7   فصل سوم: سرمايه‌گذاري

3    چشم‌انداز آينده

گزينه‌هاي مطلوب

با جمع‌بندي كلي نتايج بررسي نسبت سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي كشورهايي همچون مالزي و كره‌ جنوبي، كه طي دوره‌اي از نرخهاي رشد بالايي برخوردار بوده‌اند، مي‌توان نسبت مذكور را براي وضعيت مطلوب ايران، معادل (37%) در نظر گرفت. بر اساس نرخ رشد مطلوب (6/8 %) توليد ناخالص داخلي و فرض نسبت (37%) سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي، متوسط نرخ رشد سالانه سرمايه‌گذاري، (9/10 %) برآورد مي‌شود، و با نرخ رشد متعادل (7%) توليد ناخالص داخلي، و فرض نسبت (37 %) سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي، متوسط نرخ رشد سالانه سرمايه‌گذاري (3/9 %) برآورد مي‌شود.

جدول شماره 7- رشد و سهم سرمايه‌گذاري ناخالص بخشهاي خصوصي و دولتي در دوره (94-1384) (درصد)

سرمايه‌گذاري دولتي

سرمايه‌گذاري خصوصي

سرمايه‌گذاري كل

رشد توليد ناخالص داخلي

سهم از كل

(1394)

متوسط رشد طي دوره

سهم از كل

(1394)

متوسط رشد طي دوره

متوسط رشد طي دوره

27

5/2

73

15

9/10

گزينه هشت و شش دهم درصدي ( 6/8 %)

27

1/2

73

8/12

3/9

گزينه هفت درصدي (7%)

 

          جدول شماره 8- رشد و سهم پس‌انداز ناخالص در دوره (94-1384)        (درصد)

نسبت پس‌انداز به GDP

رشد پس‌انداز ناخالص

گزينه رشد توليد ناخالص داخلي واقعي

35

5/13

6/8

35

98/10

7

خطوط راهبردي

كاملاً مشخص است كه دستيابي به رشدهاي مطلوب فوق‌الذكر براي پس‌انداز و سرمايه‌گذاري، با حفظ ساختارهاي موجود، تقريباً غير ممكن است. لذا رسيدن به رشدهاي مذكور، مستلزم شرايط اوليه‌اي است كه در زير، به تعدادي از آنها اشاره شده است.

- مساعد‌سازي فضاي سرمايه‌گذاري، به لحاظ ثبات سياسي و اقتصادي، نظير كاهش تنش بين گروههاي سياسي، بهبود روابط خارجي، كنترل نرخ تورم، كنترل نوسانات شديد نرخ ارز و كاهش شاخص ريسك كشور جهت جذب سرمايه‌گذاري خارجي

- بهبود بخشيدن به مكانيزمهاي انتقال پس‌اندازها به سرمايه‌گذاري‌هاي مولد، تشويق و ايجاد انگيزه براي مردم به منظور افزايش پس‌انداز

- اتمام پروژه‌هاي ناتمام فعلي، جهت بهره‌برداري هر چه سريع‌تر از آنها

- بهبود كيفي طرحهاي سرمايه‌گذاري و استفاده مطلوب از ظرفيتهاي خالي اقتصاد