7 فصل يازدهم : بخش علم و فناوري

3 مسائل و مشكلات

الف: تحقيق و توسعه

1- پايين بودن تقاضا براي ستاده‌هاي تحقيقاتي به شكل درون‌زا

2- عدم سازگاري ميان تحقيقات و پژوهش با شرايط عمومي جامعه

3- پايين بودن سهم بخش خصوصي در تحقيقات

4- فقدان انگيزه در بخشهاي اقتصادي براي فعاليتهاي تحقيقاتي به دليل نبود بازار مشخص و فقدان فضاي رقابتي درعرصه تحقيقات كشور و پايين بودن سودآوري بنگاهها

5- نارسايي در توليد و مستندسازي اطلاعات در سطح ملي و بين‌المللي

6- فقدان همكاري ميان دانشگاهها و مراكز پژوهشي با مراكز علمي خارج از كشور

7- فقدان قوانين لازم جهت حمايت از حقوق معنوي پژوهشگران، مخترعان

ب: توسعه انساني

شاخص توسعه انساني در ايران، در چند دهه اخير روند رو به بهبودي را تجربه نموده است. اين بهبود ناشي از رشد نماگرهاي آموزشي و بهداشتي از يك سو و اولويت‌گذاري‌هاي نظام سياسي در ارائه خدمات اجتماعي از سوي ديگر مي‌باشد. مجموعه اين اقدامها موجب ارتقا ي شاخص سرمايه انساني از وضعيت توسعه انساني پايين به متوسط شده است. در يك دهه اخير وضعيت نرخ رشد درآمد سرانه نقش چندان مؤثري در بهبود شاخص توسعه انساني نداشته است و از نظر شاخصهاي اقتصادي شاخص توسعه انساني تأثير كمي پذيرفته است. در صورتي كه نماگرهاي اجتماعي در ايران با كشورهاي داراي توسعه انساني بالا، ظرفيتهاي بالقوه بالاتري را براي بهبود اين شاخص پيشنهاد مي‌كنند. چنانچه در سالهاي آتي بهبود قابل ملاحظه‌اي در شاخصهاي اقتصادي صورت نگيرد شاخص توسعه انساني از اين ناحيه تأثيري نخواهد پذيرفت. ارتقا ي شاخص توسعه انساني در چند سال اخير عمدتاً ناشي از سرمايه‌گذاري‌هاي اجتماعي وسيع دولت در بخش آموزش و بهداشت بوده است. ايجاد بستر مناسب جهت تحقق بخشيدن به توانايي‌ها و استعدادهاي افراد در جامعه و دستيابي به رشد اقتصادي بالاتر نقش انكارناپذيري را در بهبود شاخص توسعه انساني ايفا مي‌كند.

ج: فناوري اطلاعات و ارتباطات

1- وجود انحصار دولتي در اين بخش

2- فقدان قوانين مشخص در مورد حيطه وظايف تشكيلات سازماني موجود

3- فقدان نهادهاي قانوني جهت تنظيم روابط و ايجاد شرايط رقابتي

4- نامنتاسب بودن نرخهاي تعرفه و كارايي پايين آنها

5- ناكارامد بودن مديريت فركانس در بخش ارتباطات ايران

6- پايين بودن نيروي كار متخصص در بخش