7 فصل دهم : توزيع درآمد

3 چشم‌انداز آينده

گزينه مطلوب [بر اساس رشد اقتصادي هشت و شش دهم درصدي ( 6/8 %) ]

- كاهش ضريب جيني، از 428/0 در سال 1380، به 37/0 در سال 1394، و متوسط 374/0 براي دوره ( 94 -1384)

- كاهش نسبت دهك بالايي به پاييني، از 4/19 در سال 1380، به 14 در سال 1394، به قسمي كه متوسط آن طي دوره (94-1384) به 3/14 خواهد رسيد.

- كاهش نسبت بيست درصد (20% ) بالايي به بيست درصد (20% ) پاييني از 9/9 در سال 1380، به 1/7 در سال 1394، به قسمي كه متوسط آن طي دوره (94-1384) به 3/7 خواهد رسيد.

چالشهاي اساسي

- ايجاد نظام جامع تأمين و رفاه اجتماعي

- كاهش فقر، بيكاري و نابرابري

- افزايش سرمايه انساني در اقشار كم درآمد و رفع عدم تعادلهاي منطقه‌اي، از طريق متعادل نمودن توزيع امكانات عمومي (فرهنگي، آموزشي و اجتماعي)

- متشكل نمودن سازمانهاي حمايتي و امدادي زير نظر يك مرجع واحد، به منظور حذف فعاليتهاي موازي و تمركز در سياست‌گذاري‌ها و برنامه‌ريزي كلان

- اصلاح نظام ناكارآمد و غير هدفمند يارانه‌ها

خطوط راهبردي

اهم سياستهاي پيشنهادي به منظور مواجهه با مشكلات و چالشهاي اساسي در اين بخش به شرح ذيل مي‌باشد:

- هدفمند نمودن يارانه‌ها به سمت گروههاي آسيب‌پذير و اقشار نيازمند جامعه

- استقرار نظام شناسايي خانوارهاي كم درآمد و متوسط (به منظور تسريع در هدفمند شدن يارانه‌ها)

- تبيين شاخصهاي كمي و قابل استحصال عدالت اجتماعي، در يك تفاهم عمومي بين مسئولين و سياستگذاران، و توليد اطلاعات مورد نياز براي اندازه‌گيري شاخصهاي فوق، توسط مراكز توليد اطلاعات (مركز آمار ايران و بانك مركزي)

- اصلاح قيمتهاي نسبي، بخصوص قيمت حاملهاي انرژي[1]

- برپايي نظام جامع، فراگير و كارآمد تأمين اجتماعي، با هدف تأمين رفاه جامعه و پاسخگويي به نيازهاي اساسي مردم و تحقق عدالت اجتماعي

- سازماندهي نهادها و دستگاه‌هاي حمايتي و امدادي دولتي نظير: سازمان تأمين اجتماعي، كميته امداد امام خميني (ره)، سازمان بهزيستي، بنياد شهيد و ... در قالب تشكيلات واحدي در سطح وزارتخانه با عنوان «وزارت رفاه و تأمين اجتماعي»

- تأمين حداقل معيشت مردم و حمايت از اقشار آسيب‌پذير، حداقل معيشت شامل: بهره ‌ مندي از بهداشت عمومي، برخورداري از آموزش و پرورش عمومي، داشتن حداقل سرپناه قابل قبول و امنيت غذايي مي‌باشد.

- توسعه كارآفريني و توانمندسازي فقرا و اقشار كم درآمد

- توجه به توسعه مناطق روستايي و محروم كشور، به منظور رفع عدم تعادلهاي منطقه‌اي

- پشتيباني حقوقي از اقشار ضعيف جامعه، بخصوص زنان شاغل، حقوق‌بگيران بخش خصوصي و شاغليني كه از پايگاه سياسي - اجتماعي محكمي برخوردار نيستند.

- حذف زمينه‌هاي مربوط به كسب درآمدهاي بادآورده و درآمدهاي ناشي از امتيازهاي خاص

- ايجاد فرصتهاي برابر اجتماعي براي كسب آموزش و مهارت و دسترسي به سرمايه‌هاي مالي و فيزيكي از طريق بازارهاي مناسب

- نهادينه كردن امنيت غذا و بهبود تغذيه مردم و ارتقاي سلامت جامعه

- ايجاد نظام مالياتي مناسب و كارا جهت بهبود توزيع درآمدها

جدول شماره 11- نتايج حاصل از گزينه رشد اقتصادي مطلوب

متوسط دوره | 1394 | 1380 | موضوع
(94-1384)
374/0 | 37/0 | 428/0 | ضريب جيني | گزينه رشد اقتصادي (6/8%)
3/14 | 14 | 4/19 | نسبت هزينه
دهك ثروتمندترين
به دهك فقيرترين
37 | 1/7 | 9/9 | نسبت هزينه
(20%) ثروتمندترين
به (20%) فقيرترين

1- ميزان يارانه حاملهاي انرژي در بودجه مصوب سال 1382، معادل 103886 ميليارد ريال بوده است كه اين رقم (3/26%) از كل بودجه عمومي دولت مي‌باشد.