به رشد و توسعه مي‌رساند. پس ما يك نظام سرپرستي يا نظام ولايت داريم كه اين نظام يك وسيله براي جاري ساختن سرپرستي‌اش دارد. اين فرم و اين سبب و اين وسيله كه يك جا به آن اسم تصرفي مي‌گوييم و يك جا به صورت دقيق تر «تناسبات نظام ولايت» ناميده مي‌شود فرم و سببيتش وسيلة رساندن است كه اگر در منزلت نظام و مكان و منزلتها نگاه كنيد خير را از منزلت بالاتر به پايين‌تر مي‌رساند. و اگر روي كل نظر كنيم وسيله انتقال كل از يك مرحله به مرحله ديگر است كه اين براي ولي اعظم طرح مي‌شود، ولي بر تاريخ كل را در جهت تاريخ جلو مي‌برد كه قرآن نيز وسيله ابلاغ ولي اعظم به تمام زمانها و مكانهاست.
      نظام ولايت الگوي ارتباط انسانها با اولياء عظام است و اين ارتباط نبايد تابع آن ارتباط بشود چون زندگي ما زندگي مادي نيست. محور زندگي ما تنعّم مادي نيست كه توسعه‌اش كارخانه را محور كند و نظام سياسي را تسليم آن كند. روابط اقتصادي محور تبعي است نه محور اصلي بانك نمي‌تواند محور اصلي باشد و الگوي توليد وت وزيع و مصرف و الگوي چرخش اعتبارات نمي‌تواند محور براي سرپرستي باشد بلكه بايد ابزار باشد و نسبت به مراحل سرپرستي تابع باشد.
      عمل اجتماعي بدون فرم نيست و فرم آن معناي رسا بودن نسبت به يك مطلب يا نارسا بودن است، بنابراين كالا مثل يك كلمه دست كه وارد كشور مي‌شود و داراي يك محتوا است كه محتواي آن قدرت تكنولوژي است كه مؤثر بر انسانهاست و يك فرم است كه نحوه زندگي را تابع نحوه زندگي آنها مي‌كند. يعني يك اعتياد و عادت همراه با يك فرم ارتباط و علاقه براي انسانها ايجاد مي‌كند كه آن فرم و محتوا سبب استيلاي كفار بر ما مي‌شود اين كالا چه كالاي فرهنگي باشد مثل معادله كنيز و مصرف كننده‌اش ما ما باشيم يا معادله فريد من كه مصرف كننده اش ما هستيم چه شرقي باشد چه غربي، چه اينكه اين كالا از محصولات اقتصادي باشد چه در نحوه ارتباط جامعه با جهان ماده كه موضوعش ربط بين انسان و جهان ماده است مثل كالاهاي مصرفي و ابزار توليد اين كالاها و چه كالاهاي فرهنگي يا سياسي. كالاها فرهنگي آنها هستند كه ابزار مفاهمه و اصطلاحات علوم و اصطلاحات و تعاريف كاربردي ناميده مي‌شوند، اينها حتماً الهي و مادي دارد كه يا رسا و سازگار با محتواي منحل ساختن ما در دستگاه سرپرستي كفر است يا رساي در رشد ما در نظام توسعه اسلامي است. ظاهر تر از اينها نيز تحقق هجوم است كه هجوم در اين زمان هم هجوم فرهنگي است و هم هجوم سياسي است سياسي يعني ابزار ارتباط انسانها با يكديگر در شكل روابط انساني در سازماندهي جامعه اعم از رفتارهاي جمعي و رفتارهاي سازماني و گروهي و رفتارهاي فردي يعني چه اينكه فرد يا گروه يا سازمان باشد و چه اينكه در اقتصاد يا فرهنگ يا سياست باشد اينها حتماً داراي فرم است. بايد سازمان تبليغات بر فرم اينها ناظر باشد و بدون نظارت نمي‌تواند عمل تبليغ را انجام دهد و از هجوم پيگيري كند.
    نقد روش سيستمي 21/02/1375
      1 - ضرورت توجه به تاريخچه پيدايش بحث سيستم در غرب
      1/1 ـ پيدايش «ارتش کلاسيک» و «ماشين» خاستگاه اصلي شکل گيري بحث سيستم
      به نظر مي‌رسد در بحث سيستم بهتر است از علوم اجتماعي آغاز کنيم در پيدايش اربش کلاسيک بوسيله ناپلئون، بعد نظري به علوم تجربي بيندازيم يعني پيدايش ماشين و بعد مجدداً برگرديد در وضعيت جنگ بين الملل و نياز بهرياضيات آماري، و هم چنين سري بزنيم به رابطه بحث سيستم و نسبيت. يعني علوم رياضي در اوجي که پيدا مي‌کند در تغيير کيفيت ، اين به اصطلاح سيري است که مي‌شود خاستگاه پيدايش بحث سيستم را پيدا کرد.
      2/1 ـ رشد بحث سيستم با ارائه تئوري (که حضور فلسفه است) و کنترل رفتار انساني (که حضور اخلاق است)
      و بعد اينکه آيا جايگاه بحث سيستمي تا چه اندازه جلو رفته؟ حتماً بحث سيستمي آمده تا آنجا يي که توانسته است تئوري را در علوم وارد کند – تئوري اخلاق – اين در بلوغش، و تئوري حضور فلسفه است و اخلاق يا ارزش وقتي است که سيستمها را مي‌بريد جلو و رفتارهاي انساني را هم درش دخيل مي‌کنيد و حرف توسعه را مي‌زنيد، و قتي سخن از توسعه مي‌زنيد که ديگر مسائل انساني مي‌آيد جزء مسائل پرورشي سيستمي در جامعه، اين ديگر مثل اول کار نيست که بگوئيم سيستم از تنظيمات خاصي آغاز شده نه مي‌خواهد ببيند آثار پرورشي اش چيست؟ يعني در حقيقت نمي‌خواهد براي انجام يک فعل تنظيم کند، مي‌خواهد تنظيم کند براي پيدايش يک فعل و نه انجام يک فعل، يعني مي‌خواهد روي پرورش انسان دست بگذارد.
      اماضعفهايي که بحث سيستمي عمدتاً نسبت به بحث ما دارد، ضعفها را علي حده يکي يکي مي‌شماريم.
      2 ـ ضعف روش سيستمي در تحليل مبناي سيستم
      1/2 ـ تناظر پيش فرض در دستگاه مادي با عوامل در دستگاه الهي
      در بحث سيستمي ما بحث مبنا داريم و آنها هم بحث پيش فرض دارند ولي ما بحث پيش فرض آنها را در عوامل مطرح مي‌کنيم يعني پيش فرض ها براي ما از قبيل عوامل هستند.
      2/2 ـ بازگشت عوامل به مبنايي که قدرت تفسير اختيار و آگاهي زمان و مکان و وحدت و کثرت را داشته باشد در دستگاه الهي
      و عوامل ما بر يک مبنا که هست يعني بايد بر يک فلسفه – باشد- که آن فلسفه تعريف کند از شناخت يا آگاهي تا رابطه اش با اختيار، رابطه اش با زمان و مکان، رابطه اش با و حدت و کثرت، يعني در حقيقت ما سيري را که داريم مبنايمان تا مبداء برسانند.
      3/2 ـ عدم بازگشت مبناء مبدا هستي در روش سيستم
      آنها مبنا را نمي‌آيند به صورت منطقي و نظام مند به مبدأ برسانند. مي‌آيند گزينش مي‌کنند ادراک هايي را که پايگاههاي فلسفي اش حتماً پايگاه الهي نيست و هيچ کدامش هم به مبداء ختم نمي‌شود، هميشه به اصل مفروض قبل ختم مي‌شود. چون فرض اوليه آنها اين است که ماده داراي اين آثار است نه اينکه اثبات کند که ماده داراي اين آثار است، ماده قديم است را نمي‌شود اثبات کرد. فرض مي‌کنند که ماده قديم است، حرکت را ذاتي ماده فرض مي‌کنند نهاينکه تحليل مي‌کنند بحث اصل حرکت را مثلاً به بحث ولايت و تولي.
      3 ـ ضعف روش سيستمي در تحليل هدف سيستم
      1/3 ـ کارآمدي نسبي براي رفع نياز غير مرتبط با غايت خلقت هدف سيستم در دستگاه مادي
      بنابر اين پيش فرضها موضوعاٌ به خود فرضها ختم مي‌شود معناي هدف داري هم کار آمدي نسبي مي‌شود باز براي بر طرف شدن نياز تعريف شده. هرگز هدفداري سيستم را به عنوان جهت دار بودن عالم، مقصد غايي داشتن، ميل به طرف کمال مطلق تعريف نمي‌شود. اين به اصطلاح اشکال اساسي و جوهري است.
      2/3 ـ ناتواني از اولويت بندي اهداف بر محور توسعه الهي عالم
      حالا اگر يک دستگاه باشد و يک روشهايي باشد به اين امور کاري نداشته باشد بيائيم سفارشات اسلامي بدهيم، روش ما نمي‌تواند در معيار صحتش ربطش را به اسلام تمام کند، ربطش را به سفارش مي‌تواند تمام کند.
      پيروزمند : اگر چطور باشد؟
      جواب حجه الاسلام و المسلمين حسيني ): اگر بگوئيم ما روش نداريم فعلاً مي‌خواهيم با روش سيستمي اداره کنيم مي‌خواهيم خلأش را فرض کنيم ببينيم خلأش چه ضرري دارد. هرگز در خلأش خود روش نمي‌آيد در معيار صحتش بگويد که ربط منطقش به اسلام چه چيزي هست بلکه نظرش به سفارش شما هست که ايجاد شود، يعني چه؟ يعني هيچ وقت نمي‌آيد طبقه بندي کند مطالب خاصي را بگويد اينها را حتماً بايد بالا بگذاريد و مطالبي را بگويد سطح دو و سطح سه مثل سه سطحي را که ما داريم.
      3/ 3 ـ ناتواني از حاکميت متغير الهي در تنظيم سيستم به لحاظ اصل قرار دادن تحريکات مادي در ايجاد انگيزش
      يعني حاکميت متغير اصلي را بر مبناي الهي قطعاً نمي‌تواند نظر دهد و بالا تر اينکه بر اساس روش سيستمي متغير اصلي حتماً نسبتش با بقيه نسبتها فرق دارد ولي حتماً بايد مادي فرض شود چون عامل تحريک عامل انگيزش بر مبناي پيش رضهايي که ذاتي ماده حرکت است و حرکت منطقي و حرکت اکانوميک و حرکت اقتصادي. حرکت معقول حرکتي است مادي، بايد تحريکات مذهبي در جهت ماده قرار بگيرد يعني به تبعيت از ماده قرار بگيرد يعني توسعه تسهيلات مادي اصل قرار بگيرد براي انگيزش ولو انگيزش الهي باشد.
      4/3 ـ توهم توسعه نيافتن ابزارهاي دنيايي بر محور تحريکات الهي در روش سيستمي
      به نظرتان مي‌آيد که وعده آخرت علت توسعه يافتن حرکت باشد، يک حرکت بيمار گونه و ناهنجار تحويل مي‌دهد. و به نظرش مي‌آيد اگر چنين چيزي پذيرفته شد فعاليتي براي توسعه قدرت مادي انجام نمي‌گيرد، اگر نباشد مردم بوسيله بهشت کار کنند براي چي، بوسيله بهشت بيايند اتم کشف کنند يعني اگر تحريص دنيا نباشد ابزار دنيايي توسعه پيدا نمي‌کند.
      4 ـ ضعف روش سيستمي در خود روش
      1/4 – مادي بودن معيار صحت درروش سيستمي
      بنابراين آثار مادي درش اصل است و معيار صحتش هم هما ن است. ابزار تحريکش براي رفتار انسان، امکانات مادي است معسار صحتش هم پيشرفت مادي است.
      س : بايد ديد اگر فرض را براين بگذاريم اين را ريشه قرار بدهيم آنگاه روش مي‌تواند جواب دهد يا نه؟
      ج : اين روش نمي‌تواند روش سيستمي نمي‌تواند بپذيرد، روش ما مي‌تواند بپذيرد، روش ما روشي است که مي‌گويد انسانرا من اختيار و آگاهي اش را جوري مفروض داشتم، وحدت وکثرتش را اصلاً بر مبناي ولايت تولي فرض کردم بنابر اين پيش فرض مجموعه ام يک انسان به نسبت داراي اختيار در ولايت تولي هست مي‌تواند اختيار کندآخرت را و در اين ممحض شود و کار دنيايي هم بکند، بهره دنيايي هم نخواهد يعني به عبارت ديگر تعريف ما از جهان در بينش مان از انسان و جامعه حضور دارد. بنابراين مي‌تواند دستور وحي را بپذيرد.
      2/4 – حضور اخلاق درنفس روش
      ولي تعريف آنها اينجوري نيست که يک تعريفي باشد که هيچ گونه اخلاقي در نفس تعريف روش حضور نداشته باشد.
      روشها مثل ترازويي نيستند که بشود هم سرکه کشيد و هم بشود عرق کشيد چون ابتداً با نظر سطحي به نظر مي‌آيد که فرقي ندارد. روش ترازو است شما در ترازو توزين مي‌کني، وزن مي‌کني سرکه را شيشه سرکه را مي‌گذاري شروع مي‌کني در داخلش سرکه ريختن تا سه ليتر مي‌شود، مي‌شود در اين ترازو يک شيشه گذاشت و سه ليتر مشروب الکلي ريخت.
      ترازو کاري ندارد در داخلش چيست مي‌گويد من وزن را مي‌گويم اين نگرش به روش بسيار غلط است. روش در برخود ساده اينجوري به نظر مي‌آيد روش اگر روشي شد که بخواهد توسعه اخلاق را کنترل کند و تکامل اجتماعي را هم کنترل کند در معيار صحتش مجبور هست بپذيرد امري را که از پيش فرضهايش آمده است و پيش فرضهايش ، پيش فرضهايي نيستند که بگويند اعتقاد به اسلام و عدمش برابر است.
      3/4 – اصلي بودن آثار عيني، فرعي بودن افکار و تبعي بودن عقائد در روش سيستمي
      اگر فرض کرديم انسان مادي است و تأثير عقيده را برديم به آن نسبت يک داديم ، تأثير افکار را دو داديم تأثير عينيت را چهار داديم در موازنه هميشه تحريک ماره برنده بود اگر چنين چيزي باشد در پيش فرضها يمان ، اين را هيچ وقت نمس شود اهلي را به او داد چون عقيده را هميشه يک بيشتر به آن نمي‌دهيم چه الهي باشد يا الحادي ما- عنايت داريد چي عرض مي‌کنم- يعني عقيده را برايش تبعي جا باز مي‌کند مثل جايي را که ما براي اقتصاد جا باز مي‌کنيم.
      4/4 – تفاوت نگرش به سيستم در روش سيستمي و روش الهي
      1/4/4 – سيستم واسطه بين مبنا و هدف در روش الهي
      يعني درست وارانه اش. ما در روش سيستمي که بدنبالش بوديم از اول کار که تأکيد مي‌کرديم روي مبنا داشتن و هدف داشتن و نمي‌گفتيم يک جعبه اي است که يک ورودي دارد يک خروجي ما بايد بهينه کنيم روي خروجي هايش بر اساس مفروض مادي. سيستم را جعبه اي فرض نمي‌کرديم که از سه يا 5 يا 10 عامل (پيش فرض) که مفسر حرکت اين جعبه دو بسته هستند، تشکيل شده است و بعد بهينه کنيم بينيم آيا اين عوامل واقعاً جواب سؤالهاي ما را نسبت به ورودي و خروجي سييتم مي‌دهند يا خير؟
      يعني يک جعبه در بسته را در نظر بگيريد حالا خودتان يک گمانه بزنيد نسبت به ورودي و خروجي اين بگوئيد در درون اين چه خبر است مي‌آئيد داخل اين فرض مي‌کنيد سه عامل باشد که بيائيم بوسيله يک نسبتهايي بهم ارتباط پيدا کرده باشند اين جعبه را بوجود آورده باشند البته ممکن است اين جعبه هزاران عامل باشند، سه عامل اصلي در نظر شما هست يا پنج تا يا هر چي من الان نمي‌خواهم تعدادش را به سه محدود کنم، آن مقداري که شما اکسيوم داريد براي تحليل رفتار يک مجموعه، مي‌گوئيد اين مجموعه در بسته است شما براي تحليلش چه پيش فرضهايي داريد؟
      مي گوئيد چهار تا، پنج تا پيش فرض دارم مي‌گويند چه نسبتهايي به هم دارند مي‌گوئيد نسبتهاي يک، 2 ، 4 ، 12 و .... هر چي، يک نسبتهايي را ذکر مي‌کنيد بعد مي‌گوييد پس اين جعبه در نظر شما يعني اين پيش فرضها با اين نسبتها حالا بيائيم ببينيم رفتار ورودي و خروجي اين با اين پيش فرضي که درباره اش داريم چطور است.
      شاخصه بندي مي‌کنيد کنترل مي‌کنيد مي‌گوئيد مثلاً حالا نظريه اي که داريم نسبتهايش را عوض کنيد يا عاملهايش را يکي – دو تا کم و زياد کنيد تا وقتي که رفتاري را که مي‌خواهيد در ورودي و خروجي بهينه شود اين با آن حرفي که ما درباره سيستم مي‌گوئيم خيلي فاصله دارد.
      ما نمي‌گوئيم پيش فرض مان اين ، اين و اين هست چه کاري مي‌کنند . ما مي‌گوئيم بر اساس چه مبنايي مي‌تواند اين چند تا پيش فرض به عنوان عوامل انتخاب ، به سوي چه مقصدي، خود سيستم را واسطه قرارمي دهيم بين مبنا و مقصد، مقصد را هم حتماً جهت دار تعريف مي‌کنيم، مبنا را تا مبداء مي‌بريم و هدف را مي‌بريم تا هدف غايي. بنابراين تبعيت از وحي و حاکميت از وحي هم حاکم است بر پيش فرضها، و هم حاکم است بر راندمان و نتيجه ها.
      2/4/4 – تفاوت مبنا و هدف
      س : مبناها را تا مبداء ببريد با هدف چه تفاوتي دارد؟
      ج : مبنا مي‌شود به پيدايش ، هدف مي‌شود غايت، مبداء مي‌شود ولايت تولي، هدف تقرب مي‌شود.
      حال اگر توزين سرکه وشراب را ببريد در نظام ارزشي و بگوييد شراب نجس الا اينکه استحاله شود و سرکه شود بنابر اين منفعت عمومي و شايع سرکه نمي‌تواند داشته باشد – منفعت نادره مي‌تواند داشته باشد اگر بخواهيم حالا براي جامعه سفارش دهيم نه توي خيال بگوئيم خوب يک مورد هم پيدا شد منافع براي عرق، بلکه بگوييم حالا مهندس در توليد ديک توليد عرق را چقدر سفارش دهد مثلاً مي‌گويم در سال پنج ميليون تن مي‌گويد نه بابا چه خبر است اگر منفعت نادره پانصد ليتر در سال داشته باشد، مي‌گوئيد تخصيص بودجه، تخصيص ماشين، تخصيص نيرو چقدر ميدهيم به شراب مي‌گوييد اگر براي مصرف دارويي داشته باشد در کشور حداکثر که داروي ديگري هم جايگزين نداشته باشد ـ پانصد ليتر، در داروخانه هم بايد همراه فلان دارو داده شود اما سرکه مي‌گوئيد بگو پنج ميليون تن مي‌گويد چرا؟ مي‌گويد به گفته نبي اکرم (ص) هيچ خانه اي که سرکهدرش باشد بي برکت نيست وقتي برکت همه خانه ها شد توي همه خانه ها مثلاً عرض مي‌گوئيم کنم بايد يک ليتر، يا 2 ليترش مصرف شود، چند ميليون خانه داريم فرضاً جمعيت 60 ميليون است هر 6 نفري يک خانه، 10 ميليون خانه داريم مي‌گويد ده ميليون يک ليتر که براي يک ماه آنها مي‌باشد. براي يک هفته شان است تازه صادرات بايد داشته باشد توليدش – يک ماده خوبي است آن وقت مي‌گويد پنج ميليو ن تن باشد عيبي ندارد.
      3/4/4 – تعريف اخلاق بهتبع اقتصاد در روش سيستمي
      مصرف مستقيم و مصرف غير مستقيم مصرف محسوب مي‌شود. خب حالا آنجايي که مي‌خواهند نيازمندي هاي جامعه را ملاحظه کنند سيستم ارزيابي نيازمندي ها وتعيين اولويت ها ، وقتي مي‌خواهد معين کند که پروتئين گوشت مي‌خواهم مي‌گويد خوک در هر دفعه اي هفت تا مي‌زايد، 6 ماهه هم هر کدامش وزن آن مي‌شود 30 کيلو بنابراين دامداري خوک صرف مي‌کند چون متغير اصلي اش توسعه اقتصادي است، اصل مد نظر شما چيست؟ توسعه اخلاقي. او اخلاق را مي‌گويد بايد به تبع اقتصاد تعريف شود . شما مي‌گوئيد اقتصاد بايد به تبع اخلاق تعريف شود.
      5/4 – بهينه سازي فعاليت مادي مسلمين نهايت توانايي روش سيستمي در اداره جامعه اسلامي
      او محرک را انگيزه مادي اصل مي‌داند نمي‌تواند بپذيرد اين صحت شما را، اگر يک مسلماني هم بخواهد بيايد روش سيستمي کفار را توي دستگاه اسلامي بکار بگيرد- خوب دقت کنيد- نمي‌تواند بگويد روش اسلامي اداره، مي‌تواند نهايت بلوغش که خيلي زحمت بکشد مي‌تواند بگويد «بهينه سازي روش فعاليت مادي مسلمين» او چون مجبور است گزينه هايش را از عينيت بگيرد، به اصطلاح خودمان جمهوري خلق مسلمان را تعريف مي‌کند نه جمهوري اسلامي را روش نمي‌تواند بين اعتقاد و عمل واسطه قرار بگيرد، اعتقاد را آخرين سطح تعريف مي‌کند و اگر تلاشي نکند براي اينکه اعتقاد را وسيله و ابزار زندگي مادي بکند حداقل رفتار عيني جامعه مسلمين را اصل قرار مي‌دهد در تعريف بهينه شدنش.
      6/4 – جاري شدن اعتقاد به مبدأ ومعاد، در انتخاب عوامل ونسبت بين آنها در روش الهي
      آنچه را ما در دستگاه شناسائي خود يا نظام تعريف خود با آنها بسيار بسيار فرق دارد اين است که علاوه بر مبداء و معاد نقش مبداء و معاد را هم توي عوامل يعني توي پيش فرضها و نسبتشان آورديم. در منزلتها يا نسبتها.
      7/4 – ايجاد تغيير در عينيت (در مقابل پذيرش سفارش از عينيت) در جهت نيازمنديهاي الهي بوسيله روش الهي
      و علاوه بر اينکه در آنجا آورديم تا تعريف ما تعريفي مبتني بر مباني الهي بطرف مقاصد الهي باشد به دنبال اين هستيم که تعريف در تعادل ما در عينيت ايجاد کنيم نه اينکه محکوم آنچه که موجود است يعني سفارشات را از عينيت نمي‌پذيريم بدنبال تغيير عينيت در جهت سفارشات الهي هستيم شاخصه هايي که بعداٌ تعريف مي‌کنيم و نمونه گيري مي‌کنيم بر همين مبنا تنظيم شدند.
      8/4 – اصل بودن اختيار انسان (در مقابل اصل بودن تأثير مادي) در روش الهي
      بنابر اين ما سفارشات را سفارشاتي الهي مي‌دانيم که اين ابزار بايد وسيله انجامش باشد و حداقلش بايد آنجور باشد که در سفارشات انسان اصل است نه ماده يعني اگر بخواهيم رفتار کفار را نگاه کنيم و تفسير کنيم اختيار انسان را غالب مي‌دانيم نه تأثير ماده را.
      9/4 – منطقي بودن و تأکيد بر اثبات حجت آن پردازشها (در مقابل تخميني بودن وتأکيد بر راندمان آن) در روش الهي
      نحوه پردازشها عمدتاً تخميني نيستند، منطقي هستند تا آنجايي که نسبتهاي رياضي هم تعريف منطقي پيدا مي‌کنند يعني ربط بين کميت و کيفيت را منفک از تجايگاه تعريف شده براي انسان و ولايت قرار نمي‌دهيم مثل قاعده مند بودن مهمترين شاخصه است که هيچ رفتاري را تا آخر کار برويم جلو بدون قاعده رها نمي‌کند يعني به عبارت ديگر کار ما بدنبال حجيت است و کار آن سيستم بدنبا ل راندمان- حجيت يک مفهوم بشرط شي است نه يک مفهوم اسلامي بشرط. بنابر اين روش ما در خود روشش خصوصيت اسلاميت اصل قرار مي‌گيرد و در آنها که بي تفاوتي به اعتقادات ماديت اساس توانمندي يک روش مي‌شود . لابشرطش لابشرط قسمي نيست – لابشرط مقسمي است – در مقسم لابشرط است نه در اقسام
      10/4 – خارج شدن سيستم از حالت يک مجموعه بسته، و مرتبط شدن آن با مبدأ و مقصد الهي در روش الهي
      تا اينجا بيشتر زير بناي روش سيستمي را زير سؤال برديد.
      س : يعني ما بتوانيم بگوئيم سفارشاتشان چگونه به مباني مادي گره مي‌خورد
      ج : يعني ما هرگز سيستم را به عنوان يک چيزي که يک ورودي دارد و يک خروجي دارد خودش لزومي ندارد شناخته شده باشد با پيش فرض برخورد مي‌کنيم نيست، سيستم حتماً مخلوق است مخلوقي است که بدون جهت و غايت نيست. فرض درباره اش بايد ربط به خلقش داشته باشد و راندمانش هم به مقصد. در واقع اين از يک جعبه در بسته بودن اول در مي‌آيد
      س : نه حالا اينکه جهت دارد که آنها هم مي‌گويند جهت دار است منتهي جهتش را مي‌گويند ما متناسب با نيازمندي هايمان يک جهتي به آن مي‌دهيم، يعني يک سيستمي درست مي‌کنيم براي اينکه مشکلات ما را حل کند.
      ج : براي يک منظور که جهت نمي‌شود. براي يک غايي جهت است نه براي اخير ، يعني نازلترين براي فايده مندي است
      س : حالا همين را شما اگر ببريد به سطح شاملتري بکار بگيريد قدرت اين را پيدا مي‌کنيد که اين ؟؟؟؟ ها را بهم منسجم کنيد.
      ج : حتماً در سيستم مادي براي ها تعريف غير مادي نمي‌تواند پيدا کند.
      11/4 – ناتواني از تعريف نظري تکامل، منشاء ناتواني در هماهنگ سازي عملي تکامل در روش سيستمي
      س : ولو که جهت آن مادي باشد ما الان مي‌خواهيم ببينيم مي‌شود اين تفکيک را کرد يا نه؟ يعني اينکه سؤال اول اين است که آنها قدرت هماهنگ سازي مادي خود را به روش سيستمي دارند يا خير؟
      ج : ندارند چون تعريفشان اجمال دارد در براي اينهايي يعني به عبارت ديگر ماده را در تکامل نمي‌تواند تعريف کند کمال اگر مفهوم کمال تعريف نشود تکامل ماده نمي‌تواند تعريف شود به عبارت ديگر همان بحثي که در فلسفه تاريخ داشتيم يعني به عبارت ديگر مي‌گويد تحرک را افزايش مي‌دهد چون دوست مي‌دارد – ملاحظه فرموديد چه عرض مي‌کنم – صرف دوست داشتن، علت اينکه کمال را تعريف کند نمي‌شود. براي تعريف کمال باسد تلائم نظري تان تمام باشد يعني عقل عملي و نظري هر دو بايد به وحدت برسند اگر تفسير کمالي نظر را نتوانستيد بگوئيد هماهنگ نمي‌توانيد بکنيد کمال عملي را،
    نقد روش سيستمي 22/02/1375
      تذکر: تأکيد بر رجوع به دايره المعارف‌ها براي مستند سازي مباحث سيستم
      بسمه تعالي
      موضوع: نقد روش سيستمي
      سخنران: حجه الاسلام و المسلمين حاج آقا حسيني
      تاريخ: 22/2/75
      شماره جلسه: 2
      مدت: ؟؟؟؟؟؟
      پياده کننده: محمد حاج آقاجاني
      بسم الله الرحمن الرحيم
      تذکر: تأکيد بر رجوع به دايره المعارف‌ها براي مستند سازي مباحث سيستم
      1 ـ ضعف روش سيستمي در تعيين قاعده‌مند متغير اصلي در سيستم
      يک مطلب بسيار مهم درباره مطالعه کردن و خواندن کتب وجود دارد. در چند قسمت حتماً رعايت شود يعني براي هر کتابي که مثلاً در مورد سيستم نوشته‌اند، يا رياضي يا فلان اعتبار قايل نشويد. من يادم است وقتي ـ به حضورتان عرض کنم ـ که بحث ولايت داشتيم بعد از بحث تعاونيها آنجا سعي کرده بودم پا روي جاي سستي نگذارم، در بحث‌ها عموماً اين کار شد. آن بحث ولايت را به برادرها داده بوديم تا ولايت مطلقه فقيه را آنها تنظيم کنند بعد که چاپ کردند آوردند، ديدم نوشته است معناي ولايت بعد رفته سراغ يک کتاب از جناب آقاي يزدي که ايشان اينطور گفته است، حال اينكه آقاي يزدي از نظر منزلت سياسي و قضايي يک شخصيت محترمي است ولي اينگونه نيست كه از نظر اعتباري، نظر ايشان در حوزه مرجع باشد محال است نظر ايشان را نظر نهايي و مرجع بدانند، کتابي که اتخاذ مي‌کنيد حتماً به يک کتاب مرجع، بازگشت کند. وقتي که دايره-المعارف‌ها را مي‌گوييد معنايش اين است که دايره‌المعارف‌ها اولاً کار يک فرد نيست، کار يک سازمان است، دوم دايره المعارف مثلاً بريتانيکا يا کنگرز فرانسه [؟] امريکا، اينها مجموعه علمي آنجا پذيرفته‌اند که اين به عنوان دايره المعارف باشد؛ يعني به عبارت ديگر مديريت فرهنگي آنجا وقتي مي‌تواند امضا کند که علماي آنجا اين مطلب را تأييد بکنند. نمي‌شود يا حرف يک نفر بنويسد. اين نقل از مجلات معتبر نيست بلکه نقل از يک ملت است. بايد سعي کنيد که براي بدست آوردن نظراتي که مي‌خواهيد روي آنها صحبت کنيد، حتماً از دايره-المعارف‌ها استفاده كنيد. دايره‌المعارف‌ها أعلام را معرفي مي‌کنند؛ يعني در تاريخ علم مي‌گويند که اين علم در چه مراحلي، به دست چه کساني توسعه پيدا کرده است. شخصيت‌هاي علمي باز خودش يک دايره‌المعارف‌هاي مخصوصي دارد كه بر جسته‌ترين آنها را در دايره‌المعارف‌ها و در سرفصل‌هاي تغييرات علوم، همه آنها را خواهيد ديد.
      بنابراين از شاگرد‌ها مثلاً در فرهنگستان عرض مي‌کنم، نقل از آقاي رضوي هيچ قدرتي ندارد. مثلاً عرض مي‌کنم کسي که آشنا باشد به فرهنگستان مي‌گويد جناب بصيري نظرشان اين طوري است و آقاي ميرزايي نظرشان اين طوري است. مي‌گويند رده آنها، مي‌گوييد مثلاً آموزش سال اول ولي نظرشان نظر فرهنگستان نيست، و اگر بگوييد، آقاي ميرباقري تا حدود بسيار زيادي صحيح است که بگوييم نظر ايشان نظر فرهنگستان است. شما حتماً اينکه آنها چه شاخصه‌هايي را ذکر کردند مفروض شما باشد که خوب يک رساله‌اي يک نظر نوشته است حال چه ايراني باشد چه خارجي حداکثرش اينکه از يکي از دانشگاه‌هاي خارج به درجه استادي رسيده باشد، يعني به منزله تئوريسين باشد و تئوري وي هم در مرحله‌اي باشد که در تحولات علم حضور داشته باشد، نه در تطبيق علم. نظريه پردازي باشد که در تاريخ آن علم جزء ارکان باشد، مثل شيخ انصاري در علم اصول يا مثل ملاصدرا در حکمت باشد که بشود «لمن يعتمد علي قوله» در مورد آن علم، به قول او اعتماد کرد.
      1/1 ـ ضرورت تعيين متغير اصلي در سيستم
      1/1/1 ـ تعريف معادله به نظام موازنه متعادل
      معادله اگر متغير اصلي نداشته باشد قدرت تغييري را نمي‌دهد و اصلاً متغير اصلي است که قدرت تغيير را مي‌دهد. اهرم تغيير معادله، متغير اصلي است. تعريف ايجاد توازن تغيير و نظام موازنه را تنظيم کردن که نظام موازنه طبيعي آن همان معادله مي‌شود. بدون وجود تعريف براي متغير اصلي، مثل تعريف نظام است بدون وجود براي محور تنظيم‌ها.
      2/1/1 ـ مساوي نبودن تأثير پيش‌فرض‌هاي مطالعه سيستم
      مي‌گويد يک مجموعه به هم مرتبط است ولي نقش يک خصلت بايد نسبت به خصلت‌هاي ديگر نقش اصلي باشد، نمي‌توانيم بگوييم هيچ گونه تفاوتي بين آنها نيست. بنابراين وقتي که مي‌گوييم يک جعبه دربسته که ورودي و خروجي دارد را مي‌خواهيم تعريف تئوريک کنيم، يعني وقتي مي‌خواهيم تعريف نظري کنيم، براي اينکه کنترل آن را شروع کنيم بر مبناي تعاريف‌مان آغاز کردن، نمي‌شود همه پيش‌فرض‌هايي که داريم در حد واحد باشند، حتماً شما مي‌خواهيد بين آنها ضرائبي قايل شويد که در ضرائب تان بايد اختلاف باشد.
      3/1/1 ـ عدم انجام تغيير با عدم وجود اختلاف پتانسيل
      در حقيقت نحوه جريان انرژي را تعريف کنيد. در نحوه جريان انرژي حتماً شما اختلاف پتانسيل مي‌خواهيد، تغيير که با صفر شدن پتانسيل محال است و برابري يعني صفر شدن اختلاف پتانسيل، در حالي که اوصاف بهم متقوم و وابسته هستند، تأثير متقابل دارند و در يک مجموعه قرار دارند.
      4/1/1 ـ معادله بيانگر تعادل تغييرات (بهنجاري حرکتها به سمت مقصد)
      در حقيقت [هنگامي كه] جريان را بيرون و درون شئ ملاحظه مي‌کنيم، آنگاه تعريف تعادلش را نسبت به تبديل مي‌سنجيم، معادله مي‌شود. معادله چيزي نيست جزء تعريف تعادل تغييرات. تعادل را گاهي براي ايستا بکار مي‌بريم. گاهي تعادل تغيير را مي‌خواهيم. تعادل تبديل را مي‌خواهيم، حال تعادل تبديل يعني چه؟ يعني بهنجاري حرکتها بسوي مقصد. اين مهمترين مطلب از همان شکل ساده‌اش است. وقتي بهنجاري حرکت‌ها بسوي مقصد را ذكر مي‌كنيد، در حرکت يک لشکر مي‌گوييد نيروي سواره، پياده، لجستيک و ديدباني ـ مثلاً عرض مي‌کنم ـ مخابرات و ارتباطات فرض کنيد هر قسمتي را ذکر مي‌کنيد. يعني چندين محور بايد با همديگر کار کنند ولکن اين طوري نيست که محور اصلي شما قابل تعريف نباشد. يعني آن چيزي که منتجه ذکر مي‌کنيد، در يکي اصلي‌ترين است بدليل وجود آن، دومي، سومي و الي آخر تعريف مي‌شود.
      2/1 ـ ضرورت بيان قاعده براي تعيين متغير اصلي سيستم
      1/2/1 ـ بيان قواعد اجمالي تعيين متغير اصلي، در روش سيستمي(مثلا مادي فرض کردن انگيزش)
      آقاي پيروزمند: آن وقت صحيح است که بگوييم دستگاه متغير دارد آنها منتهي نمي‌توانند قاعده براي تعيين متغير بدهند؟
      ج) قاعده‌اش را نمي‌توانند نداشته باشند. قاعده‌اش را مجبورند بصورت اجمالي بگويند. مثلاً انگيزش انسان را مادي فرض مي‌کنند، پس در روابط انساني که مي‌رسند، بايد تئوري آنها اين باشد که مادي‌اند.
      2/2/1 ـ عدم بيان قواعدي براي تعيين متغير اصلي در ربط با حد اوليه در روش سيستمي
      1/2/2/1 ـ ناتواني از بيان طرح جامع در روش سيستمي
      بله قاعده‌مند آن را در حد نمي‌آورند ـ اين حرف خيلي دقيقي است. بصورت کلي بايد يک چيزي را تمام ببينند، بصورت قاعده نمي‌توانند آن را در حد بياورند، چون طرح جامع نمي‌توانند داشته باشند؛ يعني قاعده‌مند نمي‌توانند آن را در پيش‌فرض‌ها و اکسيوم‌ها بياورند يعني نسبت بين اوصاف نيز فرضي است.
      2/2/2/1 ـ فرض بودن نسبت بين اوصاف در روش سيستمي
      س) فرضي است، يعني چه چيزي فرضي است؟
      ج) يعني هم خود اکسيوم‌ها فرضي است يا پيش‌فرض‌ها هم خودشان فرضي هستند هم نسبت و برتري آنها فرضي است، يعني اينکه کنار متغير اصلي اين وصف باشد يا يک وصف ديگر، با يك تخميني اين را انجام مي‌دهند. در طرح جامع به يک چنين چيزي نمي‌رسند، يعني تئوري‌هاي آنها مجبور است با ضعف جلو برود و بهينه شود.
      3/2/1 ـ عدم پذيرش متغير غير مادي در روش سيستمي( بشرط لا بودن)
      البته بايد يک نکته‌اي را هم در نظر داشت که اين مسأله لابشرط اگر قسمي باشد با مُقسمي باشد مُقسم اگر لابشرط شد جزء اقسامش نمي‌تواند بشرط شئ واقع شود. يعني اقسام لابشرط ذيلش قرار مي‌گيرد. اگر قيد کرديد مقسمي ـ اگر مقسمي را قيد ذات قرار داديد ـ بالاترش هم نمي‌تواند مقسمي باشد ببينيد ما مي‌گوييم لابشرط مقسمي است.
      س) چه چيزي را لابشرط مقسمي مي‌گيريم؟
      ج) يک موضوعي را، مي‌گوييم اين موضوع ـ موضوع الف ـ لابشرط مقسمي است تا لابشرط مقسمي شد، يعني هر چه مقسم آن را بالابر ببريد نمي‌تواند بشرط شئ قبول کند، لابشرط‌ها را ده تا رده قرار دهيد.
      س) يعني به چيز ديگر قيد نمي‌خورد.
      ج) يعني مي‌شود بشرط لا ، لابشرط مقسمي بازگشت بشرط لا مي‌کند.
      لابشرط را مي‌شود قسمي ملاحظه کرد (يجتمع مع الف شرط نسبت به اين شرط) بي‌تفاوت است؛ نسبت به شرط ديگر هم بي‌تفاوت است. حالا آيا لابشرط مقسمي هم همين طور است؟ يا اگر گفتيم يک چيزي لابشرطي است که زيرش انواع لابشرط‌ها قرار مي‌گيرد زيرش بشرط شيئ‌ها نمي‌تواند قرار بگيرد. زيرش با شرط جمع نمي‌شود چون مقسم است.
      س) زير لابشرط مقسمي؟
      ج) بله، لابشرط قسمي و لابشرط مقسمي.
      س) بله، لابشرط مقسمي لابشرط قسمي است، بشرط شئ و بشرط لا، زير مجموعه آن هستند.
      ج) لابشرط مقسمي بشرط شئ و بشرط لا زير مجموعه‌اش است؟
      س) بله.
      ج) از نظر منطقي مشکل مي‌شود. اگر گفتيم لابشرط مقسمي يعني مقسم لابشرط را بايد باشد نه مقسمي که ذيل آن بشرط شئ
      س) نه، لابشرط مقسم‌ها يعني مقسمي که لابشرط است.
      ج) بله، مقسمي که لابشرط است غير از لابشرط مقسمي است يعني لابشرط بودن قيد مقسم شود.
      س) حالا من متوجه نشدم از اين بحث ما چه استفاده‌اي مي‌خواهيم ببريم.
      ج) مي‌خواهيم بگوييم از قبيل بشرط لا اگر باشد.
      س) چيست؟
      ج) مي‌خواهم بگويم سيستمهاي مادي بشرط لا هستند. بازگشت آنها بشرط لا بايد باشد، حالا اگر تعبير اصطلاحي آنهم در لابشرط مقسمي مي‌پذيرد بشرط شئ را آنها نمي‌پذيرند مي‌شود در ادبيات ما بگوييم بشرط لا مي‌شود.
      س) بشرط لا از چي؟
      ج) از اينکه غير ماده يعني متغير غير مادي را نمي‌تواند بپذيرد.
      س) پس بشرط شئ است يعني بشرط مادي.
      ج) بشرط لا يعني نفي غير مادي. به نظر شما تفاوت بشرط مادي بودن يا بشرط لا بودن به چيست؟
      س) آن در جايي ظاهر مي‌شود که در نفي آن فرض‌هاي ديگر هم باشد، يعني اگر که بشرط لا باشد مي‌گوييم بشرط شئ فقط يک چيز را قيدش مي‌کند بعد وقتي مي‌گوييم بشرط لا يعني سفت نباشد.
      ج) مادي باشد مي‌تواند منفعت و سخت نباشد حالا اگر سفت نبود ممکن است هزار وصف ديگر داشته باشد.
      ج) بله، ببين مادي نباشد، غير مادي نباشد يا اينکه مادي باشد مي‌تواند مادي اسلامي هم داشته باشد، بگويد اقتصاد اسلام، ماديات اسلام را بحث مي‌کند. پس صفت مادي بودن را بدليل اقتصادي بودن دارد. ولي وقتي مي‌گويند بشرط لا غير ماده نباشد يعني اسلامي آن را نمي‌تواند بپذيرد يعني مادي مشروط به غير ماده را نمي‌تواند بپذيرد. روش سيستمي موجود خود روش ذاتاً
      2 ـ مادي بودن روش سيستمي به دليل مادي بودن معيار صحت
      1/2 ـ مشابهت روش به ترازو در نظر ابتدايي
      س) حالا همين چگونه مادي بودن را به خود روش نسبت دهيم؟
      ج)بله، ببينيد اينکه عرض کردم روش ظريف‌ترين جايي است که بايد نسبت به آن مورد دقت قرار بگيرد روش اول شبيه تزارو به نظر مي‌آيد که کاري ندارد به اينکه چه موادي براي وزن کردن در آن قرار گيرد مثل منطق صوري که چنين به نظر مي‌آيد.
      2/2 ـ مستقل ديدن متناسب از کمال در روش سيستمي دليل مادي بودن روش
      مهمترين مطلب اين است که ما دقت کنيم که اصلاً وقتي مي‌خواهيم تحليل روش بکنيم، يعني يک وقتي مي‌خواهيم تحليل مواد بکنيم ويک وقتي تحليل روش مي‌خواهيم بکنيم، تحليل روش را شما چکارش مي‌توانيد بکنيد که بگوييد اين روش نمي‌تواند اسلامي شود يعني اسلاميت و عدم اسلاميت را جزء وصف روش مي‌توانيد بگيريد يا وصف به کار گيري؟
      س) که وقتي در خود قواعد بر قراري نسبت ما بتوانيم....
      ج) احسنت! مهم اين است که بکار‌گيري در مواد است. لغزش‌ها هم نسبت به روش از همين جا است که مي‌گويند مواد، مي‌تواند صالح و ناصالح باشد ولي اگر روش امتحان خود را [پس] داد و منتج بود، روش هم صالح مي‌شود. بايد ديد راندمان روش هميشه چگونه است؟ معيار صحتش چگونه است؟ يعني نتيجه و اثرش در نتيجه‌گيري چگونه است؟ معيار صحتش چيست؟ مبناي استنتاجش يا کارآمدي آن در شناسايي چه چيزي است، تناسب و نسبت را مستقل مي‌داند از نسبت به کمال ـ اين اولين سؤال است ـ اعلام استغناي از کمال در نظم مي‌کند اين اولين سؤال از يک روش است. روش مي‌خواهد ايجاد يک تناسب کند که آن تناسب حتماً بهره‌اي دارد که به آن استنتاج مي‌گوييد، نتيجه گيري. اين نتيجه‌گيري را اگر گفتيد مستقل از حقانيت و بطلان است (گفتيم صحت و حقانيت دو مقوله هستند) اين اولين جايي است که خود روش زير سؤال مي‌رود؛ يعني فلسفه روش فرض مي‌کند اموري صحيح باشند ولي حق نباشند.
      3/2 ـ بررسي رابطه صحت و حقانيت
      1/3/2 ـ «آرماني» شدن واقعيت و «واقعي» شدن صحت در فرض «پذيرش حقانيت بدون صحت»
      حالا درباره اين [مطلب] چند فرض وجود دارد. اينكه اموري حق باشند، صحيح نباشد، [اينكه] ربط بين صحت و حقانيت [چيست؟]، تعد بگوييم صحت را به معني واقعيت مي‌گيريم و حقيقت را به عنوان آرمان، حقيقت تراشيدني، آرزو، آرمان‌هاي دست نيافتني، مطلق سازهاي ذهني مي‌شود. کنترل‌هاي واقعي، وسيله کنترل واقعي صحت مي‌شود.
      در فلسفه اخلاقي که سيستم را مادي مي‌ريزد و واقعي مي‌داند اخلاق را آرماني فکر مي‌کند، معنايش اين است که مثل شعر که يک تَبرْز عاطفي است، حقيقت هم معنايش همين است به اين معنا که دين را حقيقي ـ اصلاً خود کلمه حقيقت يک دلخوشي است، يک نحوه رفتار است که اين رفتار و هنر اجتماعي ميزان اصلي حرکت نيست، هرگز جهت حرکت را معين نمي‌کند، زيبايي‌هايي را به صورت غيرواقعي، وسيله تحريک قرار مي‌دهد، بنابراين يک فرض [اين] است که حقيقت لزوماً صحيح نباشد.
      1/1/3/2 ـ «معقول بودن» امور حقيقي در فرض فوق
      به عبارت ديگر اگر بخواهيم در اين جا به بيان منطق صوري، حقيقتي را که تفسير و تعريف مي‌شود بحث کنيم، هرگز برهانيِ نظري نيست، هميشه پا در عاطفه‌ها دارد نه در تناسبات و معقوليت‌ها. البته پا در عاطفه‌هاي اجتماعي دارد نه در عاطفه‌هاي فردي، عاطفه‌هاي فردي مْبرِز آن هستند، شرايط پيدايش واکنش هستند، از يک طرف جامع شرايط پيدايش واکنش است نسبت به ترحم، نسبت به محروميت‌ها، نسبت به ابزار انزجار از محروميت‌ها از طرف ديگر خود شخص هنرمند شرايط انعکاسي است يعني مْبرِز است براي جامعه، آئينه است براي جامعه. چرا روي اين دارم خيلي تأکيد مي‌کنم؟ براي اينکه هويت بشرط لايش را نشان دهم.
      س) حالا فرض را بر اين مي‌گذاريم كه ...
      2/3/2 ـ امکان «صحت بدون تناست با کمال»، در فرض پذيرش «صحت بدون حقانيت»
      ج) چند تا فرض داريم يکي صحت، حقيقت، حقانيت، حقانيت بشود صحيح نباشد. اين معنايش اين است که دين درست نباشد، خدا درست نباشد و الي آخر، يکي هم اين است که بگوييم هميشه حقانيت صحيح است اين را تمام کنيم ولي بگوييم که هميشه صحت حق نيست و بگوييم از دو مقوله است، بعضي از صحيح‌ها حق هم هستند، بعضي از صحيح‌ها خروج موضوعي دارند از حقانيت و بطلان، آنگاه صحت بدون فاعل خواهيد داشت، صحيح‌هايي که حق هستند با کمال تناسب پيدا مي‌کنند صحيح‌هايي هم که حق نيستند از موضوع کمال قرار گرفتن، خروج موضوعي پيدا مي‌کنند. هر چيز که خروج موضوعي پيدا کرد يعني ديگر لزومي ندارد که فاعلي به اراده ......
      طرف B
      1/2/3/2 ـ پذيرش صحت بدون حقانيت در صورت «پذيرش تفويض»
      باران آمد، از کوه سنگ فرو ريخت. فرو ريختن سنگ از کوه صحيح است، واقع شده است. مي‌شود روي قانون عليت هم آن را تعريف کرد که اگر آب بيايد خاک‌ها را بردارد ميزان فشار اين طوري شود نيروي ثقل علت مي‌شود که اين سنگ بيفتد اگر ما در فلسفه قايل به تفويض باشيم اين وقوع پيدا کرده است، صحت دارد ولي حق نيست، خروح موضوعي دارد از حق و باطل چون فاعلي بر اساس اراده خوبي اين را انجام نداده است، بر اساس اراده بدي هم انجام نداده است فاعلش آب بوده روي گردش طبيعي بنا به تعريف مفوضه، علت افتادن سنگ شده است که احياناً هيچ غرض عقلايي هم نه در بالا بودن اين سنگ نه در پايين آمدنش ذکر نمي‌شود.
      2/2/3/2 ـ عدم پذيرش صحت بدون حقانيت (نسبت يافتن هر حرکتي با کمال) در صورت «عدم پذيرش تفويض»
      ولي اگر مفوضه نباشد بگوييد « و ما تسقط من ورقه الا يعلمها و لا حبه في ظلمات الارض و لا رطب و لا يابس الا في کتاب مبين » اين سقوط سنگ حتماً بايد در کمال عالم جا داشته باشد ولو شما تعريف آن را ندانيد، پس صحت هم از حقانيت تخلف نمي‌کند، حالا اگر رابطه حقانيت و صحت را جناب‌عالي اصيل بدانيد؛ يعني در صحت، حقانيت را اصيل بدانيد؛ يعني بگوييد اصل در صحت، حقانيت است، اگر حق نباشد صحيح نيست آنگاه حتماً روي جهان بيني شيعه داريد حرف مي‌زنيد.
      س) خوب نتيجه حرف اين مي‌شود که ما بياييم معيار صحت را در دستگاه آنها عوض کنيم، حالا وقتي عوض کرديم مشکل روش آنها حل نمي‌شود؟
      3/3/2 ـ مرتبط شدن تنظيمي باکمال در فرض«همراهي صحت با حقانيت»
      ج) اگر ما معيار صحت را برديم و گفتيم تناسب يعني چه، نظم يعني چه؟ نظام يعني چه؟ سيستم سازي يعني چه؟
      س) يعني مي‌گوييم چه تناسبي حق است نه اينکه.......
      ج) نه، يعني مي‌خواهيم بگوييم هيچ نظمي نيست که ربطش به حقانيت قطع باشد و هيچ معيار صحتي معيار تناسب سنجي نيست مگر نسبتش را به حقانيت تعريف کنيم. در هنگام تشبيه بايد بگوييم هيچ ترازي نيست که از قبله نما جدا باشد (ترازي که تناسب سطح را نشان مي‌دهد)، اگر در ميکرو و ماکرو جهت قبله را نشان ندهد ـ اين تراز مبنائاً تراز خرابي است. آن ترازي را که دارد سطحي را نشان مي‌دهد مي‌گوييم در ميکرو ماکرو بايد جهت قبله را نشان بدهد ميکرو يعني بسيار ريزشي کني که ابزار دقيق بشود ... ماکرو يعني اين قدر بزرگش کنيم که چيزهاي کوچک را هم نشان دهد. اين يک سطح، سطح دوم مي‌گويد نه اين طوري نيست، بالاتر از اين است. وصف اصلي تناسب جهت است نه وصف فرعي آن که در کوچک و بزرگ شدن، قابل رؤيت باشد. بنابراين وصفي نيست که آن وصف اهمال بردار باشد. وصف اصلي تناسب که وصف اهمال بردار نيست يک وقت شما مي‌گوييد انحنا در تعلق شئ به يکديگر اصل هست بعد مي‌گوييد مي‌شود در وقتي که هندسه مسطحه داريم انحنا را از آن حذف کنيم ولي اگر فيزيک اتمي يا فيزيک کيهاني داشتيم، انحنا را بايد ذکر کنيم. سروکار ما اگر کشيد به اينکه بخواهيم ساختمان بيست طبقه داشته باشيم بايد معادلاتي را يادآوري بشويم که در آن انحنا است ولي اگر يک اتاق 4×3 را مي‌خواهيم بسازيم روي يک سطح معمولي، لازم نيست به اين توجه داشته باشيم. بنابراين انحنا اصل در تناسب نيست، فرض اهمال دارد. اصل در دقتش يا کار‌هاي بزرگ آنجا است که حضور دارد. ولي وقتي شما مي‌گوييد که اصلاً ما بر عکس آن است ما آخرت داري را به هيچ صورت قبول نمي‌کنيم بيايد در [؟] حضور داشته باشد که از همان اول مي‌شود.
      س) اين صحت بدون حقانيت نيست.
      ج) يعني حقانيت غير صحيح باشد، آرماني باشد، اين زمين تا آسمان کار فرق دارد.
      س) حالا اين فرض مي‌باشد که بياييم معيار صحت را عوض کنيم ـ يعني طور ديگر عرض کنم ـ الآن بيشتر سعي ما بر اين است که ناتواني اينها را در قواعدي که براي شناسايي طراحي بکار مي‌گيرند نشان دهيم. براي اينکه اين بهتر روشن شود الآن مي‌شود در برخورد با اين مطلب اين طوري عرض کرد که اگر آمديم معيار صحت را عوض کرديم، مثلاً همين روش را، همين قواعد را در شناسايي طراحي بکار گرفتيم اما گفتيم شما معيار صحت را مادي فرض کنيد، تناسب با اغراض مادي خود را مي‌آييد معيار صحت قرار مي‌دهيد ما مي‌آييم با تناسب و اغراض الهي ربطش مي‌دهيم.
      ج) به عبارت اخري قواعد روشي که آنها ذکر مي‌کنند يک تعاريفي است و يک نسبتهايي به عبارت ديگر قواعد استدلالي است يا نه؟ اگر قواعد استدلالي است بايد تعاريف و احکامش را ديد تا تلائم نظريش را بشود موضوع صحبت قرار داد اگر فرض کنيم سيستمي قاعده‌مند نباشد کلياتي را بيان کرده باشد و نحوه پياده کردنش را به عهده مجري بگذارد. تناسبي را که بين مراحل ذکر مي‌کند مي‌گويد مرحله اول گردآوري اطلاعات، مرحله دوم دسته‌بندي اطلاعات، مرحله سوم تنظيم و پردازش اگر اين طوري دارد ذکر مي‌کند. يعني اصلاً وارد نمي‌شود به اصطلاح استدلالي بخواهد اين کار را بکند. بعد مي‌گويد مرحله چهارم تعيين کردن نظام و عوامل مؤثر، تعريف عوامل مؤثر، بعد بايد مرحله‌اي را که براي ايجاد يک نظام، تعريف شاخصه‌ها و کنترل عيني آن نظام فرض مي‌كند را معين نمايد. اين نه اينکه پيش‌فرض‌هاي مادي روش قرار ندارد، بلكه ابتدائاً مصرح به آن نيست ـ تصريح به آن نمي‌کند ـ اما در عين حال روي اين بحث باز هم دقت تا مجدداً يک جلسه ديگر در خدمت شما باشيم.
      3 ـ سطوح کارآمدي روش سيستمي در سه سطح « مديريت سازمان، برنامه سازمان، تغيير موضوع مطالعه سازمان»
      س) آيا روش سيستمي فقط در سازماندهي به کار مي‌آيد يا در نقش توليد علوم هم مطرح است؟
      ج) روش سيستمي در سطوح فقط مختلف کاربرد دارد بايد هم مديريت تحقيقاتشان را در کليه علوم با روش سيستمي کار کنند و هم خود وضعيت مجموعه‌ها، کارش را بايد مجموعه‌اي و براي ديدن معادله در عينيت سيستمي ملاحضه کنيم ـ خوب عنايت کنيد ـ
      1- يک سازمان داريم اين سازمان با روش سيستمي بايد انجام بگيرد که به آن مديريت مي‌گوييم.
      2- برنامه داريم برنامه‌شان يعني رفتاري که در زمان مي‌کنند که معين مي‌کند چه کارهايي با چه نسبت‌هايي موازي هم بايد انجام بگيرد. در چه مقاطعي بايد اين موازي‌ها تبديل شود. مثلاً از چهار شاخه شروع کرده، چهار کار موازي در مرحله چندم، مرحله اول توليد ولي مرحله دوم توليد لزوماً 4 تا ممکن است سه تا بشود. کار‌هايي که در هر مرحله، در هر مقطع از محصول مي‌تواند موازي انجام بگيرد. کارهايي است که نمي‌شود موازي انجام بگيرد، بايد متوالي انجام بگيرد. مقطع‌هاي توالي را از هم جدا مي‌کنيم، در آن مقطعي که ـ مقطع شماره يک ـ ببينم چه کارهايي مي‌تواند موازي انجام بگيرد حالا تخصيصي که نيروها را براي درست شدن يک محصول مي‌دهيم اين برنامه ما مي‌شود. در حقيقت برنامه افعال، نسبت به شئ متغير که موضوع تغيير ما در سازمان است يعني آن دياگرام افعال را مي‌کشد يعني نقشه افعال را مي‌کشد ـ « نقشه افعال سازمان» برنامه مي‌شود «نقشه تغييرات شيئ» که ديگر افعال سازمان نيست به عنوان شرايط تغيير، به عنوان شئ متغير که موضوع فعل سازمان است. اينجا بايد خودمان هم سيستمي باشيم رياضيات آماري و مجموعه‌ها در تحقيقات ميداني بايد حتماً يك شئ را سيستمي فرض کنند و برايش تعريف بدهند و کنترلش كنند تا به معادله برسد پس روش سيستمي در سه مرحله براي توليد علوم بکار مي‌رود. «مديريت تحقيقات» که توزيع وظايف و اختيارات است گردش عمليات است، «برنامه فعاليت سازمان» که ايجاد شرايط براي تغيير شئ و موضوع است. فعل سازمان است، نسبت به مفعول سازمان که موضوع است.
      3 ـ و شئ متغير داريم که آن هم بايد سيستمي ملاحظه شود تا معادله‌اش را بتوانيد تحويل دهيد.
      س) که شئ متغير ممکن است خودش توليد اطلاعات باشد.
      ج) شئ متغير حتماً مي‌آيد قواعد تغيير را بدست مي‌آورد توليد اطلاعات مي‌شود.
      س) تغيير چي را؟
      ج) تغيير موضوعي را. مثلاً مي‌گويد آهن موضوع مطالعه من بوده است، چه چيزي از آهن موضوع مطالعه من بوده است؟ شناخت قواعد تغييرش. اين يک تحقيق مي‌شود. حالا شناخت نيست مي‌خواهيم آهن را توليد انبوه کنيم آن معادله را بکار مي‌گيريم، در اين سيري که مثلاً از استخراج آهن تا تبديل شدن آن به شمش است ولي آن قواعدي است که طبيعتاً غير از برنامه فعاليت است. البته بايد حتماً سيکل يا کلاسه بندي‌هاي فعاليت‌ها به کلاسه-بندي‌هاي تغييرات تناسب داشته باشد يعني در حقيقت مي‌توانيم بگوييم فعل يک سرش مي‌آيد براي شرايط تغيير شئ مي‌شود. يک سر ديگرش مي‌رود به طرف مقدورا ت سازمان، برنامه بين اين دو تا شکل مي‌گيرد. مي‌شود مقدورات سازمان در تغيير شئ خارجي چه چيزي است برنامه واسطه‌اش است. بهينه شدن اين مطلب اگر برنامه نداشته باشيم خيلي از نيروها و مقدورات ضايع مي‌شود، يعني صرف در تغيير نمي‌شود، و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين.
      اين در سيستم داريم با بحث در سيسمتم متعارف حدلاقل از مبناي فلسفي‌اش طرح شد، تطبيق آن و اينکه ما روي آن يک تحقيقي بکنيم در خارج و انشاءالله در آينده نشان دهيم. /تمام/
    نقد روش سيستمي 25/02/1375
      آقاي پيروزمند: .... خدمتتان استقاده کرديم در اين دو تجلسه اي که بود تقريباً عناويني را حضرتعالي فرموديد يکي اينکه ما در مبناي روش سيستمي و اينکه آنها نمي‌توانند اين را تا مبدا پيش ببرند فرموديد مطالبي را و در مورد ضعفهاي سيستمي در تعيين هدف و اينكه نمي‌توانند نسبت اهدافشان را با غيت نهايي تمام بکنند و طبيعتاًٌ به همين علت نمي‌توانند طبقه بندي بين اهداف داشته باشند و نسبتش را با کمال تمام بکنند اين هم ضعف در هدف و در خود روش هم فرموديد که اينها نمي‌توانند منطقي کنند عمليات و پردازشهايشان را و مجبورند تأکيد کنند بر راندمان کار وليکن ما مي‌توانيم اين را منطقي اش کنيم و به حجيت برسانيم و حجيت راندمان براي ما مورد نظر است در اين بررسي مورد تأکيد قرار مي‌دهيم.
      در جلسه روم بعد از اينکه فرموديد آنها متغير اصلي را توي دستايشان هست، تعيين متغير نسبت به اينکه ..... بکنند منتهي متغير اصلي را مجبور ند مادي فرض کنند بعد از اين بيشتر بحث رفت روي معيار صحت از طريق مادي بودن معيار صحت و مرتبط کردن معيار صحت با حقانيت.
      سعي شد که در واقع ماري تبودن خود روش را به اثبات برسيم به لحاظ اينکه وقتي صحت با حقانيت ارتباط پيدا کرد و معيار صحت هم د ردستهاي آنها مادي فرض شد طبيعتاً نسبتها و تناسبات که بوسيله آن روش مي‌خواهد انجام بگيرد اين ها همه تبعاً از نظر ما باطل خواهد بود يعني معيار خقانيت را بر خوردار نخواهد بود لذا اين مادي بودن معيار صحت را منشاء اين مي‌شود که بتوانند اينکه توي نسبتهايي که برقرار مي‌کنند...... در همين سيستم همه اش عادي شود که معيار درش جاري شود که در همين رابطه توضيح بيشتري فرموديد که رابطه صحت و حقانيت را يک مقدار مفصل تر توضيح فرموديد که اين دو تا فرض اينمکه صحيح باشد ـ حق نباشد، حق باشد صحيح نباشد يا اينکه هر دو با همديگر باشد فروض مختلفش چه لوازمي را دارد و نهايتاً انتخاب شد اينکه حقانيت و صحت با هم برابر باشند
      اين عمده بحث جلسه قبل بود که آخر کار هم يک نکته ديگر فرموديد که روش سيستمي را هم در مديريت تحقيق و هم در برنامه تحقيق و هم در برنامه تغيير شيء اينها را مي‌شود بکار گرفت و ااين روش شاملي است که بر همه اين موارد حکومت مي‌کند ـ اين تقريباً خلاصه آنچيزي که از خدمتتان استفاده کرديم.
      اگر که دو تا مطلب ديگر هم حضرتعالي توضيح بفرماييد و احياناً اگر چيز ديگري خودتان صلاح بدانيد که اضافه بفرماييد استفاده مي‌کنيم .
      يکي اينکه مطلبي را که اشاره فرموده بوديد قبلاً هم توضيح بيشتري بفرمائيد اينکه ما يعني روش ـ روش توليد علوم ـ وقتي توفيق دارد و توانايي در انجام کار خودش دارد که بتواند اشياء عيني را تبديل به اوصاف بکند و اوصاف را تبديل به اصطلاحات فلسفي کند در يک معناي واحدي و طبيعتاً در دستگاه آنها اين بتبديل به اوصاف نمي‌شود و تبديل به اصطلاحات فلسفي که حتماً نمي‌شود اين است که خود سير اثباتي اش را که اين سير بايد طي شود، ضرورتش و مراد ازش اگر توضيح بيشتر بفرماييد استفاده مي‌کنيم.
      يکي ديگر هم بحث کميت گذلري را کلاً در دستگاه آنها ما نسبت به آن تعريفي ميتوانيم داشته باشيم يا نه؟ يعني ما يعني از اين زاويه که آنها طبيعتاً نمي‌توانند بحث کيفيت و کميت را روي يک مبنار واحدي تفسير کنند و تحليل کنند و اگر اينجور است آنوقت بحث کميت د ردستگاه آنها تبعاً سعي دارند ضريبي براي هر کدام از عوامل قائل شوند اين را بايد اسبقرايي بدانيم؟
      از چه منشايي اين را ناشي بدانيم و خلاصه ضعفش را چه بدانيم س علي اي حال انتقادي که مي‌شود داشت نسبت به بحث کميت گذاري در روش سيستمي و ارتباطش با بجث کيفيت اين دو تا مطلب به تظرم آمد که مطلب مهمي باشد مکه بشود صحبتي داشته باشيد.
      حجت الاسلام و المسلمين حاج آقا حسيني ):
      بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين انه خير ناصر ومعين وصلي الله علي محمد وآله الطاهرين.
      البته در سيستم سازي آنها هم به همين دو تا موضوعي که مي‌فرماييد يکي وصف و يکي کميت حتماً مي‌پردازند ـ مجبورند بپردازند نمي‌توانند نپردازند ممکن است کسانيکه به اصطلاح بکار مي‌گيرند روش سيستمي را توجه نداشته باشند به اين مطلب ممکن است يک چنين چيزي باشد که بکار بگيرند ـ ممکن است کساني که بکار مي‌گيرند التقات نداشته باشد.
      ولي هر کسي که تئوري قايل باشد براي اينکه بکار گيري سيستم رابطه دارد با تئوريها يعني به ععبارت ديگر وقتي که ما پيش فرض داريم، پيش فرض ما از يکسري استدلالات نظري برخواسته ـ روش سيستمي بدون پيش فرض داشتن يعني بدون اکسيوم و آکسيوم داشتن نمي‌تواند وجود داشته باشد اصلا معني مجموعه ملاحظه کردن اين است که يک اکسيوههايي دارد و يک نسبتهايي بينش هست تا آنرا تبديل به يک واحدي بکند يعني خصلت را نمي‌بريد براي يک ذاتي که مجموعه فرض نشود بلکه حتما روي يک نظام مي‌بريد ـ روي يک مجموعه بهم مرتبط مي‌برد مجموعه بهم مرتبط براي مطالعه يک شيء عيني، اين شيء عيني ما در عين حال که مي‌تواند يک سازمان باشد مي‌تواند برنامه اش باشد و مي‌تواند موضوع تغييرات باشد.
      حتما بايد يک آکسيومي شما بداشته باشيد چند تا آکسيوم داشته باشيد اين آکسيومهايتان و پيش فرض هايتان بينش يک نسبتهايي بر قرار کرده باشيد به وحدت رسانيده باشيد در نظام پس از تئوري حتما اولا پيش فرض لازم هست ـ بدون پيش فرض ـ پيش فرض هم يکدانه نيست حتما چند تا هست در برخورد سيستمي دو اينکه قطعا پيش فرض ها از يک فرضيه ها و نظريه هاي آمده است حتما آن نظره تلفيقي اگر باشد که ترکيب کرده باشد چند نظررا با همديگر بهر حال بايد تبديل شده باشد به يک نظره اي که روش بتواند به صورت کيفي در تاثير اولويت بندي نکد قبل از نسبت هاي کمي يعني اين جوري نيست که مجموعه را اجزائش را مساوري فرض کنيم، مفروض اين است که متغير دارد و مفروض اين است که متغير اصلي تغيير نسبت هايش اثر مي‌گذارد روش تغييرات ديگر.
      بيشترين اثر را هم دارد براي تبديل شدن يک شي به شي آخر.
      بعد از اين قسمت کمي کردن اين اوليتها ست که اينجور فرض مي‌ذارد و آزمون و خطا مي‌کند تا بتواند نسبتهايش را واقعي کند مثلا مي‌گويد در مثالي که قبلا هم عرض کردم مي‌گويد پس انداز با سرمايه گذاري تمايل به يک دارند تمايل به يک دارند ـ در عمل مثلا بدست مي‌آورد که 8% است 7 % ـ 6 % است
      اين معنايش اين است که آن چيزي را که در فرضيه داشته درباره تعريف انسان با يک نسبت تقريب در خارج وجود دارد خب پس بنابراين اينکه خيال کنيد آنها نسبتهاي نظري را ندارند بله يک نظام اصطلاحات جامعي که همه سيستم ها را در بم بر يک مبنا تفسير کند اين را ندارد و نمي‌توانند ذاتا داشته باشند انسان بدون دا نمي‌تواند به آرامش برسد در نظام حساستهايش هم نمي‌تواند از دغدغه رها شود، در تعيين اولويت اجتماعي هم داخلي هر کدام هر موضوع که بشود غرق در همان مي‌شود.
      س : آقاي پيروزمند: يعني چه؟
      ج حاج آقا : عقل عملي و عقل نظري را در آنجا مشاهده مي‌کنيم در انسان شناسي نه اگر گفتيم کهايمان به خدايواحد مبدا پيدايش اطمينان و استقرار حالات است ـ مبدا اين مي‌شود که مالها من قرار نباشد ـ مبدا اين مي‌شود که استقرار پيدا کن توي انسان شناسي توي جامعه شناسي که مي‌آييم مي‌آييم مي‌گوييم گرايشهاي نيازها تعاريفي را مي‌دهد دسگاه مادي که حتما ناهنجاري نظري خواهند داشت و درگيري اجرايي و از کسر و انکارشان در مدلهاي بزرگتر هماهنگي دروني آنها محال است تضمين مي‌شود.
      يعني شما که توي يک بخش هستيد بخش خودتان را بزرگ مي‌بينيد وقت دو مدل کلان به شماتخصيص مي‌دهند به ظرنتان مي‌ايد که به رشته شما ظلم شده ولي چاره اي نداريد که بدليل نيازمنديهاي اجتماعي بپذيريد شرايط را يعني تنازع دروني بخش ها نسبت به هم تحت پوشش يک وجدت و يک طرح جامع قهري است تحسبکم جميعا و قلوبکم شط اين را در شکل بسيار بسيار ساده قومي اش مي‌گوييم:
      وقتي که يک خان خانها خاقانها و شاه شاهان شاهنشاهي بوده و يک شاه کوچولوهايي که براي قبايل مختلف زير دستش بودند هر کدام از اينها نسبت به ديگران هم حسد مي‌خوردند هم کينه داشتن د و هم دلشان مي‌خواسته برتر شوند.
      هم با خوف مجبور به تسليم شدن و با هم ساختن بودند عين همين در شکل موضوعيک توي مديريت اجتماعي در شکل مکانيزه وسازمان يافته اش مي‌شود ـ در شکل موضوعي يعني ديگر قبيله نيست مضوعات هستند که دسته بندي هاي اجتماعي را در ساختارهاي مختلف و نظامات جز ايجاد مي‌کنند و هر کدام از ساختارهاي بخش تحقيقاتي دارند که اي شناخت قبيله اي را مي‌گيرد که همان تعصبات قبيله اي حالا مي‌شود تعصبات موضوعي و انگيزشهاي خاصي را ايجاد مي‌کند که آن انگيزه ها دنبال ايجاد نظريه ها و فرضيه هايي هستند که تئوريسين هاي هر دستگاه تحقيقاتي براي هر بخش و هر موضوع عهده دار طراحي و برنامه ريزي براي برتري در اين تنازع و رقابت با ساير موضوعات هستند
      وقتي در طرح جامع به آنها يک نسبتي از مقدورات که تخصيصي پيدا مي‌کند که محدوديت اجتماعي پيدا مي‌کنند براي کارشان علي رغم خاص آنها هست بنابراين تئوري جامع رابطه اش قطعا بايد بهنجار و هماهنگي با تئوري موضوعات خرد نباشد.
      مساله رقابت به معناي مسارعت در خيرات در آنجا نيست رقابت در جامعه کنهش بازگشت تکالب مي‌کنند تنازع مي‌کند بنابراين ناهنجاري اخلاقي که در اخلاق تحقيقاتي وجود دارد هم خودش گرفته شده از ناهنجاري اخلاقي جامعه اس و هم بر فرهنگ جامعه اثر مستقيمي دارد.
      خب تا حالا اينجا را يک فکري مي‌کنيم کافي باشد براي اين قسمت که انجا ما نظرمان اين است که هم ملاحظه اوصاف نسبت، کميت ها هست اين جوري نيست که در انجا وصف ملاحظه نشود موضوع فقط ملاحظه شود ـ تئوري که مي‌دهيد يعني تعريف فلسفي مي‌کنيد بريا تغيير معنايش اين است که وصفها را به صورت نسبت هاي کمي داريد تعريف مي‌کنيد يعني مي‌گوييد که سختي اين تغيير مي‌کند در داخل اين نسبت حجمش هم تغيير مي‌کند همزمان در آن نسبت ـ معنايش اين است که اوصاف موضوعتان را شما با نسبتها / نسبتهاي کمي که مي‌گوييد / رابطه اش تمام است و اصولا سيستم نمي‌تواند ضريب کمي نداشته باشد در معادله يعني نمي‌تواند وصف نداشته باشد ضريب کمي موثر ات در تغيير وصف، موثر است يعني چه؟
      يعني تعريف کمي وصف مي‌شود ضريب غني. بنابراين حتما وصفي درايد وصف هم حتما بر خواسته از تئوري و نظريه هست يعني تعريف فلسفي هم حتما دارد نهايت تعريف فلسفي هرگز يک تعريف فلسفي نظام شامل متقوم نيست يک فلسفه موضوعي داريد شما در اينجا / زير کلمه فلسفه موضوعي خط بکشيد / که لزوما فلسفه موضوعي شما خواستگاهش واحد است ولي هماهنگ نيست ـ با چه چيزي خواستگاهش واحد است با بستر ماده پرستي ـ هماهنگ نيست يعني رابطه و منزلت اولويتها حول يک محور به وحدت نمي‌رسد.
      س : حتي محور ماده پرستي؟
      ج : بله ديگر ـ محور خواستگاه ماده پرستي است نه محور ـ فرق بين خواستگاه اين است که خواستگاه مي‌تواند واحد باشد، درونش هرج و مرج تاشد يعني درش عصيان و تجاوز اصل باشد وقتي مي‌رسد به تعادل بر پايه تنازع و خوف به تعادل مي‌رسد يعني ايستايي ناپايدار پيدا مي‌کند. معني ايستايي نا پايدار اين است که هر کدام از اعضاء با کمترين تغيير موازنه ميل به برتري جويي به غير دارند: کفر اساساً محور نمي‌تواند داشته باشد نه در شکل خرد نه در شکل کلان ، بستر واحد مي‌تواند داشته باشد. ايمان هم بستر واحد، هم محور واحد. هم روابطي که به وحدت برسند. به اصطلاح در کار آمدي ـ اوصاف کارآمدي ـ ظرفيت / خواستگاه / ظرفيت ، اوصاف توسعه ـ اوصاف ساختار اوصاف کارآمدي ـ در کارآمدي مامي گفتيم هماهنگي ـ وسيله ـ زمينه ـ زمينه همان خواستگاه است . وسيله اش چه چيزهايي بودند؟
      ابزارهايي که زمينه را وصل مي‌کند به محور، محور در دستگاه الهي فاعليت واحد است ، در دستگاه کفر نمي‌تواند به وحدت برسد بي مناسبت نيست که اگر کسي اين آيه شريفه را در سوره يوسف (ع).
      يا صاحبي يسر السجن ا اله متفرقون خير ام اله واحد قهار
      اله متفرق آلان هم هست آن وقت که قومي زندگي مي‌کردند براي حوائج مختلفشان خدايان متعدد داشتند به اصطلاح نذر و نياز وعبادتشان را براي هر حاجتي نزديک خدايي مي‌رفتند بچه مي‌خواست پهلوي يک خدا مي‌رفت، حاصلش مي‌خواست رشد کند پهلوي يک خداي ديگر مي‌رفت که حضرت ايزا فرمود الان تئوريهاي مخاتلف و ظنون مختلف نسبت به موضوع هاي مختلف و اسختار ها و نظامات مختلف جاي اله هاي متفرق را گرفته اند يعني به درجاتي پيچيده تر از قبل شده تنازع ساختارها هست مناسک اجتماعي است با هم در يک ساختار بزرگ.
      خب پس بنابراين ما اين بحثي را که سال گذشته به نظرم مي‌آيد توضيح دادم تا حدودي حالا ...
      س : اين بحث براياينکه من بهتر متوجه شوم از يک زاويه ديگر عرض مي‌کنم سوال را و آن اينکه ما که مي‌گوييم وصف بايد به نظام اصطلاحات منفي تبديل شود يعني چه؟
      ج : ما مي‌آييم نظام اصطلاحات فلسفي مان را اول يادمان نرود حرفهايش را ـ که يکي يکي ياد آوري مي‌شوم ما نظام فلسفي مان آمه يک بحث را درباره حرکت و ولايت تولي طرح کرده همان بحث را آمده در آگاهي ؟ورده است.
      همان بحث را در زمان و مکان و همان بحث را در آگاهي و به اصطلاح اختيار و قانون وحدت و کثرت اين شش اصلي که قبلا مي‌گوييم اين شش ا هم بر مي‌گردد به سه اصل يعني نسبت بين وحدت و کثرت موضوع صحبت است، نسبت بين زمان و مکان موضوع صحبت است.
      نسبت بين اختيار و آگاهي موضوع صحبت است بعد بر اين سه نسبت هم يک نسبت واحد حاکم است که ولايت تولي است اين بحث مثبت هيچ چيزي را نمي‌گويد من به اين دستگاه اضافه مي‌کنم مي‌گويد همين ها را در شوون مختلفشان متکثر مي‌کنم يعني نحوه ترکيب اينها را با هم مي‌آيم راه برايش معين مي‌کنم که چگونه شدت و ضعف پيدا کنند پس بنابراين اگر ما بخواهيم بگوييم تقر يعني ربط به خداي متعال محوري ترين اصل ما هست و معناي تکامل به تقرب مي‌شود.
      طرف دوم نوار اول جلسه 3
      آن وقت مي‌گوييم تقرب از طريق ولايت تولي ايجاد مي‌شود فقط مي‌گوييم اين ولايت و تولي در ئحوه اي که ما آن را در خودش منعکس مي‌کنيم امکان تکثيرش را ايجاد مي‌کنيم سهم ولايت چقدر است و سهمتولي چقدر ايزا بينش نسبت درست مي‌کنيم که در بحث نظام تعريفي انجام گرفته است نظام اصطلاحات اولش ...
      گفته شده که مثلاولايت تولي سه بار ولايت است ولايت ولايت ، تولي تولي تولي و امثالش بعد اين تکثر را هي در خودش با يک روشي برديم جلو تا مثلا يک خانه اي شده 83 بار ولايت ولايت ولايت ولايت ولايت ... الخ ولي هر منزلتي از کلمه ولايت ش کلمه ولايت به يک مفهوم ديگري غير از منزلت است مثلا وقتي که مي‌گوييم ولايت ولايت ولايت ولايتدر سه منزلت اين را تکرا کرديم توي به اصطلاح اصطلاح امکان داريم که کلمه مفهوم ظريف چه حد عامليتي و ساير اوصاف اصلا حيون بيايد و در هم ضرب شود و در نهايت نظام اصطلاحات ما طبيعي است که مفهومش شدت و ضعف را بگونه هاي مختلف در ولايت تولي تصرف يا تقرب تنظيم کرده تا هفت هزار و شش صد ميليارد واحد درست کرده مثلا.
      يا اگر دقيقت ترش را بگويم بگوييم دو ميليون ميليارد کلمه فلسفي ساخته که هر کدام آنها معني خاصي دارد وليازيک ريشه ساخته نه از جند ريشه از يک ريشه ساختن چه حسني دارد؟ امکان وحدت کلمه را بوجود مي‌آورد از يکمبنا نظر به منزلبت هاي متعدد کردند نه از چند مبنا اينکه بتوانيم از يک مبنا ـ به حضورتان عرض کنم که ـ کليه موضوعات و ابعاد را مورد بررسي قرار بدهيم امکان هماهنگ سازي را به صورتمتقوم يعني هم در کل مي‌آورد و هم در اجزا مي‌آورد بنابراين ويژگي کاري را که انجام گرفته اين جوري تعريف مي‌کنيم مي‌گوييم در اين نظام اصطلاحاتي که ما داريم وحدت و کثرت اطلاعات سامان حول يک محور واحد پيدا کردند. توسعه تفاهم نه فقط امکان يافته بلکه امکان هماهنگي رفتار اجتماعي پيدا شده که اخلاق در اينجا بايد دچار تنازع شخصيتهاي اجتماعي و ساختار هاي موضوعي نشود بلکه تکامل وجدان بشري منشاء انسجام يا وحدت بيشتر اقشار اجتماعي شود.
      و به عبارة اخري همين جور که کفار در علم اخلاق فردي قدرت دفع دغدغه و رساندن به آرامش و اين اطمينان را ندارند در اخلاق اجتماعي هم اين را ندارند و ما نيازمنديم که همانجوري که براي اخلاق فرد تهذيب برايش ايجاد مي‌کنيم يعني حرص و حسد و بغض و امثال اينها را از رذالت در مي‌آوريم هر کدام از اينها را به صفت کمال خودش مي‌رسانيم هر کدام از اوصاف رذيله وقتي به اعتدال برسند. ........
      پرستش خداي متعال ديگر اصلاً تغيير ماهيت مي‌دهند و ناهيجاريهايشان از بين مي‌رود قدرت و قوت هم مي‌شوند براي يک هنجاري فرضاً حسد مي‌شود غبطه ، غبطه ناهنجار نيست با کرايشات اجتماعي، غبطه منشا ايثار است، مسارعت در خيرات است، بخل مي‌شود انضباط ـ ملاحظه کرديد چه عرض مي‌کنم ـ بخل نمي‌شود به اصطلاح يک اخلاق فاسدي که نسبت به غير توجه دارد و نمي‌خواهد براي او، تجاوز را نمي‌خواهد کلا اخلاق اصلاح مي‌شود.
      در فرد عين همين را بايد شما صحبت کنيد در فرهنگ وجدان اجتماعي و بگوييد فرهنگ وجدان اجتماعي را هم ما تهذيب مي‌کنيم و موضوعات را هم به هماهنگي مي‌رسانيم پس طبيعتا شما نيازمند به يک نظامي هستيد در اصطلاحات فلسفي که آن بتواند پايه تعاريف اجتماعي را که تعاريف موضوعي هستند حول محور واحد به سامان برساند تا تنازع در تفاهم اجتماعي نسبت به تعريف از نيازمندي ها فقط در نظام کلان انجام نگيرد بلکه نظام خرد هم همان تخصيصها را بتواند در تعريف خودش بپذيرد و به دليل تنازع و رقابت حرکتش را انجام ندهد ـ انگيزش، انگيزش مسارعت در خيرات باشد من جوري تلاش کنم که رقيب خودم را از دور بيرون کنم چه رقيبم را در يک صنف چه تئوريسين يک صنف بگويد رقيب فرهنگي ام را بايد محدود کنم و کارآمدي خودم را بالا ببرم و موضوع ديگر را کنار بزنم فرق بين رقابت بين درون يک صنف اين است که مي‌گويد در ساختار دعوا دارم در درون يک قشر دعوايم هست مي‌خواهم برترين در اين قشر باشم، به تئوريسين که مي‌رسيد مي‌گويد مي‌خواهم برترين موضوع نيازمندي اجتماعي باشم، کارآمدي موضوع خودم را توسعه بدهم چون سطحش از سطح اجرا بالاتر است رقابت در آنجا بين تئوريسين موضوعات است.
      منزلبش را در طبقه بندي علوم مي‌خواهد بالاتر ببرد ـ مدعي شود که کارآمدي اش اولي است ـ مجبور هست از ـ به دليل اين انگيزه و اين اخلاق مجبور هست وحدت تئوري نداشته باشد ـ خواستگاه بايد واحد باشد ولي وحدت تئوريک نبايد داشته باشد حتي دشته هاي ميان رشته اي مي‌زنند مثل فلسفه علوم ولي باز خودش اين رشته هم در برابر رشته هاي ذيگر وارد ميدان تنازع مي‌شود ـ تخصيص منزلت اجتماعي مي‌خواهد، تخصيص مقدورات اجتماعي مي‌خواهد ـ يعني نيازهاي خودش برايش اصلي ترين موضوع هست بقاي اينکه قدربش را بالا برد در حل نيازمندي خودش ، تعريف منزلتش را در نيازمندي اجتماعي مي‌خواهد بالا ببرد چون تعريف خودش را مي‌خواهد بالا ببرد مجبور است از تئوري اي استفاده کند که اين امکان را به او بدهد پس اخلاق فرهنگ تحقيقاتي کفر اخلاقي است که نمي‌پذيرد سر سپردن به يک تئوري واحد را يعني به عبارت ديگر تولي و ولايت در آنجا بر اساس تنازع و خوف مي‌تواند شکل بگيرد نه بر اساس حب و تولي به فاعل واحد.
      س: شما بعد مي‌فرماييد در دستگاه مادي چون فلسفه شان موضوعي است تعبير فرموديد نمي‌توانند اين را به اصطلاحات فلسفي برسانند . ..............
      ج: نه اصطلاحات فلسفي دارند، اصطلاحاتشان هم فلسفه شان موضوعي است ، اصطلاحاتشان موضوعي، يه اصطلاح اوصافشان موضوعي ـ هم مي‌آيد موضوعي مي‌شود حتي براي وقتي که موضوع کلان را مي‌گيرند باز موضوعي هست .
      س: يعني بر يک تحليل جامعي از حرکت استوار نيست.
      ج: يعني حتي ـ مثلا عرض مي‌کنم ـ مي‌خواهد فيزيک حرکت را بگويد اين يک موضوع در کنار موضوعات ديگر ـ اصرار دارد تئوريش را جوري بيان کند که بگويد دپارتمان من هر چه پول خرجش بکنيد جا دارد اگر اين حل شود دنيا آخر مي‌شود ـ مثلش را دارم عرض مي‌کنم مي‌گويم دنيا آخر مي‌شود ـ اعلام برتري مي‌کند ـ آن کسي که مي‌خواهد اين را ببرد توي بخش دومي از همين هم دارد استفاده مي‌کند ولي يک چيز ديگر به تعريفهاي اين مي‌کند و تئوريش را مي‌سازد و مي‌گويد اگر من نباشم آن کارآمدي هيچ چي ندارد ـ کارآمدي بهترين چيز است ـ ملاحظه فرموديد چه عرض مي‌کنم ـ سومي هم از دومي و اولي گرفته ولي يک نکته موضوعي براي خودش را اضافه مي‌کند و طرح مي‌کند که توي نيازمندي هاي اجتماعي من بايد منزلبم بالاتر باشد ـ تخصيص را بايد به من بخورد. يعني به عبارت ديگر اخلاق ..........
      س: شما به اين ...... در واقع ثمره اين حالت اخلاقي را که در نظام کفر وجود دارد را منشا .........
      ج: مگر مي‌شود بگوييم ........... اصلا انسانشناسي مان را مي‌توانيم کنار بگذاريم؟ مگر مي‌توانيم جهان بيني خود را کنار گذاريم ـ فارق از جهان بيني آزاد منش باشيم بياييم ـ به حضورتان عرض کنم که ـ بگوييم ديگران را ..... مثلا عرض مي‌کنم کسي بگويد من خيلي آزاد منش هستم. اصلا کاري ندارم که بگوييم خدا هست يا نيست خددا هم باشد اينها هم هستند، اينها هم مستقلند ـ همانجوري که اينها مي‌انديشند ما بياييم ارزيابيشان کنيم ـ همان جوري که خودشان هر جوري که مي‌انديشند حتما خدا اينها را خلق کرده حتما اوصاف انساني که ما مي‌گوييم ـ مثلا عرض مي‌کنم ـ بطرف ملکوت است يا به طرف حيوانيت ـ يعني به عبارت ديگر آنها را توي دستگاه خودمان رفتار فکريشان را تعريف مي‌کنيم ـ اگر معتقديم بايد آنها را مثل يک جانور که مي‌گذارند جلويمان ـ اينکه آن جانور آدم نيست.
      پس شما ول(رها) کن آنچه را که به اصطلاح نظر خودت در باره خلقت و فلان و اينها هست اينکه مکلف نيست نداريم اگر ما اينجوري هم برخورد نکنيم بعد موضع گيريمان را نسبت به آن نمي‌توانيم چه کار کنيم يعني ما اگر آمديم و تعطيل کرديم عقل و ايمانمان را خب رفتيم تابع آنها شديم يعني تابع پيش فرضهاي آنها شديم دچار يک مشکله عظيم مي‌شويم اينکه کسي بگويد خدا عقل داده مي‌رويم گزينش مي‌کنيم اين حرف بسيار ساده اي است ـ جنابعالي که مي‌خواهيد گزينش کنيد الگوي گزينشتان چيست؟
      خوب يا بدي را که مي‌خواهيد بگوييد بايد يا با تحقيق نظري يا ميداني اثبات کنيد من مي‌پسندم پس خو.ب است که يک حرف زشتي است ـ آدم عقل دارد مي‌فهمد يعني چه عقل دارد مي‌فهمد شما برخورد کرديد شما برخورد کردير به يک قاعده علمي در روانشناسي يا جامعه شناسي يا هر چي مي‌گويند اين را مي‌پسندم از آنها هم مي‌گيرم
      بنده عرض مي‌کنم اين قاعده علمي بوسيله يک تحقيق ميداني درست شده براي کنترل يک چيزي و بر پايه يک فرضيه و نظريه اي درست شده اگر شما باز اينرا مي‌بريد توي يک دستگاه ميداني خودت و بعد بگويي عيبي ندارد اين نافع است. جايش هم فلان جا من مي‌گويم سمعا و طاعتا ولي اين خوب است ـ کار آمدي دارد شما چطور کنترل کردي ـ يعني نکته مهمي است اين نکته اي ک عرض مي‌کنم نوعا از سيستمهاي موجود کفار مسلمين معتقد مي‌شوند که بدليل ملاحظه آثار آني را که منهي نيست اخذ کنند.
      ما مي‌گوييم آنکه منهي نيست که ابتداءاً به نظر شما منهي نيست آثار و لوازمش را شما نمي‌توانيد نسبت به آن تصديق يا تکذيب داشته باشيد مگر در مدلي که خودتان مي‌دهيد براي تعريف ميداني يا کنترل عينيت، جايش معلوم شود و کار آمدي و خوبي را که مي‌گوييد در نظر ابتدايي هم به نظرتان آمده معلوم شود واقعا خوب است يا همراه اين خوبي اي که دارد ده تا بدي هم دارد که مي‌گوييد نمي‌صرفد يا اگر هم مي‌صرفد جايش مثلا کجا بايد واقع شود
      س: نکته اي که مي‌خواستم بيشتر متوجه شوم اين است که ما آنچه بايد در برنامه کارمان انجام دهيم که روشن است که تفسير فلسفي از حرکت برمبناي ايمان مي‌دهيم آنوقت همين را متکثر مي‌کنيم جلوه هايش را شکلهاي مختلفي به آن مي‌دهيم ـ که کفر را هم تعريف مي‌کنيم.
      ج: اينکه گفتيد کفر را تعريف مي‌کنيم يعني همه رفتار کفر را پس نظر ما در روشهاي آنها ـ نحوه حرکت آنها حتما بايد بر اساس دستگاه خودمان تعريف شود.
      س: منتهي من نکته ام اين است که ما اينجور عمل مي‌کنيم مي‌گوييم که توي دستگاه آنها يک جهان بيني دارند که جهان بيني مادي است منتهي آنچه منشاء آن مي‌شود که نتوانند بر اساس جهان بيني مادي يک دستگاه جامع فلسفي درست کنند که بعد بر اساس اوصاف فلسفي بتوانند ـ يعني اصطلاحات فلسفي شان بتوانند اوصاف عيني را کنترل بکنند چيست؟ يعني چرا دستگاه آنها مشابه همين سيري که در دستگاه ما واقع مي‌شود که بر اساس اوصاف اصطلاحات فلسفي که داريم ـ جهان بيني اي که داريم قدرت کنترل اوصاف عيني را پيدا مي‌کنيم ـ چرا آنها نتوانند
      ج: سوال دقيقا اين است که چرا آنها نمي‌توانند يک فلسفه هماهنگ داشته باشند.
      ما صحبتمان اين است که هماهنگي حتما از ريشه و مبنا مي‌ايد بطرف متقوم بين مبنا و حد اوليه و آثار و لوازم عيني وحدت کليمه کفر ملت واحد است نه وحدت کلمه دارد ـ حکمت و حکومت واحد يعني خواستگاه واحد يعني انکار بکند ولي وحدت کلمه به نظر مي‌آيد برايشان محال است چون مبنايشان در تعريف از هستي و وحدت و کثرت. زمان و مکان و اختيار و آگاهي نمي‌تواند در آن متناقض نباشد يعني نسبت واحد که منتهي مي‌شود به فاعل واحد در اينجا وحدت آثار در يک نظام است اين اساس را آنها نمي‌توانند داشته باشند با حفظ انکار يعني اگر ببرند به قانون وااحد اشکال دارد بحث يعني قانون واحد و خصلت مندي واحد محوري باي ماده تعريف کنند.
      از تعريف وحدت و کثرت تا زمان و مکان و تا اختيار و آگاهي دچار بن بست مي‌شوند يعني کيفيت واحد اساس تکامل نمي‌تواندباشد و مفسر هيچ تغيير هماهنگي نمي‌تواند باشد تغييرات هماهنگ که معني وحدت و کثرت است ـ معني زمان و مکان است. معني اختيار و آگاهي است اگر اين پايگاهش است آنها نمي‌توانند داشته باشند.
      آقاي پيروزمند : خب تا اين جا روشن شد.
      حاج آقا: اگر شون شد يعني به عبارت ديگر اصول ديني هماهنگ کفر نمي‌تواند داشته باشد در ساده ترين سطحش در منطق صدري شکست مي‌خورد در پيچيده ترين شکش در منطق اصاله ولايت شکست مي‌خورد.
      ساده ترين شکلش منطق صدري مي‌آيد با ملاحظه نسبت هاي تجريدي به آن برخورد مي‌کند و آن راب که بن بست مي‌کشاند. پيچيده ترين شکلش در منطق اصاله ولايه در تکامل و از بين رفتن دغدغه و بالا رفتن انسجام و محبت شکست مي‌خورد. اين شکست فقط يک شکست مناظره اي نيست حاکي از يک ناهنجاري در تفاهم اجتماعي آنهاست و اين ناهنجاري در تفهم اجتماعي برخواسته از ناهنجاري انگيزشي يا اعتقادي انهاست يا اخلاقي انهاست ـ اخلاق اجتماعي آنها ناهنجار است.
      س : اگر حالا همين را يک گريزي براساس به بحث کميت ........... که اينها الان يعني اين منشا چه .........
      ج : ............... در تئو.ري سيستمهايشان ..... خب ما اگر بنا شد که بخواهيم موضوع خودمان را منزلتش را در جامعه بالا ببريم صرف نظر از از حقانيت تنازع سر کار آمدي هاب باشد و سرمنزلتها بايد پيش فرض و تئوريهاي بوجود آورنده
      پيش فرضها در جهتاين خاسته کار بکند اگر در جهت اين خواسته کار کنند با موضوعاتمتغير اصلي شان يعني وصف اصلي در تغيير ـ وصف متنسب با اين هدف شناخته شود و تغييرات هم تغييرات در جهت رسيدن به اين هدف تعريف شود نه تولي و ولايت بنابراين ؟؟؟؟؟؟ موضوعي کاري ندارد به اينکه طرح جامع برنامه بوسيله تجاوز اين از نظر تحقيقتي تجاوز اين موضوع از منزلت خود در جريان تغيير که آسيبي را مي‌بيند در جريان تکامل.
      س : چه چيزي چه آسيبي مي‌بيند؟
      ج : طرح جامع مفروض اين است که اگر اين ازجاي خودش تغيير کند بيش از مقدار لازم بقيه جاهاشان بهم مي‌ورد جاهايشان که بهم بخورد در فرضي که آنها عقب بيفند از اين به نسبت طرح جامع درش اخلال مي‌شود.
      س : فرض بر اينبود که طرح جامعي نيست.
      ج : نه طرح جامع علي حده خودش به عنوان يک موضوع طرح است ـ يعني طرح برنامه ريزي هم داريم يک موضوع است اين در تلاشي که مي‌کند رعايت برنامه را ندارد تولي به او ندارد
      نوار دوم طرف A فقط ـ مدت 15 دقيقه حدودا
      ............. توسعه خودش را اصلا کاري به آن ندارد که چه جوري مي‌شود هر بلايي سرش مي‌خواهد بيايد که اينکه سر بقيه هر لايي که مي‌خواهد بيايد بيايد.
      س : اينبا بحث کميت چه ارتباطي دارد؟
      ج : حالا عرض مي‌کنم اگر بنا شد تغييرات براي من باي صاحب يک موضوع تعريف شده مطلوب باشد تغييرات مطلوب ضريب فني مطلوب را مي‌خواهد ـ تغييرات مطلوب اوصاف متناسب با اين تغييرمطلوب را معرفي مي‌نکد به عنوان کيفيت ها پس بنابراين ما متناسب با اين هدف گذاري که ناهنجار است نسبت به کل بزرگتر تغييرات برايمان تعريف درجه اولويت پيدا مي‌کند ـ اگر بيست تا تعريف داشته باشيم از تغييرات بگوييم اين انگور است مي‌شود اين جوري کرد مي‌شود آن جوري کرد مي‌گويد حسن مي‌شود آن جوري کرد ها را کاري ندارم ـ تغييراتي که اين وصف را بدهد اين را مي‌خواهم وصفي که ملاحظه اعتدلال را در کل نمي‌کند ملاحظه تنازع را در کل مي‌کند.
      علم اين تنازع بايد بيايد در گزينش آکسيومها يعني هدف مي‌گويد تئوري براي هدف بده براي رسيدن به هدف آکسيوم و پيش فرض بده که برسم به اينجا يعني انگيزه غايي يا هدف دخالت مي‌کند در انگيخته وتنظيم تئوري و فرضيه مي‌گويد اگر فرضيه بدرد اين هدف نخورد من نمي‌خواهم آن را ـ فرضي و نظري براي من محترم است که من را به اينجا برساند کار نظري را از اين جهت مي‌خواهد که کارآمدي براي اين مقصد تنازع داشته باشد.
      ـ کار نظري را بدون مقصد کارآمدي قبول ندارد طبيعي است که توري دنبال بزرگتر کردن موضوع است در جريان تغيير ـ بزرگ کردني که منزلتش را رد حد ممکن بالا ببرد يعني قدر تنازعش را در کارآمدي توي صحنه جامعه به کرسي بنشاند چنين فرضيه اي که بخاطر چنين به اصطلاح انگيزه اي دارد پي ريزي مي‌شود ما تغير اصلي را نمي‌تواند هماهنگ با متغير اصلي را که در موضوعات ديگر ديده مي‌شد تعريف کند براي اينکه توسعه اين موضوع اساس پرستش است پس طبقه بندي اولويت اوصاف متناسب با اولويت تنازع است نسبت هاي کمي هم از همين اولويت تبعيت مي‌ند حالا ايا نفس ريايات صرف نظر از ضريب مخصوص وروشهاي آماري هم که مي‌شوند رياضيات مجموعه آنها هم به چنين بليه اي مبتلا هستند؟
      حتما مي‌گوييم بله ولي در افقي بالاتر انجا با علوم پايه رقابت دارند موضوعشان موضوع بالاري است اصل عدم تعين ملاحظه اکسيوميست بودن رياضي نزاع سه کارآمادي رياضي است که ب روش منطق صدري که روش قياسي هست در خود رياضيات حاضر به مقابله است ـ وارد شدن تو الانبر اين مقابله سنگني است ـ اين مقاله بحثش تا سيستم کافي است ما بايد وقتي در رياضياتش صحبت مي‌کنيم ببينيم اينکه مي‌گويد آکسيوم رياضي هايي که مي‌گويند اصل موضوعي هستيم با انکه مي‌گويد روش قياسي روش اصل است اينها سه چه چيزي دعوايشان است ـ اينها در کارآمدي کجا را زير تقليد مي‌برند و بعد در تعريف اعداد و نسبت ها اين چه تاثيري دارد.
      والسلام
      س : مي‌شود به نظر شما بحث را اين جوري وارد و خارج شويم که بر اساس همين اين عمده ترين ضعف و حاکم ترين ضعف را همين بگيريم که اينها نمي‌توانند به اصطلاحت فلسفي و يک فلسفه واحدي اين را هماهنگ کنند حرفهايشان را بعد بر اساس همين بگويم اين منشا امور متعددي مي‌شود ـ منشا اين مي‌شود که نتوانند مبناي منسجمي را در تئوري هايشان بيان کنند هم منشاء اين مي‌شود که نتوانند طبقه بندي قاعده مند ........ بکنند ......
      ج : کيف ملموس ملموس است که احدي نمي‌تواند منکر شود آنها محبت را نمي‌توانند ايجاد کنند اين را خود غربي ها شديدا هم بر اين قائلند در زندگي ماشيني غرب وجود ندارد يعني همه براي خودشان مي‌زنند نه براي گرايش به غير لطف به غيري در کار نيست البته تحليلي که چرا محبت نيست چرا تظاهر به محبت خيلي هست يعني ريا هست فريب هست چرا اين جوري است؟
      اين را طبيعتا دستگاه خودشان نمي‌توانند پيدا کند يعني خود بيمار هست نسبت به خود بيماري نمي‌تواند اشراف داشته باشد ما طبيعتا مي‌توانيم آن را بگوييم حالا اين به اصطلاح البته اگر يک تحقيق حسابي آدم بگويدارزيابي حالات آنها و وجدان اجتماعي آنها نبودن ايثار محبت براي ودان اجتماعي است وهمجنين روي موضوعاتي که توي سيستمها دارد تحقيق مي‌شود همچنين اين تنزعي را که در مديريتشان مي‌گويند بين منفعت فرد و سازمان وجود دارد و قابل علاج نيست، بين موضوعات مختلفه هم نشان داده مي‌شود انيها يک کارهاي وسيع ديگري مي‌برد که ....
      س : يعني شما تفرق يا تشتت اخلاقي اينها را حي منشا موضوعي شدن فلسفه شان مي‌گوييد
      ج : حتما يعني اينها نمي‌توانند به عبارتي ديگر بفرماييد کفر استکبار نسبت به حق ذلت در بابر موضوعات را مي‌آورد يعني استکبار در برابر حضرت حق اين مبدا همه مظالم است و مظالعم عزت نمي‌آورد ـ اسارت و ذلت موضوعي را مي‌آورد ـ دغدغه را هم بيشتر مي‌كند ـ محبت را از بين مي‌برد نظام مستقر پايدار هم نمي‌توانند داشته باشند.
      س : بعد همين را مي‌شود منشا ساير نارسايي هايشان گرفت يعني هم در ايجاد انگيزش دچار شکل مي‌شوند هم در يک موقع قاعده مند کردن و اثبات حجيت طبقه بندي شان دچار مشکل مي‌شوند هم در انتخاب مبنا و هدف دچار شکل مي‌شوند هم در معيار صحت را مجبورند دوبارعه مادي فرض کنند هم در اين .....
      ج : هم در اخلاق مجبورند مرتبا مالها من قرار باشند يعني الان آمار تجاوزي که در امريکا هست شديدترين.
      س : البته حالا در پاورقي حاج آقا ـ تعجب است که در اروپا اين جور نيست يعني درست بخلاف امريکا که هم ناامني هم فساد اخلاقي زياد است.
      ج : اين آقاي معصومي مي‌گفت رفته بود ايتاليا ـ جزء اروپا است ـ
      آقاي پيروزمند : ايتاليا حالا خودش جزء مرکز فساد است
      حاج آقا : مي‌گفت ـ حالا من هم مرکز فساد به همان دليل هم مي‌خواهم مثال بزنم ـ مي‌گفت در هر خانه اي شش تا هفت تا قفل متعدد بود يعني يک در پنجره اي داشت اين يک قفل داشت اين را باز مي‌کرد، در دومي باز قفل داشت چندين قفل متعدد هم درش جاسازي کرده بودند که لااقل براي باز کردنش طرف يک مقداري معطل شود تا طرف برسد يا مثلاً در بعضي از کشور ها مي‌گويند هر کس ندزدد ميمون است يعني دزدي جزء ارزش است، تجاوز جزء ارزش است مگر دستش نرسد بدزدد حالا در فرهنگ اروپا نمي‌خواهيم بگوييم اينجوري هست .... .