7 فصل سوم: سرمايه‌گذاري

3 چشم‌انداز آينده

گزينه‌هاي مطلوب

با جمع‌بندي كلي نتايج بررسي نسبت سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي كشورهايي همچون مالزي و كره‌ جنوبي، كه طي دوره‌اي از نرخهاي رشد بالايي برخوردار بوده‌اند، مي‌توان نسبت مذكور را براي وضعيت مطلوب ايران، معادل (37%) در نظر گرفت. بر اساس نرخ رشد مطلوب (6/8 %) توليد ناخالص داخلي و فرض نسبت (37%) سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي، متوسط نرخ رشد سالانه سرمايه‌گذاري، (9/10 %) برآورد مي‌شود، و با نرخ رشد متعادل (7%) توليد ناخالص داخلي، و فرض نسبت (37 %) سرمايه‌گذاري به توليد ناخالص داخلي، متوسط نرخ رشد سالانه سرمايه‌گذاري (3/9 %) برآورد مي‌شود.

جدول شماره 7- رشد و سهم سرمايه‌گذاري ناخالص بخشهاي خصوصي و دولتي در دوره (94-1384) (درصد)

سرمايه‌گذاري دولتي | سرمايه‌گذاري خصوصي | سرمايه‌گذاري كل | رشد توليد ناخالص داخلي
سهم از كل (1394) | متوسط رشد طي دوره | سهم از كل (1394) | متوسط رشد طي دوره | متوسط رشد طي دوره
27 | 5/2 | 73 | 15 | 9/10 | گزينه هشت و شش دهم درصدي ( 6/8 %)
27 | 1/2 | 73 | 8/12 | 3/9 | گزينه هفت درصدي (7%)

جدول شماره 8- رشد و سهم پس‌انداز ناخالص در دوره (94-1384) (درصد)

نسبت پس‌انداز به GDP | رشد پس‌انداز ناخالص | گزينه رشد توليد ناخالص داخلي واقعي
35 | 5/13 | 6/8
35 | 98/10 | 7

خطوط راهبردي

كاملاً مشخص است كه دستيابي به رشدهاي مطلوب فوق‌الذكر براي پس‌انداز و سرمايه‌گذاري، با حفظ ساختارهاي موجود، تقريباً غير ممكن است. لذا رسيدن به رشدهاي مذكور، مستلزم شرايط اوليه‌اي است كه در زير، به تعدادي از آنها اشاره شده است.

- مساعد‌سازي فضاي سرمايه‌گذاري، به لحاظ ثبات سياسي و اقتصادي، نظير كاهش تنش بين گروههاي سياسي، بهبود روابط خارجي، كنترل نرخ تورم، كنترل نوسانات شديد نرخ ارز و كاهش شاخص ريسك كشور جهت جذب سرمايه‌گذاري خارجي

- بهبود بخشيدن به مكانيزمهاي انتقال پس‌اندازها به سرمايه‌گذاري‌هاي مولد، تشويق و ايجاد انگيزه براي مردم به منظور افزايش پس‌انداز

- اتمام پروژه‌هاي ناتمام فعلي، جهت بهره‌برداري هر چه سريع‌تر از آنها

- بهبود كيفي طرحهاي سرمايه‌گذاري و استفاده مطلوب از ظرفيتهاي خالي اقتصاد