فصل دوازدهم

نوسازي دولت و ارتقاي اثربخشي حاكميت

7 ماده 138

نقش و وظايف دولت، در حوزه‌هاي "امور حاكميتي"، "امور تصديهاي اجتماعي، فرهنگي و خدماتي"، "امور زيربنايي" و امور "تصديهاي اقتصادي" تعريف و به شرح ذيل تنظيم گردد:

الف- امور حاكميتي

امور حاكميتي دولت، كه تحقق آن موجب اقتدار حاكميت كشور است و منافع آن بدون محدوديت شامل همه اقشار جامعه مي‌گردد عبارتند از:

1- سياست‌گذاري, برنامه‌ريزي و نظارت در بخشهاي اقتصادي, اجتماعي و فرهنگي

2- برقراري عدالت و تأمين اجتماعي و باز توزيع درآمد

3- ايجاد فضاي سالم، براي رقابت و جلوگيري از انحصار و تضييع حقوق مردم

4- فراهم نمودن زمينه‌ها و مزيتهاي لازم، براي رشد و توسعه كشور و رفع فقر و بيكاري

5- قانونگذاري، امور ثبتي، استقرار نظم و امنيت و اداره امور قضايي

6- حفظ تماميت ارضي كشور و ايجاد آمادگي دفاعي ملّي

7- صيانت از هويت ايراني، اسلامي

8- اداره امور داخلي, ماليه عمومي, تنظيم روابط كار و روابط خارجي

9- حفظ محيط زيست و حفاظت از منابع طبيعي و ميراث فرهنگي

10- علوم و تحقيقات بنيادي، آمار و اطلاعات ملّي

11- پيشگيري از بيماريهاي واگير، مقابله و كاهش اثرات حوادث طبيعي و بحرانهاي پيچيده

ب- امور تصديهاي اجتماعي، فرهنگي و خدماتي

آن دسته از وظايفي است كه، منافع اجتماعي حاصل از آنها نسبت به منافع فردي برتري دارد و موجب بهبود وضعيت زندگي افراد مي‌گردد، از قبيل: آموزش و پرورش عمومي و فني و حرفه‌اي، علوم و تحقيقات، بهداشت و درمان، تربيت‌بدني و ورزش، اطلاعات و ارتباطات جمعي و امور فرهنگي، هنري و تبليغات ديني

ج- امور زيربنايي

آن دسته از طرحهاي تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي است كه، موجب تقويت زيرساختهاي اقتصادي و توليدي كشور مي‌گردد، نظير طرحهاي آب و خاك، عمران شهري و روستايي و شبكه‌هاي انرژي‌رساني، ارتباطات و حمل و نقل

د- امور تصديهاي اقتصادي

آن دسته از وظايفي است كه دولت، متصدي اداره و بهره‌برداري از اموال جامعه است و مانند اشخاص حقيقي و حقوقي در حقوق خصوصي عمل مي‌كند، نظير تصدي در امور صنعتي، كشاورزي، حمل و نقل و بازرگاني و بهره‌برداري از طرحهاي مندرج در بند (ج) اين ماده

7 ماده 139

به منظور ايجاد زمينه مناسب براي رشد و توسعه كشور، افزايش كارايي و بهره‌وري دستگاههاي اجرايي، تقويت امور حاكميتي دولت و توسعه مشاركت مردم در امور كشور، نحوه اجراي وظايف مذكور در ماده (138) اين قانون به طريق ذيل پالايش و اصلاح مي‌گردد:

الف- امور حاكميتي دولت، توسط دستگاههاي دولتي و عنداللزوم با جلب مشاركت مردم انجام مي‌گردد و دستگاههاي اجرايي ذي‌ربط در ابعاد منابع انساني، فناوري انجام كار، تجهيزات و تخصيص منابع، تقويت و توسعه كيفي خواهند يافت.

ب- وظايف امور تصديهاي اجتماعي، فرهنگي و خدماتي دولت با رعايت اصول بيست و نهم (29) و سي‌ام (30) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با استفاده از شيوه‌هاي ذيل انجام مي‌گردد:

1- اعمال حمايتهاي لازم براي توسعه بخش غيردولتي مجري اين وظايف

2- خريد خدمات از بخش غيردولتي

3- مشاركت با بخش غيردولتي از طريق اجاره و واگذاري امكانات و تجهيزات و منابع فيزيكي

4- واگذاري مديريت واحدهاي دولتي به بخش غيردولتي، با پرداخت تمام يا بخشي از هزينه سرانه خدمات

5- ايجاد و اداره واحدهاي دولتي با رويكرد هدفمند و نتيجه‌گرا (مطابق ماده 147 اين قانون) با تأييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور در مناطقي كه هيچ كدام از حالتهاي فوق‌الذكر امكانپذير نباشد.

ج- وظايف زيربنايي دولت با مديريت، حمايت و نظارت دستگاهها و شركتهاي دولتي توسط بخش غير دولتي انجام خواهد شد.

د- وظايف مربوط به تصديهاي اقتصادي دولت با رعايت اصل چهل و چهارم (44) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به بخش غير دولتي واگذار مي‌گردد. دولت در اين بخش نسبت به تنظيم مقررات براي جلوگيري از ايجاد انحصار، تضييع حقوق توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان، ايجاد فضاي سالم رقابت، رشد توسعه و امنيت سرمايه‌گذاري و نظاير آن اقدام خواهد نمود.

آيين‌نامه اجرايي اين ماده توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور با همكاري دستگاههاي ذي‌ربط تهيه و به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

7 ماده 140

الف- دولت مكلف است، تشكيلات كلان دستگاههاي اجرايي و وزارتخانه‌ها را، متناسب با سياستها و احكام اين برنامه و تجربه ساير كشورها، جهت برطرف كردن اثربخشي ناقص، تعارضهاي دستگاهي و غير كارآمدي و عدم جامعيت، عدم كفايت، تمركز امور، موازي‌كاريها و همچنين بهره‌گيري همه جانبه از فناوريهاي نوين و روشهاي كارآمد، با هدف نوسازي، متناسب‌سازي، ادغام و تجديد ساختار به صورت يك منظومه منسجم، كارآمد، فراگير و با كفايت، اثربخش و غير متمركز طراحي نمايد و لايحه ذي‌ربط را شش ماه پس از تصويب اين قانون به مجلس شوراي اسلامي تقديم كند، به طوري كه امكان اجراي آن از ابتداي سال دوم برنامه چهارم ميسر باشد.

ب- آن دسته از تصديهاي قابل واگذاري دستگاههاي دولتي، در امور توسعه و عمران شهر و روستا، با تصويب شوراي عالي اداري همراه با منابع مالي ذي‌ربط به شهرداريها و دهياريها واگذار مي‌شود.

7 ماده 141

سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور موظف است با همكاري دستگاههاي ذي‌ربط به منظور اصلاح نظام بودجه‌ريزي از روش موجود به روش هدفمند و عملياتي و به صورت قيمت تمام شده خدمات، اقدامات ذيل را حداكثر تا پايان سال دوم برنامه چهارم انجام دهد:

الف- شناسايي و احصاء فعاليت و خدماتي كه دستگاههاي اجرايي ارائه مي‌نمايند.

ب- تعيين قيمت تمام شده فعاليتها و خدمات، متناسب با كيفيت و محل جغرافيايي مشخص.

ج- تنظيم لايحه بودجه سالانه بر اساس حجم فعاليتها و خدمات و قيمت تمام شده آن.

د- تخصيص اعتبارات بر اساس عملكرد و نتايج حاصل از فعاليتها و متناسب با قيمت تمام شده آن.

تبصره 1- به منظور تحقق رويكرد فوق و همچنين تسريع در تغيير نظام بودجه ريزي كشور و تقويت نظام برنامه‌ريزي و نظارت، سازمان مذكور موظف است ضمن اصلاح ساختار سازمان، مديريت نيروي انساني، روشها و فناوري اداري خود، ترتيبي اتخاذ نمايد تا با سازماني كوچك، منعطف، كارآ و اثربخش و به كارگيري نخبگان و انديشمندان امكان انجام وظايف محوله به طور مطلوب و بهينه فراهم گردد.

تبصره 2- سازمان فوق‌الذكر و وزارت امور اقتصادي و دارايي نسبت به تهيه لوايح لازم براي اصلاح قوانين و مقررات مالي، اداري و استخدامي و بودجه‌ريزي كشور اقدام نمايد به نحوي كه نظام موجود تبديل به نظام كنترل نتيجه و محصول گردد.

هـ - آيين‌نامه اجرايي اين ماده به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ ر‌يزي كشور به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

7 ماده 142

به منظور اصلاح ساختار و تشكيلات دستگاههاي اجرايي، اقدامهاي ذيل انجام مي‌گردد:

الف- سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور موظف است تا پايان برنامه چهارم حداقل بيست درصد (20%) از تعداد سازمانها، نهادها، مؤسسات و شركت‌ها و نظاير آن را از طريق حذف و يا واگذاري آن به ساير بخشها و تجديد ساختار و انحلال دستگاههاي غير ضرور با تأييد شوراي عالي اداري كشور كاهش دهد.

ب- ممنوعيت ايجاد وزارتخانه، مؤسسه دولتي، نهاد عمومي غير دولتي، شركت دولتي و دستگاههايي با عناوين مشابه، مگر در موارد استثنا با تأييد هيئت وزيران و تصويب مجلس شوراي اسلامي

ج- ادغام كليه واحدهاي سازماني هر وزارتخانه (به استثناي شركتهاي دولتي) در سطح استان، شهرستان، بخش و ... در يك واحد سازماني، به طوري كه واحدهاي مربوطه در مركز عهده‌دار راهبري و انجام امور ستادي آنها باشند. سطح سازماني واحدهاي موضوع اين بند و موارد استثنا، با پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور به تصويب شوراي عالي اداري مي‌رسد.

د- بازنگري و تجديد ساختار داخلي دستگاههاي اجرايي، بر اساس ضوابطي كه به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد. در صورتي كه با اصلاح تشكيلات، پستهاي داراي شاغلين رسمي حذف گردند، اينگونه پستها صرفاً تا خروج طبيعي مستخدمين ذي‌ربط پايدار خواهد بود.

هـ- كليه واحدهاي استاني، شهرستاني و ... دستگاههاي اجرايي موظف‌اند، ضمن اقدام لازم در خصوص بازنگري و تجديد ساختار سازماني خود، پس از تأييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي استان اصلاحات لازم را به مورد اجرا گذارند و نيروهاي مازاد را به ساير واحدهاي مستقر در همان محل منتقل نمايند.

و- نصاب جمعيت براي تشكيل شهرستان، شهر و بخش با رويكرد عدم توسعه سطوح تقسيمات كشوري در سال اول برنامه چهارم توسط هيئت وزيران تعيين خواهد شد.

7 ماده 143

به دولت اجازه داده مي‌شود، به منظور توسعه بخش خصوصي و تعاوني و جلب مشاركت تشكلهاي غيردولتي و ساير بخشهاي جامعه مدني در اداره امور كشور و افزايش كارآمدي مديريت دولتي، در مواجهه با چالشها و استفاده از فرصتها و منابع ملّي، اقدامهاي ذيل را انجام دهد:

الف- كمك به ايجاد و توسعه و قانونمندي نهادهاي غيردولتي لازم براي توسعه كارآفريني، ترويج فرهنگ خدمت، توسعه سلامت و شفافيت اداري و حفاظت از محيط زيست و ارتقاي استانداردهاي زيست‌محيطي و سلامت مردم، بر مبناي هدف‌محوري و مسئوليت‌پذيري

ب- تشكيل واحد سازماني مناسب، براي تقويت و حمايت از بخش غير دولتي، در زمينه‌هاي نهادسازي، آموزش، ايجاد تسهيلات، توجيه و رفع موانع اداري در سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و كليه وزارتخانه‌ها و سازمانهاي مستقل دولتي از محل پستهاي سازماني موجود

ج - انتخاب يكي از شهرستانهاي كشور و يك دستگاه اجرايي بدون رعايت قوانين و مقررات اداري و استخدامي و مالي مورد عمل، براي اجراي كامل احكام، سياستها و جهت‌گيري‌هاي مذكور در اين فصل در آن شهر و دستگاه و استفاده از نتايج آن در اصلاح قوانين و مقررات مربوطه و تعميم آن به ساير نقاط كشور و دستگاهها

ضوابط مربوط به اين بند به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور به تصويب شوراي عالي اداري خواهد رسيد.

7 ماده 144

دولت موظف است، به منظور استقرار نظام شايسته‌گرايي و ايجاد ثبات در خدمات مديران، اقدامهاي ذيل را انجام دهد:

الف- مشاغل مديريتي را در دو بخش سياسي و حرفه‌اي، تعريف و طبقه‌بندي نمايد.

ب- در انتخاب و انتصاب افراد، به پستهاي حرفه‌اي، شرايط تخصصي لازم را تعيين نمايد تا افراد از مسير ارتقاي شغلي به مراتب بالاتر ارتقا يابند. در مواردي كه از اين طريق امكان انتخاب وجود نداشته باشد، با انجام ارزيابي‌هاي مديريتي و تخصصي لازم، انتخاب صورت پذيرد.

ج- در خصوص عزل و نصب پستهاي مديريت سياسي، اختيارات لازم به مقامات منصوب كننده داده شود.

د- دوره خدمات در پستهاي مديريتي (حرفه‌اي) چهار ساله مي‌باشد، كه امكان تمديد آن نيز وجود خواهد داشت.

7 ماده 145

سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و دستگاههاي موضوع ماده (165) اين قانون موظف‌اند، به ‌ منظور افزايش پاسخگويي دستگاههاي اجرايي در مقابل مردم، با استفاده از فناوريهاي نوين اداري و بازنگري و مهندسي فرايندها و روشها و رشد شاخصهاي مربوط به مشتري مداري و آموزش اداري مردم و توسعه فرهنگ مديريت و ارزيابي عملكرد و راهكارهاي لازم براي جلوگيري از مفاسد اداري، سطح كيفي خدمات خود را افزايش داده و در تدوين ضوابط و مقررات بخشنامه‌ها، دستورالعمل‌هاي ذي‌ربط رضايت و تكريم ارباب رجوع به عنوان يكي از اهداف اصلي و تاثيرگذار در سرنوشت اداري و استخدامي كاركنان ملحوظ نمايند.

7 ماده 146

به منظور اصلاح و بهبود مديريت نيروي انساني بخش دولتي سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و دستگاههاي اجرايي مذكور در ماده (165) اين قانون موظف‌اند اقدامات ذيل را به عمل آورند:

الف- تجزيه و تحليل و باز طراحي مشاغل دولتي با رويكرد جذب متخصصين و نخبگان

ب- به‌كارگيري نيروي انساني به هر شكل در دستگاههاي فوق‌الذكر در فضاي رقابتي و كسب حداقل امتيازات در امتحانات استخدامي ادواري

ج- پيش‌بيني ضوابط و دستورالعمل‌هاي پرداخت حقوق كاركنان بر اساس تلفيق مناسب نتيجه گرايي و بهره‌وري به جاي وقت مزدي

د- ارتقاي سطح كيفي مديران وسرپرستان با پيش‌بيني ضوابط خاص آموزش و شرايط احراز تصدي آنها و كاهش حداقل بيست درصد (20%) از پستهاي مديريت و سرپرستي

هـ- توسعه آموزش‌هاي شغلي و تخصصي كوتاه‌مدت براي كاركنان دستگاههاي اجرايي و حذف دروه‌هايي كه با استفاده از امكانات دولتي و ماموريت منجر به دريافت مدارك دانشگاهي رسمي و يا غير رسمي مي‌گردد.

آيين‌نامه اجرايي اين ماده بنا به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

7 ماده 147

كليه دستگاههاي اجرايي موظف‌اند، به منظور افزايش كارايي و بهره‌وري و استقرار نظام كنترل نتيجه و محصول، به جاي كنترل مراحل انجام كار و اعطاي اختيارات لازم به مديران براي اداره واحدهاي تحت سرپرستي خود به صورت مستقل و هدفمند نمودن تخصيص منابع، بر اساس دستورالعمل مشترك سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و وزارت امور اقتصادي و دارايي، قيمت تمام شده آن دسته از فعاليتها و خدماتي كه قابليت تعيين قيمت تمام شده را دارند (از قبيل واحدهاي آموزشي، پژوهشي و بهداشتي، درماني، خدماتي و اداري)، بر اساس كميت و كيفيت محل جغرافيايي مشخص و پس از تأييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور يا استان و با اعطاي اختيارات لازم به مديران ذي‌ربط اجرا نمايند.

به دستگاههايي كه بر اساس ضوابط اين ماده خدمات خود را ارائه مي‌نمايند، اجازه داده مي‌شود، حسب نياز نسبت به جابه‌جايي فصول و برنامه‌هاي اعتبارات هزينه اقدام و مابه‌التفاوت هزينه‌هاي قبلي فعاليت با قيمت تمام شده را صرف ارتقاي كيفي خدمات، تجهيز سازمان و پرداخت پاداش به كاركنان و مديران واحدهاي ذي‌ربط نمايند. اعتباراتي كه بر اساس قيمت تمام شده در اختيار واحدها قرار مي‌گيرد، كمك تلقي شده و پس از پرداخت به هزينه قطعي منظور مي‌گردد.

7 ماده 148

به منظور كاهش حجم تصديها و افزايش مشاركت مردم در اداره امور كشور و كوچك‌سازي دولت، اقدامهاي ذيل انجام مي‌شود:

الف- توسعه فعاليتهاي اجتماعي، فرهنگي، توليدي و خدماتي، صرفاً از طريق روشهاي مذكور در بند "ب" ماده (139) انجام گردد.

ب- كاهش سالانه حداقل سه درصد (3%) از تصديهاي اجتماعي، فرهنگي، توليدي، خدماتي و نظاير آن توسط دستگاههاي اجرايي با استفاده از روشهاي مذكور در اجزاي «1» و «2»و «3» و «4» بند ”ب“ ماده (139) و اختصاص بخشي از منابع مربوط براي توسعه بخشهاي غير دولتي

ج- ممنوعيت شروع هر نوع طرح و پروژه تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي در سطوح ملّي و استاني به ‌ استثناي موارد مربوط، به امور حاكميتي و زيربنايي و مواردي كه، با تأييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور، استفاده از شيوه‌هاي مذكور در اجزاي 1، 2 و 3 بند ”ب“ ماده (139) امكانپذير نباشد، اعتبارات طرحهاي تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي فصول مربوط به صورت وجوه اداره شده براي توسعه بخش غير دولتي در همان فصل اختصاص خواهد يافت.

د- مشاركت و سرمايه‌گذاريهاي جديد شركتهاي دولتي در ساير شركتها و سازمانها و تفكيك و تكثير آنها، در قالب شركتهاي موسوم به نسل دوم و نظاير آن، ممنوع مي‌باشد.

هـ- تعيين اهداف كمي برنامه خصوصي‌سازي شركتهاي دولتي و سقف اعتبارات آنها، در قوانين بودجه سالانه، به نحوي كه نسبت اعتبارات شركتهاي دولتي و بودجه كل كشور به توليد ناخالص داخلي هر ساله حداقل دو درصد (2%) كاهش يابد.

و-

1- در پايان برنامه چهارم تعداد كل كاركنان دولت از تعداد آن در آغاز برنامه به ميزان پنج درصد (5%) كاهش يابد.

2- مجموع استخدامهاي جديد در بخشهاي دولتي در چارچوب جدول شماره (9) اين قانون، از پنجاه درصد (50%) كل تعداد كاركناني كه از خدمت خارج مي‌شوند تجاوز نكند.

ز- ممنوعيت ايجاد، اداره هر گونه مهمانسرا، زائرسرا، مجتمع مسكوني، رفاهي، درماني، فضاهاي ورزشي و تفريحي و نظاير آن، توسط دستگاههاي موضوع ماده (165) اين قانون، كليه دستگاههاي اجرايي موظف‌اند، اين نوع تأسيسات و خدمات يا بهره‌برداري از آنها را حداكثر تا پايان سال سوم برنامه چهارم، به بخش غير دولتي واگذار نمايند. موارد مستثنا با پيشنهاد دستگاه اجرايي مربوط و تأييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و تصويب هيئت وزيران بلامانع است.

ح- كليه خدماتي كه در حال حاضر توسط دستگاههاي موضوع ماده 165 اين قانون، براي كاركنان خود در زمينه‌هاي مختلف نظير سرويس رفت و آمد، سلف‌سرويس، تعاونيهاي مصرف، امور ورزش كاركنان، مهد كودك و موارد مشابه به صورت اماني و يا خريد خدمات صورت مي‌گيرد، از سال سوم برنامه با پرداخت يارانه مستقيم انجام خواهد شد و كليه واحدهاي اداري ذي‌ربط منحل گرديده و كاركنان رسمي آنها به واحدهاي نيازمند ديگر منتقل مي‌شوند.

ط- وزارت آموزش و پرورش و مراكز آموزش فني و حرفه‌اي مي‌توانند براي اجراي بند ”ب“ ماده (139) با كادر آموزشي خود مشروط بر اينكه از مرخصي بدون حقوق استفاده نمايند، به روش مذكور در اين بند عقد قرارداد نمايند. سوابق خدمت اين گونه مستخدمين با پرداخت كسور بازنشستگي در صندوق ذي‌ربط مستخدم منظورخواهد شد.

هزينه سرانه مدارسي كه به روشهاي مذكور در اجزاي «2» و«3» و «4» بند ”ب“ ماده (139) توسط بخش غير دولتي اداره مي‌گردند، متناسب با ويژگيهاي هر بند و توانمنديهاي مناطق توسط دولت تأمين و پرداخت مي‌شود.

ي- صدور مجوز استخدام هر يك از وزارتخانه‌ها و سازمانهاي مستقل، در چارچوب جدول شماره (9) پيوست اين قانون، بنا به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و تصويب هيئت وزيران

ك – آيين‌نامه اجرايي اين ماده به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

7 ماده 149

به منظور متناسب‌سازي تعداد كاركنان هر دستگاه با اهداف و مأموريت اصلي آن و تطبيق نحوه انجام وظايف دستگاههاي اجرايي با سياستها و احكام بخش توسعه مديريت دولت، اقدامهاي ذيل به ‌ عمل خواهد آمد:

الف- در سال اول برنامه چهارم، سقف تعداد پرسنل هر كدام از دستگاههاي اجرايي و برنامه زمانبندي شده، تحقق آن مشتركاً توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و دستگاه ذي‌ربط تهيه و به تصويب شوراي عالي اداري مي‌رسد.

ب- انتقال كاركنان رسمي يا ثابت مازاد دستگاههاي اجرايي در سطح يك شهرستان بدون موافقت مستخدم با توافق دستگاههاي ذي‌ربط، انتقال به ساير شهرستانها با موافقت مستخدم بايد صورت گيرد.

ج- دستورالعمل‌هاي اجرايي اين ماده، شامل امتيازات, تشويقات، ممنوعيتها و ساير موارد توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور تهيه و به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

د- بار مالي اجراي اين ماده، از محل فروش اموال منقول و غير منقول دستگاههاي اجرايي و اعتبارات پيش‌بيني شده در بودجه عمومي تأمين مي‌گردد.

7 ماده 150

به منظور تقويت صندوقهاي بازنشستگي و سهولت جابه‌جايي كاركنان اقدامهاي ذيل به عمل مي‌آيد:

الف- به كاركنان مشمول صندوقهاي بازنشستگي اجازه داده مي‌شود در صورتي كه بازخريد خدمت شوند و يا به دستگاههاي ديگر منتقل شوند و يا با استفاده از مرخصي بدون حقوق (بدون محدوديت زمان) در بخش غيردولتي اشتغال يابند كماكان مشمول صندوق بازنشستگي خود باشند.

ب- مستخدمين پيماني دستگاههاي مشمول صندوق بازنشستگي كشوري مي‌توانند از نظر مزاياي تأمين اجتماعي مشمول صندوق بازنشستگي كشوري و سازمان بيمه خدمات درماني گردند.

7 ماده 151

موارد زير به وظايف و اختيارات شوراي عالي اداري اضافه مي‌شود:

1- اتخاذ تصميم در مورد كاركنان مازاد دستگاههاي اجرايي

2- تنظيم ضوابط و مقررات، براي سالم‌سازي ادارات

3- تبيين نقش و اندازه دولت و اتخاذ ضوابط و سياستهاي مناسب، براي كوچك‌سازي دولت

4- اصلاح نظام تصميم‌گيري كشور، به نحوي كه ضمن ارتقاي كيفي و كوتاه نمودن مراحل آن، مراجع و نهادهاي تصميم گيرنده موازي و غير ضرور حذف شوند.

5- اصلاح نظام مديريت شركتهاي دولتي

تبصره- تصميمات شوراي عالي اداري براي كليه دستگاههاي اجرايي موضوع بند ”11“ ماده (2) ”قانون برنامه و بودجه كشور مصوب سال 15/12/1351“ لازم‌الاجراست.

7 ماده 152

كاركنان دستگاههاي اجرايي موضوع ماده (165) اين قانون و واحدهايي كه بيش از پنجاه درصد (50%) از سهام، دارايي و يا مالكيت آنها از ابتداي برنامه سوم به بخش غيردولتي واگذار شده و مي‌شود، بر اساس آيين‌نامه‌اي كه توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و وزارت كار و امور اجتماعي تهيه و به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد از نظر رابطه استخدامي، پاداش پايان خدمت و ساير موارد تعيين تكليف مي‌گردند.

تبصره - اين گونه كاركنان كه رابطه استخدامي آنها با دستگاه اجرايي ذي‌ربط قطع مي‌گردد مي‌توانند با حفظ سوابق استخدامي همچنان تابع مقررات صندوق بازنشستگي مربوط باشند.

7 ماده 153

سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور موظف است، به منظور تقويت نظم و انضباط اداري و مالي در نظام اداره امور كشور و صرفه‌جويي در اعتبارات هزينه‌اي دولت، نسبت به تدوين ضوابط مربوطه اقدام تا پس از تصويب هيئت وزيران، توسط دستگاههاي اجرايي به مورد اجرا گذاشته شود.

سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور مكلف است، با تدوين شاخصهايي نحوه اجراي ضوابط مذكور را در دستگاههاي اجرايي مورد ارزيابي قرار داده و هر ساله گزارش آن را به هيئت وزيران تقديم نمايد.

7 ماده 154

دولت موظف است، حقوق كليه كاركنان و بازنشستگان دولت را طي برنامه چهارم و در ابتداي هر سال براي تمامي رشته‌هاي شغلي، متناسب با نرخ تورم افزايش دهد.

تبصره- به دستگاههاي اجرايي اجازه داده مي‌شود تا هفتاد درصد (70%) اعتباراتي كه از محل اصلاح ساختار و كاهش نيروي انساني صرفه‌جويي مي‌نمايند را به عنوان فوق‌العاده كارآيي غير مستمر به كاركناني كه خدمات برجسته انجام مي‌دهند، پرداخت نمايند.

آيين‌نامه اجرايي اين ماده توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور تهيه و به تصويب هيئت وزيران مي‌رسد.

7 ماده 155

وزارتخانه‌هاي دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح و كشور موظف‌اند در چارچوب تدابير فرمانده معظم كل نيروهاي مسلح، دستورالعملهاي لازم براي اجراي احكام اين فصل را براي نيروهاي نظامي و انتظامي تهيه و پس از تصويب هيئت وزيران جهت اجرا به واحدهاي ذي‌ربط ابلاغ نمايند .

7 ماده 156

دولت موظف است، به منظور ساماندهي، استفاده بهينه از امكانات موجود، ارتقاي كيفيت ساخت و ساز و نيز لزوم رعايت مقررات، ضوابط و استانداردها در احداث ساختمانهاي دولتي و عمومي و همچنين حذف تشكيلات غيرضروري، امور برنامه‌ريزي، مطالعه، طراحي و اجراي ساختمانهاي مزبور را در سازمانهاي دولتي كه بدين منظور و بر اساس قانون تشكيل شده است، متمركز نمايد.

آيين‌نامه اجرايي اين ماده توسط سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و وزارت مسكن و شهرسازي تهيه و به تصويب هيئت وزيران خواهد رسيد.

7 ماده 157

كليه دستگاههاي مذكور در ماده (165) موظف‌اند در راستاي احكام بخش نوسازي دولت و ارتقاي اثر بخشي حاكميت، ضمن اجراي دقيق احكام مربوط و تصميمات شوراي عالي اداري و آيين‌نامه‌ها و دستورالعمل‌هاي ذي‌ربط گزارش عملكرد خود را هر شش ماه يكبار به سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور ارائه نمايند و اين سازمان با رتبه‌بندي ميزان موفقيت دستگاه‌ها نتيجه را براي هيئت وزيران و كميسيون‌هاي مربوط مجلس شوراي اسلامي گزارش نمايند.

7 ماده 158

مواد (1)، (90) و (123) ”قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب 17/1/1379 و اصلاحيه‌هاي آن“ براي دوره برنامه چهارم (1388-1384) تنفيذ مي‌گردد[1].