3 7- ارتقاي سلامت و بهبود كيفيت زندگي

7-1- برابري فرصتها و امكانات دستيابي به آموزش، اشتغال، سرمايه و كار آبرومندانه از طريق:

- برابرسازي فرصتهاي استخدام مطمئن پايدار

- گسترش تسهيلات بانكي، وجوه اداره شده و تأمين ابزار كار براي افراد خلاق و كارآمد

- فراهم كردن آموزش عمومي رايگان، بخصوص در مناطق محروم و براي اقشار آسيب‌پذير

-گسترش مدارس پيش‌دانشگاهي (امكانات دسترسي به كلاسهاي كنكور و تسهيلات لازم براي موفقيت در كنكور دانشگاهها و مناطق محروم و كمتر توسعه يافته)

- گسترش فرصتهاي آموزشي عملي و آموزش عالي بهداشت و درمان، در مناطق محروم و كمتر توسعه يافته، به منظور تسهيل دسترسي ساكنين آن مناطق

- توانمندسازي گروههاي كم‌توان اجتماعي، قومي، جنسيتي و محلي، به منظور بهره‌مندي از فرصتهاي يكسان و رقابت در عرصه‌هاي اجتماعي

7-2- تعادل اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، بين مناطق و استانهاي كشور از طريق:

- فراهم آوردن زيرساختهاي توسعه‌اي در مناطق محروم و كمتر توسعه يافته، و افزايش جاذبه‌هاي به‌كارگيري نيروي انساني متخصص در اين مناطق

- به‌كارگيري سياستهاي اعزام نيروهاي متخصص به مناطق كمتر توسعه يافته

- اعطاي بخشودگي‌هاي تسهيلات، براي سرمايه‌گذاري در مناطق كمتر توسعه يافته

- توجه ويژه سياست‌گذاران به مناطق كمتر توسعه يافته، و اعمال تعادلهاي منطقه‌اي

7-3- توزيع عادلانه درآمد از طريق:

- اعمال سياستهاي مالياتي با هدف بازتوزيع عادلانه درآمدها

- توجه ويژه به مناطق محروم، كمتر توسعه يافته، اقشار محروم و تلاش براي افزايش درآمد آنان

- مقابله با رانتهاي اقتصادي و فساد اداري و اعمال قوانين مبارزه با پول‌شويي

- اعمال مقررات قانوني مهار كننده جابه‌جايي و سودآوري پولهاي كثيف

- اعطاي يارانه‌هاي هدفمند، و تأمين تسهيلات اجتماعي به اقشار فقير و كم‌درآمد

- اعمال سياستهاي ماليات بر مصرف، به منظور متعادل ساختن مصرف دهكهاي بالاي درآمدي

- طراحي سيستم مالياتي براي تعديل درآمدهاي ناشي از نوسانات اقتصادي، و تصميمات رانت‌آفرين اجرايي

7-4- افزايش تأمين نيازهاي اساسي مردم (مسكن، خوراك، آموزش، سلامت، شغل و حقوق شهروندي) از طريق:

- ساخت مسكن ارزان قيمت

- تدارك تسهيلات هدايت شده جهت تأمين مسكن فقرا

- اولويت سرمايه‌گذاري در مسكن روستايي

- تأمين مسكن استيجاري و حداقل سرپناه براي بينوايان

- اعطاي يارانه‌هاي هدفمند جهت تأمين سبد غذايي مطلوب اقشار فقير

- تضمين تأمين خدمات بهداشتي و درماني ضروري، براي گروههاي كم‌درآمد و فقير

- گسترش برنامه‌هاي اشتغال حمايت شده براي فقرا

7-5- تأمين حفظ و ارتقاي سلامت افراد و جامعه از طريق:

- برنامه‌ريزي براي تغيير شيوه زندگي مردم با هدف پيشگيري از عوامل خطرساز سلامت

- پيشگيري از عوامل اجتماعي، اقتصادي و زيست‌محيطي تهديد كننده سلامت

- اولويت‌بندي سياستها و برنامه‌هاي سلامتي، بر اساس الگوي بار بيماري و تعهدات بين‌المللي

- توسعه آموزش همگاني سلامت

- استمرار سياست تحديد مواليد

- ايجاد و توسعه بيمه‌هاي سلامت‌نگر، و تأكيد بر روشهاي پرداخت سرانه

- توجه ويژه به برنامه‌ريزي سلامت جوانان و نوجوانان (مهم‌ترين گروه سني جمعيت كشور در بهترين سن فراگيري، مروج شيوه زندگي سالم در خانواده و به عنوان والدين فردا)

7-6- افزايش پاسخگويي به نيازهاي غير پزشكي آحاد جامعه از طريق:

- تأكيد بر واگذاري ارائه‌ي خدمات سلامت‌بخش غير دولتي، با بهره‌گيري از نظام مناسب خريدخدمت، به منظور افزايش كارايي و بهبود مستمر كيفيت خدمات و در جهت افزايش پاسخگويي

- تفكيك فرايندهاي سياستگزاري، اجرا، نظارت، ارزشيابي و تقويت‌ساز، و كارهاي حاكميتي در ابعاد آموزشي، پژوهشي و خدمات سلامت

- افزايش مشاركت ساير بخشهاي توسعه با محوريت ارتقاي سلامت جامعه، در راستاي انجام مأموريتهاي محوله خود

- طراحي و عملياتي‌سازي نظام جامع اطلاعات در بخش سلامت

7-7- عادلانه ساختن دريافت خدمات سلامت بر حسب جنسيت، اقوام، گروههاي اجتماعي و مناطق جغرافيايي از طريق:

- پوشش فراگير و الزامي بيمه سلامت براي آحاد جمعيت مقيم (موقت و دائم)، در پهنه جغرافياي كشور

- ساماندهي نظام ارائه‌ي خدمات (سطح‌بندي، نظام ارجاع و ...)، بر اساس اختصاص بهينه منابع، براي جمعيت تعريف شده، و براي تأمين خدمات سطح‌بندي شده

- توزيع عادلانه منابع، بر اساس مخاطرات و سطح سلامتي مناطق جغرافيايي، و گروههاي مختلف اجتماعي كشور

- تأكيد بر نيازسنجي علمي، به عنوان مبناي اصلي تعيين كميت و كيفيت منابع مورد نياز بخش سلامت

7-8- پايدارسازي فرايند تأمين منابع، و مشاركت عادلانه مردم در تأمين آن از طريق:

- افزايش سهم دولت در تأمين منابع مالي بخش سلامت

- افزايش نقش نظام بيمه‌اي در مديريت منابع بخش سلامت، و مشاركت عادلانه مردم در تأمين منابع، بر اساس سطح درآمد، و مستقل از خطر بيماري، و هماهنگي بيمه‌هاي تجاري, مازاد, و مكمل درماني با سياستهاي بخش سلامت و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي

- افزايش مشاركت بخشهاي توسعه، در تأمين منابع مالي بخش سلامت، متناسب با مخاطرات سلامتي ناشي از عملكرد آنان

- حضور فعال در بازارهاي جهاني خدمات سلامت و پزشكي، به منظور فعليت بخشيدن به توانايي‌هاي بالقوه نظام سلامتي كشور، و تبديل جمهوري اسلامي ايران، به مركز رفع نيازهاي سلامت و پزشكي منطقه

- توجه به بهره‌وري و ارتقاي كارايي عملكرد منابع بخش سلامت

- ايجاد و تقويت سازوكارهاي ضروري، جهت بررسي فناوريها و مداخلات تشخيصي و درماني جديد

7-9- ارتقاي امنيت غذا و تغذيه از طريق:

- توجه به تحقق امنيت غذايي و سلامت تعذيه‌اي جامعه در سياستهاي كلان اقتصادي

- افزايش رشد كمي و ارتقاي كيفي توليدات كشاورزي، به منظور تأمين سبد مطلوب غذايي در راستاي توسعه پايدار

- هدفمند نمودن يارانه‌ها به منظور دستيابي به سبد مطلوب غذايي

- ارتقاي سلامت و ايمني مواد غذايي، در كليه مراحل از توليد تا مصرف

- حفاظت از منابع آب و خاك، و بهره‌برداري مناسب از آنها، در جهت تأمين مواد غذايي

- ارتقاي فرهنگ، دانش غذا و تغذيه در كشور

- پيشگيري, تأمين و كنترل ريزمغذي‌ها

- پايش مستمر امنيت غذا و تغذيه در كشور

- گسترش نظام جامع كاهش ضايعات مواد غذايي (توليد, فرآوري, توزيع و بازيافت)